Przejdź do treści
Problemy Transportu i Logistyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Problemy Transportu i Logistyki

nr 1 (37) 2017

Plany rozwoju polskich śródlądowych dróg wodnych

DOI: 10.18276/ptl.2017.37-37
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:1644-275X
eISSN:2353-3005
Autorzy: Krzysztof Woś
Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu, Akademia Morska w Szczecinie
Słowa kluczowe: żegluga śródlądowa parametry eksploatacyjne zadania inwestycyjne
Data wydania numeru / monografii:2017
Liczba stron:14 (297-310)
OAI-PMH:Metadane
Klasyfikacja JEL: L98 R42
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access
Kod QR

Abstrakt

W artykule oceniono stan techniczny oraz parametry eksploatacyjne polskich śródlądowych dróg wodnych oraz niezbędny zakres zadań inwestycyjnych, mających na celu przywrócenie ich żeglowności. Wskazano miejsce żeglugi śródlądowej w polityce transportowej oraz polskim systemie transportowym. Zarekomendowano zadania, które w okresie krótkoterminowym powinny usunąć miejsca najbardziej limitujące warunki nawigacyjne, natomiast w okresie długoterminowym przystosują główne drogi wodne do parametrów szlaków żeglugowych o znaczeniu międzynarodowym. Najbardziej istotne dla integracji europejskiej sieci dróg wodnych, zgodnie z Porozumieniem AGN, którego proces akcesyjny właśnie został wszczęty przez Polskę, są: Odrzańska Droga Wodna; środkowy i dolny odcinek Wisły od Warszawy do Gdańska; droga wodna Wisła–Odra oraz droga wodna Warszawa–Brześć. Wskazano także szacunkowe koszty budowy i modernizacji wybranych śródlądowych dróg wodnych oraz korzyści gospodarcze, wynikające z właściwego zagospodarowania wielofunkcyjnych dróg wodnych. Niepodjęcie stosownych działań inwestycyjnych byłoby marnotrawstwem naturalnego potencjału, jakim są główne rzeki kraju.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (14)
  1. Biała Księga (2011). Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu. Komisja Europejska.
  2. Dokument Implementacyjny do Strategii Rozwoju Transportu do 2020 r. (z perspektywą do 2030 r. ). (2014). Warszawa: Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju.
  3. Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 23.10.2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej. Dz.U.UE L z 22.12.2000 r.
  4. Informacja o wynikach kontroli: Funkcjonowanie Żeglugi Śródlądowej, KIN-4101-04/2013. Najwyższa Izba Kontroli (2014).
  5. Marciniak, Ż. (2013). The lower Vistula in the aspect of the E40 and E70 international shipping routes. Acta Energetica, 2 (15), 157.
  6. Rozporządzenie Rady Ministrów z 7.05.2002 r. w sprawie klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych. Dz.U. z 2002 r., nr 77, poz. 695.
  7. Strategia Gospodarki Wodnej. Projekt aktualizacji Strategii (2006). Warszawa: Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej.
  8. Transport – wyniki działalności w 2014 r. (2015). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
  9. Transport wodny śródlądowy w Polsce w 2014 r. (2015). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
  10. Uchwała Rady Ministrów „Plan działania w zakresie planowania strategicznego w gospodarce wodnej” (2013).
  11. United Nations Treaty Collection. Pobrano z: https://treaties.un.org.
  12. Woś, K. (2005). Kierunki aktywizacji działalności żeglugi śródlądowej w rejonie ujścia Odry w warunkach integracji Polski z Unią Europejską. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Sadyba”.
  13. Woś, K. (2016). Założenia do Programu rozwoju polskich śródlądowych dróg wodnych. Warszawa: Ministerstwo Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej.
  14. Woś, K. (2016a). Założenia do programu rozwoju śródlądowych dróg wodnych. Prezentacja multimedialna, slajd 12.