Koszty badań profilaktycznych w budżecie Narodowego Funduszu Zdrowia

Dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej powinien być postrzegany wieloaspektowo. Jest to wynik cech pojęcia zdrowie jako szczególnego dobra (Węgrzyn, 2013, s. 46–47). Wśród istotnych płaszczyzn oceny dostępności wymienić należy płaszczyznę personalną, czyli zasoby kadrowe, infrastrukturalną, techniczną, ale także finansową. Każda z płaszczyzn jest bardzo ważna, niemniej szczególne znaczenie mają środki finansowe, bowiem ich ilość w systemie determinuje kształtowanie pozostałych płaszczyzn. W Polsce wiele mówi i pisze się o rosnących kosztach sprawowania opieki zdrowotnej nad pacjentami. Wywołuje to potrzebę bardziej wnikliwego spojrzenia na przepływy finansowe w sektorze ochrony zdrowia. Dotychczas podejmowane działania polegające na wprowadzaniu zmian na listach leków refundowanych, działania służce podnoszeniu efektywności prowadzenia podmiotów leczniczych poprzez na przykład oceny benchmarkingowe (Węgrzyn, Korenik, 2015) czy też weryfikacja działalności odzwierciedlająca tak zwane mapy potrzeb zdrowotnych to tylko mała część działań koniecznych do przeprowadzenia. Wciąż zbyt mało miejsca poświęca się zagadnieniom profilaktyki zdrowotnej, aktywności prozdrowotnej jako tej części systemu opieki zdrowotnej, która przynosi największe efekty zarówno zdrowotne, jak i ekonomiczne. Niniejszy artykuł to próba odniesienia kosztów leczenia do kosztów działań profilaktycznych w zakresie wybranych istotnych rodzajów zachorowań o charakterze onkologicznym.