Wartość wewnętrzna jako determinanta procesu decyzyjnego w ujęciu behawioralnym

Cel – niniejszy artykuł dotyczy ważnego problemu, jakim jest zgodność oczekiwań inwestorów co do wielkości wartości wewnętrznej spółek giełdowych z jej oszacowaniami na podstawie równych modeli wyceny. W ujęciu finansów behawioralnych nie poszukuje się idealnego modelu wyceny, częściej próbuje się szukać zakłóceń, które powodują, że wartości te nie są zgodne. A zatem można twierdzić, że taka wartość nie istnieje lub jest chwilowa i nieuchwytna. W niniejszym opracowaniu przeprowadzono wnioskowanie, które miało na celu wykazanie wartości wewnętrznej jako elementu nieuchwytnego. Metodologia badania – w artykule wykorzystano dostępną literaturę z zakresu finansów behawioralnych, która odnosi się do analizowanego problemu, a także znane powszechnie klasyczne modele wyceny akcji po to, by prześledzić kształtowanie się rynkowej wartości akcji w odniesieniu do jej wartości wewnętrznej. Wynik – wynikiem badania jest wskazanie występowania paradoksu McGouna na polskim rynku kapitałowym. Oryginalność/wartość – wartością dodaną pracy jest pierwsza w tym zakresie próba zidentyfikowania występowania efektu McGouna w Polsce.