Przejdź do treści
Problemy Transportu i Logistyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Problemy Transportu i Logistyki

nr 2 (42) 2018

Kilka uwag na temat rozwoju umowy przewozu rzeczy oraz konwencji przewozowych

DOI: 10.18276/ptl.2018.42-01
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:1644-275X
eISSN:2353-3005
Autorzy: Daniel Dąbrowski ORCID
Uniwersytet Szczeciński, Wydział Zarządzania i Ekonomiki Usług
Słowa kluczowe: umowa przewozu przewóz rzeczy międzynarodowe konwencje przewozowe odpowiedzialność przewoźnika
Data publikacji całości:2018
Liczba stron:11 (9-19)
OAI-PMH:Metadane
Klasyfikacja JEL: K12
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access
Kod QR

Abstrakt

Celem niniejszego artykułu jest zwięzłe przedstawienie procesu rozwoju umowy przewozu rzeczy ze wskazaniem na zasadnicze okoliczności, które wpływały na takie, a nie inne ukształtowanie podstawowych praw i obowiązków stron tej umowy. Spojrzenie historyczne pozwala postawić pytania o kierunki dalszej ewolucji umowy przewozu oraz regulujących ją konwencji przewozowych w zmieniającej się rzeczywistości gospodarczej i technologicznej.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (16)
  1. Beale, J.H. (1897). The Carrier’s Liability: Its History. Harvard Law Review, 3 (11), 158–168. DOI: 10.2307/1321969.
  2. Cole, S.D. (1922). The Hague Rules 1921. Explained. London: Effingham Wilson.
  3. Dąbrowski, D., Wesołowski, K. (2017). Koncepcja sposobu unormowania umowy przewozu rzeczy w prawie wewnętrznym. W: Z. Kuniewicz, D. Sokołowska (red.), Prawo kontraktów (s. 539–550). Warszawa: Wolters Kluwer Polska.
  4. Górski, W. (1959). List przewozowy (studium prawne). Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk.
  5. Hołowiński, J. (1964). Umowa o przewóz ładunku drogą morską: istota i charakter prawny. Gdynia: Wydawnictwo Morskie.
  6. Lyon-Caen, Ch. (1893). La convention du 14 octobre 1890 sur le transport international des marchandises par chemins de fer. Journal du droit international privé, 20, 465–475.
  7. Łopuski, J. (1989). Z dziejów prawa morskiego – procesy rozwojowe i ich uwarunkowania. Prawo Morskie, 3, 5–29.
  8. Łopuski, J. (2011). O żegludze i prawie morskim. Wspomnienia i refleksje. Bydgoszcz–Gdynia: Oficyna Wydawnicza Branta.
  9. Rozwadowski, W. (1992). Prawo rzymskie. Zarys wykładu wraz z wyborem źródeł. Poznań: Ars Boni et Aequi.
  10. Sośniak, M. (1974). Prawo przewozu lądowego. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  11. Sośniak, M. (1987). Z historii prawa przewozowego w Starożytności. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego Prace Instytutu Ekonomiki Transportu, 22 (8), 127–135.
  12. Sośniak, M. (1993). Współczesny charakter umowy przewozu na tle historycznoporównawczym. Studia Iuridica Maritima, 3, 7–14.
  13. Stec, M. (1993). Odpowiedzialność cywilna przewoźnika za szkody w przesyłce. Geneza, charakter prawny, granice. Studium prawnoporównawcze. Kraków: Uniwersytet Jagielloński.
  14. Stec, M. (2011). W: J. Rajski (red.), Prawo zobowiązań – część szczegółowa. Seria: System prawa prywatnego (t. 7, s. 818–897). Warszawa: C.H. Beck.
  15. Wielopolski, A. (1975). Zarys gospodarczych dziejów transportu do roku 1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności.
  16. Żółciński, Z. (1971). Systemy prawne regulujące międzynarodowe przewozy towarów kolejami. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności.