ODPOWIEDZIALNOŚĆ PRZEWOŹNIKA DROGOWEGO ZA PRACOWNIKÓW ORAZ OSOBY, DO KTÓRYCH USŁUG PRZEWOŹNIK SIĘ ODWOŁUJE W ŚWIETLE KONWENCJI CMR

W artykule autor wskazuje, że art. 3 CMR regulujący odpowiedzialność przewoźnika za pracowników oraz inne osoby, do których usług przewoźnik się odwołuje, nie zmienia ogólnych zasad odpowiedzialności przewoźnika określonych w art. 17 i n. konwencji CMR. Przepis ten usuwa jednak wątpliwość, co do dopuszczalności korzystania przez przewoźnika z osób trzecich przy wykonywaniu przewozu. Ponadto – w powiązaniu z art. 29 ust. 2 CMR – pozwala przypisać przewoźnikowi zły zamiar lub niedbalstwo zrównane ze złym zamiarem, w sytuacji gdy można je przypisać pracownikowi przewoźnika lub innej osobie, do której usług przewoźnik się odwołał. Dotyczy to wprawdzie takiej sytuacji, w której pracownik lub inna osoba działa „w wykonywaniu swoich funkcji”, jednak wyrażenie to należy rozumieć bardzo szeroko. W szczególności kradzież przesyłki przez pracownika przewoźnika lub inną osobę, którą posługuje się przewoźnik, musi być uznana za działanie „w wykonaniu funkcji”.