
Przegląd Zachodniopomorski
Sąsiedztwo polsko-czeskie w końcu średniowiecza. Wybrane zagadnienia
DOI: 10.18276/pz.2016.1-06
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 0552-4245 |
| eISSN: | 2353-3021 |
| Autorzy: |
Wojciech
Iwańczak
Uniwersytet im. Jana Kochanowskiego w Kielcach |
| Słowa kluczowe: | sąsiedztwo polsko-czeskie idea słowiańskości kroniki czeskie Jagiellonowie |
| Data wydania numeru / monografii: | 2016 |
| Liczba stron: | 15 (95-109) |
| OAI-PMH: | Metadane |
Abstrakt
W artykule omówiono relacje polsko-czeskie, głównie w okresie późnego średniowiecza.Autor przywołuje przykłady przychylnego charakteryzowania Polaków zaczerpnięteprzede wszystkim z bogatego piśmiennictwa czeskiego w XIV wieku. W XV wiekuproblemem we wzajemnych relacjach stała się sprawa husycka. Nie doprowadziła onajednak do zerwania relacji politycznych, chociaż Czechy były izolowane w ówczesnejEuropie. Wręcz przeciwnie, powstał wówczas projekt związku politycznego w postaciunii. Nie został on ostatecznie wcielony w życie, ale przedstawiciel dynastii Jagiellonówzasiadł na tronie czeskim (Władysław Jagiellończyk). W XIX wieku, w okresie niewoliobu narodów, wracano do idei związku między nimi, winiąc często przodków za niewykorzystanieszansy na zbudowanie potęgi politycznej obejmującej zachodnich Słowian,co – jak sądzono – mogło uchronić oba narody przed późniejszą katastrofą polityczną.





