Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia
Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia
Efektywność wykorzystania wolnych środków w planowaniu budżetowym województw
DOI: 10.18276/frfu.2016.6.84/2-08
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2450-7741 |
| eISSN: | 2300-4460 |
| Autorzy: | Kacper Siwek |
| Słowa kluczowe: | jednostki samorządu terytorialnego województwa wolne środki planowanie budżetowe |
| Data wydania numeru / monografii: | 2016 |
| Liczba stron: | 14 (85-98) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
| |
Abstrakt
Wolne środki rozumiane jako nadwyżki środków pieniężnych na rachunku bieżącym budżetu JST, wynikające z rozliczeń z tytułu wyemitowanych papierów wartościowych, kredytów i pożyczek z lat ubiegłych, stanowią istotny zasób środków finansowych. Brak uregulowań prawnych określających obowiązek ich wykorzystania jako źródła finansowania deficytu lub rozchodów budżetowych prowadzi do kumulowania środków pieniężnych w kolejnych latach budżetowych i podejmowania nieefektywnych decyzji o wysokości zaciąganego długu publicznego przez JST. W artykule podjęto próbę dokonania oceny zakresu i kierunków wykorzystania wolnych środków w procesie planowania budżetowego na przykładzie województw.
Podgląd PDF
Bibliografia (19)
- Dylewski, M. (2007). Planowanie budżetowe w podsektorze samorządowym. Uwarunkowania, procedury, modele. Warszawa: Difin.
- Dylewski, M. (2014). Ewolucja procesów planistycznych w JST. W: S. Franek, M. Będziaszek (red.), Zarządzanie finansami publicznymi. Planowanie wieloletnie, efektywność zadań publicznych, benchmarking (s. 70–82). Warszawa: Difin.
- Dylewski, M., Filipiak, B., Gorzałczyńska-Koczkodaj, M. (2006). Finanse samorządowe. Narzędzia. Decyzje. Procesy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
- Filipiak, B. (2011). Finanse samorządowe: nowe wyzwania, bieżące i perspektywiczne. Warszawa: Difin.
- Guziejewska, B. (2008). Efektywność finansów samorządu terytorialnego. Gospodarka Narodowa, 5–6, 71–89.
- Krajowa Rada Regionalnych Izb Obrachunkowych (2014). Zadłużenie jednostek samorządu terytorialnego. Przestrzeganie ustawowych limitów zadłużenia i jego spłaty. Łódź. Pobrane z: www.rio.gov.pl (22.03.2016).
- Lipiec-Warzecha, L. (2011). Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Warszawa: Wolters Kluwer.
- Misiąg, W. (2005). Planowanie budżetowe w samorządach. Warszawa: Municipium.
- Owsiak, S. (2002). Budżet władz lokalnych. Narzędzie zarządzania. Warszawa: PWE.
- Peter-Bombik, K., Kożuch, A.J. (2013). Efektywne zarządzanie długiem jednostek samorządu terytorialnego w świetle obowiązujących regulacji prawnych. W: A. Frączkiewicz-Wronka (red.), Efektywność zarządzania organizacjami publicznymi i jej pomiar (s. 245–255). Katowice: Wyd. UE w Katowicach.
- Piotrowska-Marczak, K., Uryszek, T. (2009). Zarządzanie finansami publicznymi. Warszawa: Difin.
- Pomorska, A., Szołno-Koguc, J. (2011). Ekonomiczne i prawne uwarunkowania i bariery redukcji deficytu i długu publicznego. Warszawa: Wolters Kluwer.
- Salachna, J.M. (2014). Budżet samorządowy i wieloletnia prognoza finansowa. Gdańsk: ODDK.
- Samuelson, P.A., Nordhaus, W.D. (1999). Ekonomia. Warszawa: PWN.
- Smolny, K., Gałecka, M. (2014). Zasady budżetowe w świetle zagadnienia planowania wieloletniego. W: S. Franek, M. Będziaszek (red.), Zarządzanie finansami publicznymi. Planowanie wieloletnie, efektywność zadań publicznych, benchmarking (s. 171–184). Warszawa: Difin.
- Surówka, K. (2008). Źródła dochodów a samodzielność jednostek samorządu terytorialnego w Polsce. Zeszyty Naukowe UE w Krakowie, 778, 43–60.
- Ustawa z 27.08.2009 o finansach publicznych. Dz.U. 2013, poz. 885, z późn. zm.
- Wróblewska, G. (2015). Zarządzanie długiem jednostki samorządu terytorialnego – problemy praktyczne. Finanse Komunalne, 1–2, 99–109.
- Zioło, M. (2014). Ekonomiczne i prawne instrumenty zapewnienia efektywności wydatków gmin. W: S. Franek, M. Będziaszek (red.), Zarządzanie finansami publicznymi. Planowanie wieloletnie, efektywność zadań publicznych, benchmarking (s. 395–407). Warszawa: Difin.