Biografia w uniwersum kształcenia akademickiego

Autorka postuluje, a zarazem testuje w jakim zakresie uniwersytet może być społecznym laboratorium, w którym odbywa się praca nad formatem biografii indywidualnej jak i budowania wspólnoty. W tych rozważaniach kluczową kategorią jest doskonalenie się analizowane w odniesieniu do tworzących wspólnotę akademicką: uczonych (ludzi nauki) jak i uczących się (studentek i studentów). Jako istotną wartość wypracowywaną w postulowanej wspólnocie akademickiej wskazuje się zaufanie. Analiza rytuałów uniwersyteckich jak i odwołanie się do doświadczeń edukacyjnych utrwalonych w literaturze dokumentu osobistego stanowi egzemplifikację rozumienia uniwersytetu jako miejsca gdzie w centrum uniwersum kształcenia znajduje się biografia. Tak rozumiany uniwersytet staje się miejscem gromadzeni kapitału tożsamościowego.