Bezdomność jako forma wykluczenia społecznego w świetle wybranych aktów prawnych oraz dokumentów strategicznych i programowych

Nasilający się i utrwalający problem bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego stanowi wyzwanie dla wielu dzisiejszych społeczeństw. Wyzwanie tym większe, że problem identyfikowany jest jako względnie nowy i niedostatecznie jeszcze rozpoznany. W artykule podjęto próbę spojrzenia na bezdomność jako formę wykluczenia społecznego przez pryzmat obowiązujących dokumentów strategicznych i programowych różnego szczebla. W pierwszej części artykułu dokonano przeglądu definicji zjawiska, scharakteryzowano jego zasięg i poddano analizie w kontekście współczesnych debat nad wykluczeniem społecznym i underclass. W części drugiej skoncentrowano się wokół wybranych aktów prawnych i dokumentów programowych o zasięgu europejskim, krajowym i lokalnym, starając się odpowiedzieć, na ile obecna jest w nich problematyka bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego. Podniesiono także kwestię złożoności zjawiska, co wymaga uwzględniania w jego analizie wielu aspektów szeroko rozumianej polityki społecznej (pomocy społecznej, polityki mieszkaniowej, polityki rynku pracy, oświatowej czy zdrowotnej) w kontekście zwalczania problemu, jak i zapobiegania jego powstawaniu (działania prewencyjne, interwencyjne i readaptacyjne).