Wsparcie rozwoju polskości we wschodnich prowincjach państwa niemieckiego po zakończeniu I wojny światowej w świetle opracowania historyka dziejów gospodarczych Franciszka Bujaka

Wyznaczenie granicy między odradzającą się po pierwszej wojnie światowej Polską a państwem niemieckim było z wielu względów skomplikowane i przewidywano, że uzyskane w wyniku rokowań granice nie zaspokoją żadnej ze stron. Prezentowany dokument autorstwa Franciszka Bujaka jest ciekawym i unikatowym przykładem planu polskiej pokojowej ekspansji na terytoria wschodnich Niemiec, tj. na ówczesne rejencje: wrocławską, legnicką, frankfurcką nad Odrą, szczecińską, koszalińską, a także królewiecką i gąbińską. Miał on być zrealizowany w ciągu około trzech dekad, a jego prawidłowy przebieg miały gwarantować odpowiednie zapisy w konstruowanym wówczas traktacie pokojowym. Mimo, że projekt ten nie został prawdopodobnie rozpatrzony ani szerzej zaprezentowany, warto go poznać ze względu na ukazaną w nim myśl o zagrożeniu niemieckim, jak i o - mającym go ostatecznie zniwelować - przejęciu wskazanych terytoriów.