Proces translokacji miasta Łeby

Translokacja miasta Łeby była kilkudziesięcioletnim procesem, trwającym od około 1560 do około 1600/10 roku, z wyraźną podcezurą roku 1590. Jej przyczyną nie był jednorazowy kataklizm – niszczące działanie fal morskich połączone z wichrami piaskowymi, ale wielowiekowe działanie tych niekorzystnych dla człowieka obiektywnych warunków przyrodniczych oraz czynniki subiektywne, kształtowane przez ambicje i działanie rodu Wejherów, dążącego – w miarę wzrostu zamożności i roli politycznej – najpierw do podporządkowania sobie Łeby pod względem gospodarczym i prawnym, a następnie jej przekształcenia z miasta książęcego na prawie lubeckim w prywatne miasto rodowe. Ideę tę zaszczepił Mikołaj Wejher na początku XVI wieku, zaś kontynuowali jego synowie: Franciszek, a zwłaszcza Ernest, ten ostatni na wielu płaszczyznach i nazbyt gwałtownie, nawet z naruszeniem praw książąt szczecińskich.