Dźwignia wynikająca z finansowania nieodsetkowego – badanie korelacji

Cel – Celem niniejszej pracy jest sformułowanie hipotez badawczych dotyczących wpływu finansowania nieodsetkowego (operacyjnego) na poziom i zmienność osiąganych przez przedsiębiorstwo stóp zwrotu, a także wstępna, za pomocą prostej analizy korelacji, weryfikacja przedstawionych hipotez. Metodologia badania – W pracy przedstawiono autorski model firmy wraz z wynikającymi z niego równaniami dźwigniowymi. W części empirycznej zastosowana współczynnik Pearsona, mierzący siłę i kierunek korelacji pomiędzy wielkością zaangażowanego finansowania nieodsetkowego i poziomem oraz zmiennością osiąganych stóp zwrotu, w zależności od wielkości firmy (mierzonej skalą zatrudnienia). Wynik – Jak wynika z analizy teoretycznej, istnieją przesłanki, aby spodziewać się, że w wyniku obecności finansowania nieodsetkowego ryzyko firmy, mierzone wariancją stóp zwrotu, wzrasta niezależnie od jej wielkości. Natomiast nie zawsze ryzyko to, szczególnie dla firm małych, jest wynagrodzone. Analiza korelacji potwierdza wstępnie powyższe zależności. Oryginalność/wartość – Niniejszy artykuł wykorzystuje autorski model firmy oraz aplikuje autorską teorię dźwigni finansowej do analizy lewarowania wynikającego z finansowania nieodsetkowego. Weryfikacja empiryczna zależnego od wielkości firmy wpływu dźwigni nieodsetkowej na poziom i ryzyko stóp zwrotu dokonana jest na dużej próbie kilkunastu tysięcy polskich firm.