Przejdź do treści
Marketing i Zarządzanie

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Problemy Zarządzania, Finansów i Marketingu

The Urban Language (Urbslingua) ‒ Phenomenological Method


(Język miasta (urbslingua) – metoda fenomenologiczna)
DOI: 10.18276/miz.2017.50-03
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W artykule scharakteryzowano język miasta (urbslingua) jako fenomenologiczną metodę. Jest ona osadzona w nauce o mieście (urban study). Metoda ta stanowi narzędzie służące do identyfikacji zjawisk przestrzennych występujących w przestrzeni miasta i badanych w ujęciu holistycznym. Miasto jest postrzegane jako komunikat przestrzenny, a przestrzeń miejska jako wielowarstwowy tekst przestrzenny. Ów tekst jest napisany morfoznakami. Morfoznak (odpowiednik językowego grafem) jest niepodzielnym elementem strukturalnym zurbanizowanej przestrzeni. Morfoznak wyłania się z formy morfologicznej miasta (zdefiniowanej przez ISUF); desygnuje wszystkie typy działalności człowieka, których przestrzenne odbicia znajdują się w mieście. Przestrzeń miejska jest ich syntezą i spoiwem. Morfoznaki są powiązane przez kulturę, która jest nawigatorem miejskiego porządku przestrzennego, tj. jest syntaxem.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (13)
  1. Galeria (2017). Słownik języka polskiego PWN. Retrieved from: http://sjp.pwn.pl/lista.php?co =galeria.
  2. Giddens, A. (2002). Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności. Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Hall, E. (1987). Bezgłośny język [The silent language]. Warsaw: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  4. ISUF (2017). Glossary. International Seminar on Urban Form. Retrieved from: http://www.urbanform.org/glossary.html.
  5. Kaczmarek, B. (1998). Mózg, język, zachowanie. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
  6. Malinowski, B. (1983). Problem znaczenia w językach pierwotnych. Warsaw: Wiedza Powszechna.
  7. Pirveli, M. (2000). Podstawy teoretyczne urbanistyki socrealizmu. XIII Konwersatorium Wiedzy o Mieście. Łódź: Łódzkie Towarzystwo Naukowe, 17‒25.
  8. Pirveli, M. (2008). Miasto – przestrzeń semantyczna. Szczecin: Wydawnictwo Zapol.
  9. Rapoport, A. (1984). Culture and urban order. In: J. Agnew, J. Merser, D. Sopher (eds.), The city in cultural contest (pp. 50‒75). London, Boston: Allen & Unwin.
  10. Tomasik, W. (1999). Inżynieria dusz: literatura realizmu socjalistycznego w planie “propagandy monumentalnej”. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  11. Tuan, Y.F. (1974). Topophilia: a study of environmental perception, attitudes, and values. Prentice– Hall, Englewood Cliffs.
  12. Tuan, Y.F. (1975). Images and mental maps. Annals of the Association of American Geographers, 65 (2), 205‒213.
  13. Wallis, A. (2001). Definicja miasta. Symbole. In: M. Malikowski, S. Solecki (eds.), Socjologia miasta – wybór tekstów (pp. 76‒82). Rzeszów: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej.