Przejdź do treści
Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Problemy Zarządzania, Finansów i Marketingu

Aktualnie: Marketing i Zarządzanie

ZN 866 PZFiM nr 39
OpenAlex

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
0
Pozycje bibliografii
2

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
OpenCitations

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Cytowania
0

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
Google Scholar

Kreatywność w marketingu produktów sektora przemysłów kreatywnych

DOI: 10.18276/pzfm.2015.39-11
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Twórcze podejście i poszukiwanie nowych, innowacyjnych rozwiązań, to cechy działania towarzyszące pragnieniu rozwoju. Można zatem stwierdzić, że motorem napędowym cywilizacji od zawsze były pomysły. Nie inaczej jest i dziś, w epoce postindustrialnej. Współczesny rozwój nowoczesnych gospodarek utożsamiany jest z ograniczeniem pracy fizycznej w czystej postaci na rzecz prac opartych na kreatywności i wiedzy wspartej automatyzacją procesów. W artykule autor stara się odpowiedzieć na pytanie, czy produkty oferowane przez sektor przemysłów kreatywnych – same w sobie uwarunkowane pierwiastkiem kreatywności – wymagają kreatywnego marketingu. Dla potrzeb opracowania zastosowano podejścia badawcze takie jak: podejście funkcjonalne, metodyka analizy funkcjonalnej, analiza porównawcza, podejście eksperckie, benchmarking. Główna konkluzja, będąca elementem przeprowadzonej analizy, zawarta jest w stwierdzeniu, że najbardziej kreatywny produkt wymaga szczególnie kreatywnego marketingu, gdyż „sposób podania dania nie może ustępować jego wyrafinowaniu”.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia

  1. Analiza potrzeb i rozwoju przemysłów kreatywnych, Raport Ecorys na zlecenie Ministerstwa Gospodarki, Warszawa 2009.
  2. Creative economy report 2010: a feasible development option, Embargo, New York 2010.
  3. Czaplewski M., E-biznes jako kierunek doskonalenia usług ubezpieczeń gospodarczych, Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, Szczecin 2007.
  4. Drucker P.F., The practice of management, Harper Collins, New York 1959.
  5. Flew T., Beyond ad hocery: defining creative industries, artykuł zaprezentowany na konferencji Cultural Sites, Cultural Theory, Cultural Policy, The 2nd International Conference on Cultural Policy Research, Welington, New Zealand, 23–26.01.2002, http://eprints.qut.edu.au/256/1/Flew_beyond.pdf.
  6. Florida R., Narodziny klasy kreatywnej, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2010.
  7. Florida R., Cities and the creative class, Routledge, New York 2005.
  8. Kasprzak R., 1+1=3! Wywiad z dr Rafałem Kasprzakiem, w: Creative Poland – Partnerstwo na Rzecz Rozwoju Polskiego Przemysłu Kreatywnego, http://purpose.com.pl/purpose_files/File/Newsletter-2013-CreativePoland.pdf.
  9. Kotylak S., Analiza wybranych segmentów branży elektronicznej rozrywki jako elementów rozwoju przemysłu kreatywnego w Polsce, w: Cyfryzacja i wirtualizacja gospodarki, red. M. Pluciński, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego nr 852, Ekonomiczne Problemy Usług nr 117, Wyd. Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin 2015.
  10. Kuczera K., Ewolucja pojęcia wirtualności, „Ekonomika i Organizacja Przedsiębiorstwa” 2011, nr 9.
  11. Lewandowski P., Mućk J., Skrok Ł., Znaczenie gospodarcze sektora kultury, Instytut Badań Kulturalnych, Warszawa 2010.