Trop człowieka w twórczości Charlesa Péguy’ego


ISBN: 978-83-8419-020-3    ISBN (online): 978-83-8419-021-0    ISSN: 0860-2751    OAI    DOI: 10.18276/978-83-8419-021-0
CC BY-SA   Open Access 

Lista wydań / T. (MCDLXXVI) 1402

Rok wydania:2025
Dziedzina:Dziedzina nauk humanistycznych
Dyscyplina:literaturoznawstwo
Autorzy: Nelli Sołonko ORCID
Uniwersytet Szczeciński

Informacje

Wersja elektroniczna publikacji dostępna na licencji CC BY-SA 4.0 po 12 miesiącach od daty wprowadzenia do obrotu: listopad 2025

Wersję drukowaną publikacji można nabyć w sklepie Wydawnictwa Naukowego Uniwersytetu Szczecińskiego: wn.usz.edu.pl/sklep/

Abstrakt

W monografii podjęto próbę uchwycenia wizji człowieka wyłaniającej się z twórczości literackiej Charles’a Péguy’ego oraz z prac jego badaczy. Przedstawiono nowe ramy konceptualne związane z tematem dotąd niepodejmowanym w odniesieniu do tego autora – mianowicie z zagadnieniem człowieka. Kontekst analizy stanowi personalistyczna krytyka Mouniera, Delsol oraz innych badaczy, takich jak Brague, Compagnon i Finkielkraut. W rozdziale pierwszym omówiono obecność tekstów Péguy’ego w tradycji historyczno-literackiej, natomiast w kolejnych pięciu analizowano różne wymiary człowieka – zarówno transcendentny, jak i skończony – ukazane na tle francuskiej refleksji antropologicznej. Kontekstem rozważań były m.in.: antropologia Pascala, interpretacja tekstów Péguy’ego w ujęciu Mouniera, model świętości bazujący na postaci Joanny d’Arc, krytyka nowoczesnej koncepcji człowieka oraz teologiczne uzasadnienie godności osoby ludzkiej.

Zamykając rozważania, zaproponowano ujęcie twórczości Péguy’ego jako wyraz literatury nadziei – nurtu przeciwstawnego wobec postmodernistycznych narracji o wyczerpaniu form i sensów. W tym kontekście jego pisarstwo odczytywane jest jako zakorzenione w doświadczeniu przekraczającym język, otwarte na wymiar transcendentny, a zarazem nieustannie aktualne w odpowiedzi na kryzysy współczesnej kultury.

Bibliografia

1.Bibliografia podmiotowa
2.Dzieła Ch. Péguy’ego w języku francuskim
3.Péguy C., OEuvres en prose, 1898–1908, red. M. Péguy, t. 1, Gallimard, Paris 1965.
4.Péguy C., OEuvres en prose, 1909–1914, red. M. Péguy, t. 2, Gallimard, Paris 1968.
5.Péguy C., OEuvres poétiques complètes, red. P. Péguy, M. Péguy, Gallimard, Paris 1957.
6.Péguy C., OEuvres en prose complètes, red. R. Burac, t. 1, Gallimard, Paris 1987.
7.Péguy C., OEuvres en prose complètes, red. R. Burac, t. 2, Gallimard, Paris, 1988.
8.Péguy C., OEuvres en prose complètes, red. R. Burac, t. 3, Gallimard, Paris 1992.
9.Péguy C., OEuvres poétiques et dramatiques, red. C. Daudin, P. Bruley, J. Roger, R. Vaissermann, Gallimard, Paris 2014.
10.Péguy C., Le Mystère de la charité de Jeanne d’Arc, red. A. Béguin, Club du meilleur livre, Paris 1956.
11.Péguy C., Jeanne d’Arc, red. C. Anreucci, A. Anreucci, P. Grosos, Gallimard, Paris 1998.
12.Péguy C., Entretiens, Éditions Jésuites, Lessius, Namur, Paris 2017.
13.Péguy C., Lettres et Entretiens, Éditions de Paris, Paris 1954.
14.Péguy C., Lettres et Entretiens, L’Artisan du livre, Paris 1927.
15.Tłumaczenia dzieł Péguy’ego na język polski
16.Péguy C., Misterium miłości. Rzecz o Joannie d’Arc, tłum. M. Żurowska, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2009.
17.Péguy C., Z „Misterium świętych niewiniątek”, tłum. T. Terlecki, „Wiadomości” 1947, nr 13 (52), s. 1.
18.Péguy C., O socjaliźmie [sic!] chrześcijańskim, tłum. T. Terlecki, „Wiadomości” 1949, nr 18 (161), s. 2.
19.Péguy C., Poezje, tłum. B. Ostromęcki, IW Pax, Warszawa 1978.
20.Péguy C., Przedsionek tajemnicy drugiej cnoty, tłum. L. Zaręba, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2007.
21.Bibliografia przedmiotowa
22.Alabsi D., Naissance d’un mythe: Jeanne d’Arc dans l’oeuvre de Charles Péguy, praca doktorska, promotor M. Schmitt, Université Lumière, Lyon 2011.
23.Antoine É., Le Culte civique de Jeanne d’Arc et sa laïcité nécessaire, w: P. Lanéry d’Arc, Le Livre d’or de Jeanne d’Arc. Bibliographie raisonnée et analytique des ouvrages relatifs à Jeanne d’Arc (…) depuis le XVe siècle jusqu’à nos jours, Leclerc et Corman, Paris 1894.
24.Arendt H., Kilka myśli w związku z Lessingiem. O człowieczeństwie w mrocznych czasach, w: Ludzie w mrocznych czasach, tłum. M. Godyń, A. Kopacki, H. Krzeczkowski, A. Pokrojska, E. Rzewna, A. Wołkiewicz, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2015
25.Atlan M., Droit R.-P., L’Espoir a-t-il un avenir?, Flammarion, Paris 2016.
26.Avril Y., Vaissermann R., Jeanne d’Arc: La voix des poètes, de Christine de Pizan à Leonard Cohen, Éditions Corsaire, Orléans 2020.
27.Balthasar H.U. von, Chwała. Estetyka teologiczna. Modele teologiczne. Część 2: Od Dantego do Péguy, tłum. E. Marszał, J. Zakrzewski, Wydawnictwo WAM, Kraków 2008.
28.Balthasar H.U. von, Les métamorphoses de l’enfer, „Esprit” 1964, nr 8/9, s. 288–316.
29.Balthasar H.U. von, Uwagi o historii zbawienia. W sprawie teologii wyzwolenia, „Znak” 1986, nr 374.
30.Bancquart M.-C., Les Écrivains et l’histoire. D’après Maurice Barrès, Léon Bloy, Anatole France, Charles Péguy, Nizet, Saint-Genouph 1966.
31.Barnes A., L’influence de Pascal sur le vocabulaire de Péguy, w: Péguy vivant, red. J. Bastaire, A. Prontera, G.A. Roggerone, Università degli studi di Lecce 27–30 kwietnia 1977, Milella, Lecce 1978.
32.Barnes A., Péguy et l’imitation de Jésus Christ, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 1984, nr 27.
33.Barth J., Literatura wyczerpania, w: Nowa proza amerykańska: Szkice krytyczne, red. Z. Lewicki, tłum. J. Wiśniewski, Czytelnik, Warszawa 1983, s. 38–54.
34.Barth J., Postmodernizm – literatura odnowy, tłum. J. Wiśniewski, „Literatura na Świecie”, 1982, nr 5/6, s. 260–275.
35.Bastaire J., Prier à Chartres avec Péguy, Desclée de Brouwer, Paris 1993.
36.Bastaire J., de Lubac H., Claudel et Péguy, OEuvres complètes XXX, Cerf, Paris 2008.
37.Bastaire J., Péguy contre Pétain, Éditions Salvator, Paris 2000.
38.Bastaire J., Péguy tel qu’on l’ignore, Gallimard, „essais folio”, Paris 1996.
39.Béguin A., Dusza romantyczna i marzenie senne. Esej o romantyzmie niemieckim i poezji francuskiej, tłum. T. Stróżyński, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2011.
40.Béguin A., La prière de Péguy, Éditions de la Baconnière Neuchâtel; Cahiers du Rhone édition, Genève 1942.
41.Béguin A., Vie parallèle de Péguy et de Mounier, „Feuillets de l’Amitié Charles Péguy”, nr 12, 1950, s. 1–3.
42.Bergson H., Dusza i ciało, w: Myśl i ruch: Wstęp do metafizyki, Intuicja filozoficzna, Przestrzenie zmiany. Dusza i ciało, tłum. P. Beylin, K. Błeszczyński. PWN, Warszawa 1963, s. 131–165.
43.Bergson H., Dwa źródła moralności i religii, Znak, Kraków 1993.
44.Bergson H., Ewolucja twórcza, tłum. F. Znaniecki, Książka i Wiedza, Warszawa 1976.
45.Bernanos G., La liberté pour quoi faire?, Gallimard, kol. Idées, Paris 1953.
46.Bernon P., Dwie przestrzenie symboliczne, w: Charles Péguy – człowiek dialogu, tłum. M. Żurowska, Akade, Kraków 2003.
47.Berthézène F., La réception de l’oeuvre de Péguy: 1960–1987, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy”1988, nr 42, s. 112–123.
48.Bloch E., Das Prinzip Hoffnung, Suhrkamp, Frankfurt am Main 1985.
49.Bobin C., Najniższy, W drodze, Poznań 1995.
50.Bouzy O., Jeanne d’Arc en son siècle, Fayard, Paris 2013.
51.Bouzy O., Jeanne d’Arc: mythes et réalités, Atelier de l’Archer, Lyon 1999.
52.Brague R., Królestwo człowieka, tłum. W. Dłuski, Teologia Polityczna, Warszawa 2020.
53.Brague R., Umiarkowanie nowoczesny, tłum. Z. Litwinowicz-Krutnik, Teologia Polityczna, Warszawa 2022.
54.Bruley P., Rhétorique et style de la prose de Charles Péguy, Éditions Honoré Champion, Paris 2009.
55.Burac R., Le sourire d’Hypatie. Essai sur le comique de Charles Péguy, Éditions Honoré Champion, Paris 1999.
56.Campbell J., Bohater o tysiącu twarzy, tłum. A. Jankowski, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
57.Camus A., Lato w Algierze, w: Zaślubiny – lato, tłum. M. Leśniewska, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1981.
58.Camus A., Mit Syzyfa, w: Dwa eseje, tłum. J. Guze, Wydawnictwo Krąg, Warszawa 1991.
59.Cattani P. de, Charles Péguy entre Pascal et Renan, „Revue d’histoire littéraire de la France” 2013, nr 2.
60.Cattani P., Le Christ au Gethsémani de Charles Péguy entre Pascal et Renan, „Revue d’histoire littéraire de la France” 2013, nr 2, s. 341–356.
61.Caussade F. de, Rhétorique et genre littéraire, ouvrage rédigé conformément aux programmes officiels et accompagné de résumés synoptiques, Masson, Paris 1881.
62.Chantre B., Charles Péguy et Simone Weil, une mystique républicaine?, „Cahiers Simone Weil” 2000, nr 1, s. 79–100.
63.Chantre B., Charles Péguy, un style tragique, Presses de l’Université de Lille II, Lille, 1991.
64.Chantre B., L’‘âme charnelle’, noyau du temps, noyau du monde, une histoire arrivée à la chair et à la terre, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 2003, nr 102, s. 137–154.
65.Chantre B., Péguy point final, Le félin, Paris 2014.
66.Charles Péguy – człowiek dialogu, tłum. M. Żurowska, Akade, Kraków 2003.
67.Charles Péguy (1987–1914), „Année Zéro” 2022, nr 2.
68.Charles Péguy. Mystique et politique, red. A. de Vitry, wstęp A. Compagnon, Éditions Robert Laffont, Paris 2015.
69.Chesterton G.K., Ortodoksja. Romanca o wierze, tłum. M. Sobolewska, Fronda, Warszawa 2012.
70.Chirpaz F., Le personnalisme, tłum. J. Migasiński, w: Przewodnik po literaturze filozoficznej XX wieku, t. III, red. B. Skarga, S. Borzym, H. Floryńska-Lalewicz, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995.
71.Chrétien J.-L., Fragilité, Les Éditions du Minuit, Paris 2017.
72.Chrétien J.-L., L’appel et la réponse, Les Éditions de Minuit, Paris 1992.
73.Chrétien J.-L., L’Arche de la parole, P.U.F., Paris 1998, Saint Augustin et les actes de parole, P.U.F., Paris 2002.
74.Chrétien J.-L., La voix nue. Phénomène de la promesse, Les Éditions de Minuit, Paris 1990.
75.Chrétien J.-L., Penser la chair avec Péguy, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 2003, nr 102, s. 179–187.
76.Colin P., Gabriel Marcel, philosophe de l’espérance, Cerf, Paris 2009.
77.Coloni M., Charles Péguy et le pèlerinage des étudiants, w: La Grâce d’une cathédrale, red. M. Pansard, Éditions La Nuée Bleu/DNA, Strasbourg 2013, s. 430–434.
78.Compagnon A., Les antimodernes de Joseph de Maistre à Roland Barthes, Gallimard, Paris 2016.
79.Compte-Sponville A., Traité du désespoir et de la béatitude, PUF / Quadriage, Paris 2011.
80.Comune A., Péguy-Mounier, une relation séminale, w: Péguy vivant, Université de Lecce, 1978, s. 551–560.
81.Coutel C., Hospitalité de Péguy, Desclée de Brouwer, Paris 2011.
82.Coutel C., Mounier, lecteur de Péguy, w: Deux personnalistes en prise avec la modernité: Jacques Maritain et Emmanuel Mounier, red. C. Coutel, O. Rota, Artois Presses Université, Arras 2012, s. 95–102.
83.Cumming J., Listy świętych do grzeszników, tłum. Z. Jakubowska, IW PAX, Warszawa 2003.
84.Czapliński P., Rozbieżne emancypacje. Przewodnik po prozie 1976–2020, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2024.
85.Czekalski E., Katolicyzm – ukojenie (Karol Péguy), w: Romans i powieść, „Świat” 1917, nr 46, s. 8.
86.Dąmbska-Prokop U., Le paraverbal chez Charles Péguy, „Synergies Pologne” 2008, nr 5, s. 31–38.
87.Dante A., Boska Komedia, tłum. J. Mikołajewski, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2021.
88.Daudin C., Dieu a-t-il besoin de l’écrivain? Péguy, Bernanos, Mauriac, Cerf, Paris 2006.
89.Daudin C., Pour en finir avec le grand catholique, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 2015, nr 152, s. 313–322.
90.Daudin C., Préface, w: Péguy C., OEuvres poétiques et dramatiques, red. C. Daudin, P. Bruley, J. Roger, R. Vaissermann, Gallimard, Paris 2014, s. XI–XXXII.
91.Delaporte J., Connaissance de Péguy, Plon, Paris 1944.
92.Delsol C., Czas wyrzeczenia, tłum. G. Majcher, PIW, Warszawa 2020.
93.Delsol C., Czym jest człowiek? Kurs antropologii dla niewtajemniczonych, tłum. M. Kowalska, Znak, Kraków 2011.
94.Delsol C., Esej o człowieku późnej nowoczesności, tłum. M. Kowalska, Znak, Kraków 2003.
95.Delsol C., Kamienie węgielne. Na czym nam zależy?, tłum. M. Kowalska, Znak, Kraków 2018.
96.Delsol C., Koniec świata chrześcijańskiego. Inwersja normatywna i nowa era, tłum. P. Napiwodzki, Wydawnictwo WAM, Kraków 2023.
97.Delsol C., Nienawiść do świata. Totalitaryzmy i ponowoczesność, tłum. M. Chojnacki, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 2017.
98.Delsol C., O nadziei, „Chrześcijaństwo. Świat. Polityka” 2019, nr 23, s. 101–107, https://doi.org/10.21697/CSP.2019.23.1.06 (4.09.2024).
99.Delsol C., Wariatki, tłum. K. Szeżyńska-Maćkowiak, Książnica, Katowice 2002.
100.Delsol C., Zasada pomocniczości, tłum. C. Porębski, Znak, Kraków, 1995.
101.Delsol C., Zmierzch uniwersalności. Postmodernistyczny Zachód i jego oponenci, globalny konflikt paradygmatów, tłum. K. Belaid, IW PAX, Warszawa 2022.
102.Delsol, C., Laurent M., Préface, w: La philosophie du drame, Cerf, Paris, 2012.
103.Derrida J., Głos i fenomen: wprowadzenie do problematyki znaku w fenomenologii Husserla, tłum. B. Banasiak, Wydawnictwo KR, Warszawa 1997.
104.Derrida J., Marginesy filozofii, tłum. A. Dziadek, J. Margański, P. Pieniążek, Wydawnictwo KR, Warszawa 2002.
105.Derrida J., O gramatologii, tłum. B. Banasiak, Wydawnictwo KR, Warszawa 1999.
106.Derrida J., Pismo i różnica, tłum. K. Kłosiński, Wydawnictwo KR, Warszawa 2004.
107.Descombes V., To samo i inne. Czterdzieści pięć lat filozofii francuskiej (1933–1978), tłum. B. Banasiak, K. Matuszewski, Wydawnictwo Spacja, Warszawa 1996.
108.Deux personnalistes en prise avec la modernité: Jacques Maritain et Emmanuel Mounier, red. C. Coutel, O. Rota, Artois Presses Université, „Études des Faits Religieux”, Arras 2012.
109.Devos B., Péguy – Pascal. Uczeń prześciga mistrza, w: Charles Péguy – człowiek dialogu, tłum. M. Żurowska, Akade, Kraków 2003, s. 111–119.
110.Domenach J.-M., Le Crépuscule de la culture française?, Plon, Paris 1995.
111.Ducas A., Les néologismes dans la prose de Charles Péguy (1909–1914), praca licencjacka, Université Catholique de Louvain 1966.
112.Duchowość Świętych Karmelu. Św. Jan od Krzyża. Doktor Kościoła. Życie, osoba, dzieła, red. W. Ciak, Flos Carmeli, Poznań 2007.
113.Dumont J.-N., L’Axe de détresse, Michalon, Paris 2005.
114.Duployé P., La Religion de Péguy, Klincksieck, Paris 1965.
115.Durand-Le-Guern I., Jeanne d’Arc, w: Le Moyen Âge des romantiques, Presses universitaires de Rennes, Rennes 2001, s. 187–210.
116.Duvauchel M., L’homme révolutionnaire: ce violent, w: Les (r)évolutions de l’homme engagé – perpective littéraire et culturelle, red. B. Kędzia-Klebeko, A. Kricka, P.-F. Weber, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin 2018, s. 19–30.
117.Dybciak K., Personalistyczna krytyka literacka. Teoria opisu nurtu z lat trzydziestych, Ossolineum – PAN, Wrocław 1981.
118.Ergun T.O., L’image posthume de Charles Péguy, 1914–1925, praca doktorska, Université d’Orléans 1982.
119.Esprit: une revue dans l’histoire. 1932–2002, „Esprit” 2002 nr 281, 238 ss.
120.Faguer N., Un constant approfondissement du coeur. L’unité de l’æuvre de Péguy selon Hans Urs von Balthasar, Ars Rhetorica, Berlin 2013.
121.Falque E., Incarnation philosophique et incarnation théologique: une histoire arrivée à la chair et à la terre, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 2003, nr 102, s. 164–178.
122.Falque E., Une analyse de l’incarnation: le De carne Christi de Tertullien, w: La gnose, une question philosophique, red. N. Deprez i J. F. Marquet, Cerf, Paris 2000, s. 51–85.
123.Fédier F., Péguy philosophe, w: Charles Péguy, Les Cahiers du Cerf, Cerf, Paris 2014, s. 85–107.
124.Ferry L, Vincent J.-D., Co to jest człowiek?, tłum. M. Milewska, PIW, Warszawa 2003.
125.Fiat É., Petit traité de dignité. Grandeurs et misères des hommes, Larousse, Paris 2012.
126.Filozofia a nauka. Zarys encyklopedyczny, red. Z. Cackowski, M. Izewska, Polska Akademia Nauk, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1987.
127.Finkielkraut A., Le mécontemporain, Gallimard, Paris 1991.
128.Finkielkraut A., Nous autres, modernes, Ellipses, École Polytechnique, Paris 2005.
129.Finkielkraut A., Zagubione człowieczeństwo, tłum. M. Fabjanowski, PIW, Warszawa 1999.
130.Fins de la littérature, esthétique et discours de la fin, red. L. Demanze, D. Viart, Armand Collin, Paris 2012.
131.Fraisse S., Mounier et Péguy. Le cheminement d’une influence, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 1994, nr 67, s. 166–177.
132.Fraisse S., Péguy et Renan, „Revue d’Histoire littéraire de la France” 1973, nr 2–3, s. 264–280.
133.Fraissse S., Péguy et le monde antique, A. Colin, Paris 1973.
134.Fromm E., Rewolucja nadziei. Ku uczłowieczonej technologii, tłum. H. Adamska, Rebis, Poznań 2000.
135.Gacka B., Personalizm europejski – European Personalism, Stowarzyszenie Naukowe Personalizm, Warszawa 2014.
136.Gadacz T., O umiejętności życia, Znak, Kraków 2002.
137.Gaucher G., Georges Bernanos ou l’invincible espérance, Plon, Paris 1965.
138.Gefen A., Réparer le monde. La littérature française face au XXIe siècle, Éditions Corti, Paris 2017.
139.Gerbod F., Mounier, lecteur de Péguy face à Henri Massis, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 2000, nr 89, s. 5–12.
140.Gide A., Prétextes suivi de Nouveaux prétextes. Réflexions sur quelques points de littérature et de morale, Mercure de France, Paris 1990.
141.Gil M., Péguy, ou la conversion de la philosophie en littérature, w: „Année zéro” 2022, nr 2, s. 231–241.
142.Granat W., Personalizm chrześcijański. Teologia osoby ludzkiej, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań 1985.
143.Grimal P., Pandora, w: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Ossolineum, Wrocław 2008.
144.Grosos P., Péguy philosophe, Éditions de la Transparence, Chatou 2005.
145.Grosos P., Préface, w: Charles Péguy, Jeanne d’Arc, red. A. Anreucci, C. Anreucci, P. Grosos, Gallimard, Paris 1998, s. 7–19.
146.Grzywacz R., Świadek przekonań – podmiot sumienia. Paul Ricoeur i filozofia świadectwa, Księgarnia Akademicka, Kraków 2020.
147.Guéna S., Introduction, w: Maritain J., Mounier E., Correspondance 1929–1949, Desclée de Brouwer, Paris 2016, s. 9–24.
148.Guéna S., Mounier et Péguy, w: Péguy, l’actualité d’un grand témoin (Colloque de l’Unesco), Parole et Silence, Les Plans-sur-Bex 2006, t. 2, s. 71–79.
149.Guerrero van der Meijden, J. Utworzenie kategorii godności człowieka (dignitas hominis) przez Hieronima ze Strydonu, „Vox patrum” 2023, nr 87, s. 135–154.
150.Guitton J., „Revue des cours et conférences” 30 kwietnia 1931, w: Mounier E., La Pensée de Charles Péguy, Le félin, Paris 2015, s. 251.
151.Habachi R., U źródeł człowieczeństwa, tłum. W. Sukiennicka, IW Pax, Warszawa 1982.
152.Habermas J., Moderna – niedokończony projekt, tłum. D. Domagała, w: Postmodernizm a filozofia. Wybór tekstów, red. S. Czerniak, A. Szahaj, Polska Akademia Nauk, Warszawa 1996.
153.Hadot P., Filozofia jako ćwiczenie duchowe, tłum. P. Domański, Fundacja Aletheia, Warszawa 2003.
154.Hadot P., Filozofia jako edukacja dorosłych, tłum. P. Bobowska-Nastarzewska, Teologia Polityczna, Warszawa 2023.
155.Halévy D., Péguy et les Cahiers de la Quinzaine, Grasset, Livre de Poche, Paris 1979.
156.Hélavy D., Charles Péguy et les Cahiers de la Quinzaine, Payot & Cie, Paris 1918.
157.Higaki J., Péguy et Pascal. Les Trois ordres et l’Ordre du coeur, Presses Universitaires Blaise-Pascal, Clermont-Ferrand 2005.
158.Herling-Grudziński G., Godzina cieni, Znak, Kraków 1996.
159.Houellebecq M., Lévy B.-H., Wrogowie publiczni, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, tłum. M.J. Mosakowski, Warszawa 2012.
160.Houellebecq M., Uległość, tłum. B. Geppert, W.A.B., Warszawa 2015.
161.Hyppolite J., Charles Péguy: Quatre conférences, red. G. Bianco, Classiques Garnier, Paris 2024.
162.Jan od Krzyża, Dzieła, tłum. B. Smyrak, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków, 2014.
163.Jan Paweł II, Benedykt XVI rozważają Psalmy, wprowadzenie W. Chrostowski, Rosikon Press, Warszawa 2006.
164.Janion M., Poznanie i terapia, PIW, Warszawa 1982.
165.Janion M., Światopogląd polskiego romantyzmu, w: Proces historyczny w literaturze i sztuce. Materiały konferencji naukowej, maj 1965, red. M. Janion, A. Piorunowa, s. 116–142.
166.Jung-Ok T., Jeanne d’Arc dans l’æuvre de Péguy de 1910 a 1914, Fénixx réédition numérique, Université de Hyosung 2020.
167.Kasperski E., Metody i metodologia (metodologia ogólna, nauki humanistyczne, wiedza o literaturze), red. Ż. Nalewajk, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2017.
168.Kasperski E., Świat człowieczy. Wstęp do antropologii literatury, Oficyna Wydawnicza Aspra, Warszawa 2007.
169.Kemp R., „La Liberté” 23 lutego 1931, w: Mounier, La Pensée de Charles Péguy, Le félin, Paris 2015.
170.Klossowski P., Roberte ce soir, Éditions de Minuit, Paris 1953.
171.Kołakowski L., Czy Pan Bóg jest szczęśliwy i inne pytania, red. Z. Mentzel, Znak, Kraków 2009.
172.Kołakowski L., Odwet sacrum w kulturze świeckiej, w: Cywilizacja na ławie oskarżonych, ResPublica, Warszawa 1990, s. 185–154.
173.Kołakowski L., Pochwała niekonsekwencji, Aletheia, Warszawa 1989.
174.Kopania J., Czy zmierzch platońskiego rozumienia duszy?, „Przegląd Filozoficzny, Nowa Seria” 2001, nr 4, s. 121–137.
175.Kossowska E., Antropologia literatury: teksty, konteksty, interpretacje, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2003.
176.Kowalska M., Posłowie, w: Korzenie i współczesność Europy według Chantal Delsol, w: C. Delsol, Kamienie węgielne. Na czym nam zależy?, tłum. M. Kowalska, Znak, Kraków 2018, s. 321–347.
177.„L’art et la question de la Valeur”, Modernité 2007, nr 25, red. D. Rabaté.
178.„La Valeur”, Revue des Sciences Humaines 2006, nr 283 red. D. Vaugeois.
179.Kurska J., Wieczny powrót Dreyfusa, Dialog, Warszawa 2022.
180.L’argent, misère du riche, misère du pauvre, „Esprit” 1933, nr 1, 172 stron.
181.L’effet Finkielkraut, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 1992, nr 57, s. 11–33.
182.La figure d’Adam, red. L. Soligniac, Hermann, Paris 2015.
183.La pensée politiques de Charles Péguy. Notre République, red. C. Coutel, É. Thiers, Éditions Privat, Toulouse 2016.
184.La réception de Charles Péguy en France et à l’étranger, red. J. Sabiani, F. Gerbod, G. Leroy, Centre Charles Péguy, Orléans 1991.
185.Lash S., Dyskurs czy figura. Postmodernizm jako „system oznaczania” (regime of signification), tłum. P. Wawrzyszko, s. 471–506.
186.Latour B., Nous n’avons jamais été modernes. Essai d’anthropologie symétrique, La Découverte, Poche, Paris 1991.
187.Latour B., Pourquoi Péguy se répète-t-il? Pourquoi Péguy est-il illisible?, w: Charles Péguy, red. C. Riquier, Cerf, Paris 2014, s. 339–363.
188.Lavigne J.-F., Chair, corps, esprit. Quelques remarques sur l’anthropologie paulinienne, „Noesis” 2007, nr 12, s. 27–62, https://doi.org/10.4000/noesis.1293.
189.Le Guay D., Le Cardinal Daniélou, lecteur de Péguy, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 2007, nr 119.
190.Le Guay, D. Les héritiers Péguy, Bayard, Montrouge 2014.
191.Leroy G., Charles Péguy. L’inclassable, Armand Colin, Malakoff 2014.
192.Levinas E., Odkrywając egzystencję z Husserlem i Heideggerem, tłum. E. Sowa, IFiS PAN, Warszawa 2008.
193.Levinas E., Rozmowy z Philipp’em Nemo, tłum. B. Opolska-Kokoszka, Wydawnictwo Naukowe Papieskiej Akademii Teologicznej, Kraków 1991.
194.Levinas E., Ślad innego, tłum. B. Baran, w: Filozofia dialogu, red. B. Baran, Kraków 1991, s. 213–229. Lévy B.-H., L’idéologie française, Grasset, Paris 1980.
195.Lévi E.-M., Mes souvenirs de Charles Péguy, wspomnienia zebrał Vladimir Rabi „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 1972, nr 175, s. 2.
196.Lubac H. de, Bastaire J., Claudel et Péguy, OEuvres complètes XXX, Cerf, Paris 2008.
197.Lubac H. de, Le drame de l’humanisme athée, OEuvres complètes II, Cerf, Paris 1998.
198.Maingueneau D., Contre Saint Proust ou la fin de la littérature, Belin, Paris 2006.
199.Majchrzak H., Wiara uzupełnia rozum. Antropologia Błażeja Pascala, „Sympozjum XIV” 2010, nr 1, s. 157–173.
200.Mallarmé S., OEuvres complètes, red. B. Marchal, Gallimard, Paris 1999.
201.Marcel G., „Nouvelle Revue Française” 1931, w: Mounier E., La Pensée de Charles Péguy, Le félin, Paris 2015, s. 258.
202.Marcel G., Homo viator. Wstęp do metafizyki nadziei, tłum. P. Lubicz, IW Pax, Warszawa 1984.
203.Marie Eugène de L’Enfant Jésus, Je veux voir Dieu, Éditions du Carmel, Venasque 1998.
204.Maritain J., Antimoderne, Éditions de la revue des jeunes, Paris 1922.
205.Maritain J., Mounier E., Correspondance 1929–1949, Desclée de Brouwer, Paris 2016.
206.Maritain J., Trzej reformatorzy: Luter, Kartezjusz, Rousseau, tłum. K. Michalski, Fronda – Appostolicum, Warszawa–Ząbki 2005.
207.Maritain R., Wielkie przyjaźnie. Poszukiwanie sensu w czasach zwątpienia, tłum. A. Olędzka- -Frybesowa, E. Krasnowolska, M. Wańkowiczowa, Fronda, Warszawa 2008.
208.Markiewicz H., Dialektyka pozytywizmu polskiego, w: Proces historyczny w literaturze i sztuce. Materiały konferencji naukowej, maj 1965, red. M. Janion, A. Piorunowa, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1967, s. 143–164.
209.Marx W., L’Adieu à la littérature. Histoire d’une dévalorisation, Minuit, Paris 2005.
210.Mauriac F., Correspondance intime, Éditions Robert Laffont, Paris 2012.
211.Mauriac F., D’un bloc-notes à l’autre, 1952–1969, éditions Bartillat, Paris 2004.
212.Meester C. de, Z pustymi rękami, tłum. Z. Nosalewska, Wydawnictwo OO. Karmelitów Bosych, Kraków 1990.
213.Menxel Van F., Elpis, espoir, espérance, Peter Lang, Lausanne 1983.
214.Millon-Delsol C., Ocalić podmiot, w: Podmiotowość i tożsamość, tłum. A. Lewańska, Wydawnictwo Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 133–143.
215.Miłaszewski S., Charles Péguy o żydostwie, „ABC”, 1938, nr 385, s. 5.
216.Miłosz C., Traktat teologiczny, w: Wiersze wszystkie, Wydawnictwo Znak, Kraków 2021.
217.Mitosek Z., Mimesis i religia (O naśladowaniu Jezusa Chrystusa Tomasza à Kempis), w: Mimesis, PWN, Warszawa 1997.
218.Moeller Ch., Littérature du XX siècle et le christianisme, t. 4, Espérance en Dieu Notre Père, Anne Frank, Miguel Unamuno, Gabriel Marcel, Charles du Bos, Fritz Hochwälder, Charles Péguy, Bruxelles, 1960.
219.Moix Y., Naissance, Flammarion, Paris 2013.
220.Moix Y., Panthéon, Grasset, Paris 2006.
221.Momro J., Literatura świadomości. Samuel Beckett – Podmiot – Negatywność, Universitas, Kraków 2010.
222.Mounier E., Manifeste au service du personnalisme, za: P Ricoeur, Meurt le personnalisme, revient la personne, „Esprit” 1983 (Nouvelle série), nr 73, s. 114.
223.Mounier E., La Pensée de Charles Péguy, Le félin, Paris 2015.
224.Mounier E., Malraux, Camus, Sartre. L’espoir des désespérés, Seuil, Paris 1953.
225.Mounier E., OEuvres, t. IV, Éditions du Seuil, Paris 1963.
226.Mounier E., Péguy prophète du temporel, „Esprit” 1939, nr 77, s. 627–631.
227.Mounier E., Personnalisme catholique, „Esprit” 1940, nr 89, s. 221–246.
228.Mounier E., Wprowadzenie do egzystencjalizmów oraz wybór innych prac, Znak, Kraków 1964.
229.Nietzsche F., Ludzkie arcyludzkie, tłum. K. Drzewiecki, J. Mortkowicz, Warszawa–Kraków 1910.
230.Nycz R., Literatura jako trop rzeczywistości, Universitas, Kraków 2001.
231.Odkrywanie modernizmu. Przekłady i komentarze, red. R. Nycz, Universitas, Kraków 2004.
232.Otto R., Świętość, tłum. B. Kupis, Książka i Wiedza, Warszawa 1968.
233.Parisot C., La revue „Esprit” entre 1932 et 1935. OEuvre ou pastiche des „Cahiers de la quinzaine”?, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 2000, nr 89.
234.Parisse L., Les Voies négatives de l’écriture dans le théâtre moderne et contemporain, Classiques Garnier, Paris 2019.
235.Pascal B., Myśli, tłum. T. Boy-Żeleński, IW Pax, Warszawa 1997.
236.Pascal B., Rozprawy i listy, tłum. T. Żeleński-Boy oraz M. Tazbir, Pax, Warszawa 1962.
237.Pereira K.M.R., Charles Péguy i Biblia. Lektura symboliczna życia i twórczości Péguy’ego, Neriton, Warszawa 2005.
238.Pereira K.M.R., Le psaume du pèlerin Péguy, une traversée symbolique, w: Pérégrinations vers le divin, red. A. Kricka, N. Solonko, Cerf, Paris 2022, s. 177–184.
239.Perrard P., Les Chrétiens et l’affaire Dreyfus, Éditions de l’Atelier, Paris 1998.
240.Petit J.-F., La Personne au secours de l’humain. 30 études personnalistes, Éditions Parole et Silence, Les Plans-sur-Bex.
241.Petit J.-F., Philosophie et théologie dans la formation du personnalisme d’Emmanuel Mounier, Cerf, Paris 2006.
242.Peyrefitte A., Un hommage inédit du Général de Gaulle, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 1991, nr 53.
243.Pico della Mirandola G., Oratio de hominis dignitate. Mowa o godności człowieka, tłum. Z. Nerczuk, M. Olszewski, IFiS PAN, Warszawa 2010.
244.Platon, Teajtet, tłum. W. Witwicki, PWN, Warszawa 1959.
245.Poujat S., Péguy et le style de la chaise: parodier l’Histoire, mettre en prose l’Antiquité, écrire le „bon français”, referat wygłoszony podczas konferencji Péguy et les Dialogues de l’Histoire, Sorbonne Université, 10–11.02.2023.
246.Quénois P., Le thème de Jeanne d’Arc dans les oeuvres entrées à la bibliothèque municipale de Rouen au XIXe siècle: indexation du fonds Camille Vallery-Radot, praca magisterska, Institut d’histoire Uniwersytet Rouen, U. F. R. de Lettres et Sciences Humaines 1955.
247.Rabaté D., Vers une littérature de l’épuisement, José Corti, Paris 1991.
248.Ratzinger J., Im Anfang schuf Gott, Johannes Verlag, Einsiedeln, Freiburg, Neuausgabe 1996.
249.Ravasi G., Psalmy 72–103, cz. 3, Salwator, Kraków 2008.
250.Renan E., Avenir de la science, Calmann Lévy Éditeur, Paris 1980.
251.Renan E., L’Avenir de la science, w: OEuvres complètes, III, Calmann-Lévy, 1949, za Alainem Finkielkrautem, Le mécontemporain, s. 154–155.
252.Renan E., Przyszłość nauki, w: B. Skarga, Renan, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1969.
253.Renan E., Żywot Jezusa, tłum. A. Niemojowski, wyd. A. Niemojowski, Kraków, 1904.
254.Renouvier C., Le personnalisme, Félix Alcan Éditeur, Paris 1903.
255.Rey J.-M., Colère de Péguy, Fayard, Paris 2014.
256.Ricoeur P., Approches de la personne, „Esprit” 1990, nr 160, s. 115–130.
257.Ricoeur P., Meurt le personnalisme, revient la personne, „Esprit” (Nouvelle série) 1983, nr 1, s. 113–119.
258.Ricoeur P., Note sur la personne, „Le Semeur”, 1936, nr 7, s. 437–439.
259.Ricoeur P., O interpretacji, tłum. J. Margański, w: Teorie literatury XX wieku. Antologia, red. A. Burzyńska, M. P. Markowski, Znak, Kraków 2006.
260.Ricoeur P., O interpretacji. Esej o Freudzie, tłum. M. Falski, Wydawnictwo KR, Warszawa 2008.
261.Ricoeur P., Pamięć, historia, zapomnienie, tłum. J. Margański, Universitas, Kraków 2006.
262.Ricoeur P., Philosophies de la personne, „Esprit” 1954, nr 2, s. 289–297.
263.Ricoeur P., Podług nadziei. Odczyty, szkice, studia, tłum. S. Ciechowicz i in., Pax, Warszawa 1991.
264.Ricoeur P., Symbolika zła, tłum. S. Ciechowicz, M. Ochab, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1986.
265.Ricoeur P., Une philosophie personnaliste, „Esprit ” (Nouvelle série) 1950, nr 174.
266.Rigolet Y., Entre procès d’intention et générations successives: historiographie du mythe Jeanne d’Arc de la Libération à nos jours, w: De l’hérétique à la sainte: Les procès de Jeanne d’Arc revisités, red. F. Neveux, Presses universitaires de Caen, Caen 2012, s. 249–272.
267.Riquier C., Philosophie de Péguy ou les mémoires d’un imbécile, PUF, Paris 2017.
268.Riquier C., Préface, w: J. Tharaud, J. Tharaud, Notre cher Péguy, Ad Solem, Paris 2014.
269.Rolland R., Péguy, Éditions La Découverte, Paris 2015.
270.Rorty R., Espoir au lieu du savoir. Introduction au pragmatisme, Albin Michel, Paris 1995.
271.Rosenzweig F., Gwiazda Zbawienia, tłum. T. Gadacz, Znak, Kraków 1988.
272.Rousseaux A., Le prophète Péguy, Éditions de la Baconnière Neuchâtel; Cahiers du Rhone édition, Genève 1942.
273.Roza S., Comment peut-on (encore) être progressiste?, „Esprit” 2023, nr 493–494, s. 45–55.
274.Sabiani J., Le poème de la „tendresse universelle”, „Bulletin de l’Amitié Charles Péguy” 1986, nr 36, s. 221–226.
275.Séchan L., Pandora, l’Ève grecque, „Bulletin de l’Association Guillaume Budé” 1923, nr 23, s. 3–36.
276.Secrétain R., Jeanne Arc ou la vocation de Péguy, Éditions du temps, Paris 1967.
277.Sens et formes de la fragilité, wywiad z J.-L. Chrétienem, wypowiedzi zebrane przez M. Foessela i Camille’a Riquiera, „Esprit” 2018, nr 5, s. 100–111.
278.Skarga B., Czas i trwanie. Studia o Bergsonie, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1982.
279.Skarga B., Renan, Wiedza Powszechna, Warszawa 2002.
280.Skarga B., Ślad i obecność, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002.
281.Sławiński J., Synchronia i diachronia w procesie historycznoliterackim, IBL PAN, Warszawa 1965.
282.Sołonko N., Filozofia Henri’ego Bergsona w poezji Charlesa Péguy’ego, w: Filozoficzne aspekty literatury, red. A. Skała, Wydawnictwo Naukowe Tygiel, Lublin 2019, s. 90–101.
283.Sołonko N., La simplicité de l’enfant dans les mystères de Charles Péguy, w: L’enfant dans la littérature d’expression française et francophone, red. A. Ledwina, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2019, s. 62–63.
284.Sołonko N., Les Thèmes majeurs de Charles Péguy: espérance et parousie, „Australian Journal of French Studies” 2024, nr 2, s. 133–150, https://doi.org/10.3828/ajfs.2024.14.
285.Sołonko N., Nadzieja na wieczność według Delsol, w: „Fenomen wieczności, Zeszyty Naukowe Centrum Badań Edyty Stein” 2016, nr 15, s. 139–151.
286.Sołonko N., Sauver la dignité humaine: Péguy entre le bergsonisme et le personnalisme, „Études romanes de Brno” 2020, nr 41, s. 249–268.
287.Sołonko N., Tajemnica godności człowieka w refleksji Chantal Delsol i Charles’a Péguy’ego, w: „Kwartalnik Filozoficzny” 2017, nr 3, s. 89–103.
288.Spanneut M., Permanence du stoïcisme. De Zénon à Malraux, J. Duculot, Gembloux 1973.
289.Spitzer L., Zu Charles Péguys Styl, w: Stilsprachen, Hueber, Munich 1928, s. 301–364.
290.Stein E., Budowa osoby ludzkiej. Wykład z antropologii filozoficznej, tłum. G. Sowiński, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2015.
291.Stein E., Czym jest człowiek? Antropologia teologiczna, tłum. G. Sowinski, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2012.
292.Steiner G., De la Bible à Kafka, tłum. P.-E. Dauzat, Les Belles Lettres, Paris 2022.
293.Stinissen W., Człowiek prawdziwy, tłum. J. Iwaszkiewicz, W drodze, Poznań 2013.
294.Stinissen W., Wieczność pośród czasu, tłum. J. Iwaszkiewicz, W drodze, Poznań 2001.
295.Stinissen W., Noc jest mi światłem, tłum. J. Iwaszkiewicz, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2016.
296.Stróżewski W., O stawaniu się człowiekiem (kilka myśli nieskończonych), w: W. Stróżewski, Logos, wartość, miłość, Znak, Kraków 2013.
297.Stróżewski W., Wokół Piękna. Szkice z estetyki, Universitas, Kraków 2002.
298.Suarès A., „Marc-Aurèle”, w: Idées et visions et autres écrits polémiques, philosophiques et critiques, 1897–1923, R. Parienté (red.), Éditions Robert Laffont, Paris 2002, s. 916–917.
299.Suarès A., Sur Charles Péguy, w: A. Suarès: Idées et visions et autres écrits polémiques, philosophiques et critiques 1897–1927, Éditions Robert Laffont, Paris 2002.
300.Sueur J.-P., Charles Péguy ou les vertiges de l’écriture, Les Éditions du Cerf, Paris 2021.
301.Szczeklik A., O chorych, chorobach i poszukiwaniu duszy medycyny, Wydawnictwo Znak, Kraków 2007.
302.Teresa z Lisieux, Misja Joanny d’Arc, w: Żółty zeszyt i inne pisma, tłum. Karmelitanki Bose, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2015, s. 367–428.
303.Terlecki T., Krytyka personalistyczna. Egzystencjalizm chrześcijański, Znak, Karków 1987.
304.Terlecki T., Na śladach Péguy, „Wiadomości”, 1949, nr 18(161), s. 2.
305.Terlecki T., Nota tłumacza, „Wiadomości” 1947, nr 13(52), s. 1.
306.Terlecki T., Szukanie równowagi. Szkice literackie i publicystyczne, Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 1988.
307.Teyssier A., Charles Péguy. Une humanité française, Perrin, Paris 2014.
308.Tharaud J., Tharaud J., Notre cher Péguy, Ad Solem, Paris 1926.
309.Thiers É., Révolution, w: Dictionnaire Charles Péguy, red. S. Malka, Albin Michel, Paris 2018.
310.Tischner J., Myślenie według wartości, Znak, Kraków 1982.
311.Tischner J., Świat ludzkiej nadziei. Wybór szkiców filozoficznych 1966–1975, Znak, Kraków 1992.
312.Todorov T., Nous et les autres, Seuil, Paris 1989.
313.Tomasz z Akwinu, Wiara i Nadzieja, w: Suma Teologiczna, tłum. P. Bełch, t. 15, Wydawnictwo Veritas, London 1966.
314.Tous antimodernes?, „Esprit” 2023, nr 493–494, 205 ss.
315.Tyszko S., Geniusz św. Jana od Krzyża, Flos Carmeli, Poznań 2009.
316.Unamuno M., O poczuciu tragiczności życia wśród ludzi i wśród narodów, tłum. H. Woźniakowski, Wydawnictwo Literackie, Kraków – Wrocław 1984.
317.Vaissermann R., Introduction, w: C. Péguy, Jeanne d’Arc. Drame en trois pièces, Classiques Garnier, Paris 2023, s. 11–90, DOI: 10.48611/isbn.978-2-406-14470-0.p.0011.
318.Vaissermann R., Notice w: Péguy C., OEuvres poétiques et dramatiques, red. C. Daudin, P. Bruley, J. Roger, R. Vaissermann, Gallimard, Paris 2014.
319.Varillon F., Pokora Boga, tłum. M. Figarski, IW Pax, Warszawa 1977.
320.Vélikanov M., La Sainteté chez Charles Péguy, Cerf Partimoines, Paris 2019.
321.Vercier B., Viart D., La littérature française au présent. Héritage, modernité, mutations, Éditions Bordas, Paris 2005.
322.Viart D., Vies minuscules de Pierre Michon, folio, Paris 2004.
323.Vitry A. de, Le „fin langage français” de Péguy. Style national ou stylistique nationaliste?, w: Le Nationalisme en littérature: des idées au style (1870–1920), red. S. Bertrand, S. Freyermuth, Peter Lang, Bruxelles 2019, s. 197– 208.
324.Vitry A. de, Conspirations d’un solitaire: l’individualisme civique de Charles Péguy, Les Belles Lettres, Paris 2015.
325.Voelke A.-J., La Philosophie comme thérapie de l’âme, Cerf, Paris 1993.
326.Waterlot G., L’ellipse: une difficulté majeure du troisième chapitre des „Deux Sources de la morale et de la religion”, w: Lire Bergson, F. Worms, C. Riquier, PUF, Paris 2011, s. 185–200.
327.Welsch W., Narodziny filozofii postmodernistycznej z ducha sztuki modernistycznej, tłum. J. Balbierz (s. 429–461), w: Odkrywanie modernizmu. Przekłady i komentarze, red. R. Nycz, Universitas, Kraków 2004, s. 429–461.
328.Winock M., Charles Péguy: préfasciste ou insurgé?, „L’Histoire” 1983, nr 52, s. 92–93.
329.Winock M., Le Siècle des intellectuels, Seuil, Paris 1997.
330.Wincok M., Nation, w: Dictionnaire Charles Péguy, red. S. Malka, A. Michel, Paris 2018, s. 277–284.
331.Wolicka E., Mimetyka i mitologia Platona: u początków hermeneutyki filozoficznej, KUL, Lublin 1994.
332.Zawadzki A., Obraz i ślad, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2014.
333.Źródła internetowe
334.Boulanger J.-C., Charles de Foucauld et Thérèse de Lisieux, https://www.iesuscaritas.org/fr/documentos/francais-jean-claude-boulanger-charles-de-foucauld-et-therese-de-lisieux/ (18.07.2021).
335.Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales, https://www.cnrtl.fr/definition/chair (15.01.2023).
336.Chantre B., Péguy, l’essentiel médiateur, „Le Magazine littéraire”, nr 386, https://www.nouveau-magazine-littéraire.com/péguy-lessentiel-médiateur (20.01.2020).
337.Charles Péguy. Une humanité française, Arnaud Teysser rozmowia z Christophem Dickèsem, https://www.canalacademies.com/emissions/un-jour-dans-lhistoire/charles-peguy-une-humanite-francaise (26.02.2023).
338.Chauvet P., Conférence Charles Péguy: L’Espérance I, https://www.youtube.com/watch?v=U-00j4wsbCs (20.07.2023).
339.Compagnon A., Demon teorii. Literatura a zdrowy rozsądek, tłum. T. Stróżyński, słowo/ obraz terytoria, Gdańsk 2010.
340.Daudin C., Le sens du mot mystère chez Péguy, w: Renaissances du Mystère en Europe: Fin XIXe siècle – début XXIe siècle, Presse universitaires de Strasbourg 2015, http://books.openedition.org/pus/3506. DOI: doi.org/10.4000/books.pus.3506 (12.02.2024).
341.Donada G., Dupont-Roc R., Quel est le sens du mot „péché”?, „La Croix” 2016, https://www.la-croix.com/Definitions/Lexique/Peche/Quel-est-le-sens-du-mot-peche (25.03.2024).
342.Encyklika Pascendi Dominici Gregis. O zasadach modernistów, tłum. S. Okoniewski, BP, www.ultramontes.pl, Kraków 2013, https://www.ultramontes.pl/pius_x_pascendi.pdf (21.02.2024).
343.Finkielkraut A., Sueur J.-P., Charles Péguy – Livres & Vous – https://www.youtube.com/watch?v=Sd2dNKdJ5f4 (1.03.2023).
344.Forycki R., Mistycyzm a polityka – Charles Péguy – Joanna d’Arc, „Teologia Polityczna” 2023, https://teologiapolityczna.pl/mistycyzm-a-polityka-charles-péguy-joanna-d’arc-1 (14.02.2024).
345.Gefen A., Viart D., Résistances de la Littérature contemporaine, „Tombeaux de la littérature”, Fabula-LhT, 2009, nr 6, http://www.fabula.org/lht/6/viart.html (29.01.2025), DOI: 10.58282/lht.130.
346.Gerbod F., Écriture et histoire dans l’oeuvre de Péguy, „Esprit” 1977, nr 9, s. 29–39. http://www.jstor.org/satble/24267537 (10.10.2023).
347.Giroux M., Péguy contre Combes: du lien entre mystique républicaine et mystique chrétienne, „Philitt” 2015, https://philitt.fr/2015/05/08/peguy-contre-combes-du-lien-entre-mystique-republicaine-et-mystique-chretienne-2/ (04.03.2024).
348.Goosse A., Péguy dans l’histoire du vocabulaire français, w: Mélanges de littérature en hommage à Albert Kies, Presses universitaires Saint-Louis Bruxelles, Bruxelles 1985, DOI: 10.4000/books.pusl.6999 (25.02.2025).
349.Greisch J., Que m’est-il permis d’espé rer?, w: „Sé same ouvre-toi” hermé neutique de la philosophie de la religion?”, „Revue des sciences religieuses” 2019, nr 4, http://journals.openedition.org/rsr/7453, DOI: https://doi.org/10.4000/rsr.7453 (31.08.2023).
350.Howles T., Latour B., Time, Space, and „le Monde Moderne”, „New Literary History” 2015, nr 1, The Johns Hopkins University Press, s. 41–62; https://www.jstor.org/stable/24542658 (17.02.2023).
351.https://www.latribune.fr/blogs/mieux-dans-mon-job/20140921trib59b2dc291/peguy-une-oeuvre-tres-actuelle.html (2.03.25).
352.Jerphagnon L., https://www.universalis.fr/encyclopedie/personnalisme/3-le-retour-au-sujet-personnel/ (11.11.2025).
353.Kamionowski J., Nic co francuskie nie jest mi obce: (niebezpieczne) związki z literaturą francuską, https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/13262/1/J_Kamionowski_Nic_co_francuskie_nie_jest_im_obce.pdf (4.02.2025).
354.L’Abécédaire de GILLES DELEUZE: S comme Style (HD), https://www.youtube.com/watch?v=n_pIFchoIiQ (27.02.2023).
355.L’espoir fait-il vivre? (4/4): Bernanos, l’espérance d’un curé de campagne, M. Gosselin-Noat rozmawia z Adèle Van Reeth, https://www.radiofrance.fr/franceculture/podcasts/les-chemins-de-la-philosophie/l-espoir-fait-il-vivre-4-4-bernanos-l-esperance-d-un-cure-de-campagne-4688077 (18.09.2023).
356.La raison n’épuise pas la vie, rozmawiają C. Daudin, A. Finkielkraut, D. Pourquary, C. Riquier, https://www.youtube.com/watch?v=7BAiUfMepGU (4.11.2023).
357.Legeais R., Le personnalisme juridique, w: L’Évolution de la philosophie du droit en Allemagne et en France depuis la fin de la Seconde Guerre mondiale, red. G. Planty-Banjour, PUF, Paris 1991, s. 181–201, DOI: 10.3917/puf.plant.1991.01.0181.
358.J.-L. Loubet del Bayle, Le mouvement personnaliste français des années 1930 et sa postérité, „Politique et Sociétés”, nr 17, s. 219–237. https://doi.org/10.7202/040106ar (22.01.2024).
359.Mecquenem I. de, Emmanuel Mounier, La pensé e de Charles Pé guy. La vision des hommes et du monde, „Esprit” 2016, https://www.researchgate.net/profile/Isabelle-De-Mecquenem/publication/293175817_Recension_de_la_premiere_edition_critique_de_La_Pensee _de_Charles_Peguy_d%27Emmanuel_Mounier_parue_aux_editions_Le_Felin_mai_ 2015_Revue_ESPRIT_fevrier_2016/links/5831f30308ae102f07338556/Recension-de-la-premiere-edition-critique-de-La-Pensee-de-Charles-Peguy-dEmmanuel-Mounier-parue-aux-editions-Le-Felin-mai-2015-Revue-ESPRIT-fevrier-2016.pdf (20.11.2022).
360.Mongin O., Paul Ricæur et la revue Esprit, „Esprit” 2019, https://esprit.presse.fr/actualites/olivier-mongin/paul-ricoeur-et-la-revue-esprit-4247827 (25.07.2024).
361.Onimus J., Péguy, La Différence et La Répétition, „Revue d’Histoire Littéraire de La France” 1973, nr 2/3, s. 470–90, http://www.jstor.org/stable/40524567 (14.01.2023).
362.Peters S., Péguy, une oeuvre très actuelle?, Tribune 2014.
363.Queval S., Penser l’espérance, https://www.evangile-et-liberte.net/2014/03/penser-lesperance/ (31.08.2023).
364.Qui est Péguy? 3/4: l’écrivain, P. Grosos rozmawia z Adèle Van Reeth, https://www.radiofrance.fr/franceculture/podcasts/les-chemins-de-la-philosophie/qui-est-peguy-3-4-l-ecrivain-8720972 (15.02.2023).
365.Saignes A., Czy strukturalizm zabił literaturę (we Francji)? Od efektu rzeczywistości do powrotu rzeczywistości, „Konteksty Kultury” 2018, nr 15, z. 2, s. 199.
366.Sweeney K.C., Charles Péguy on the Hubris of Modernism, „The Imaginative Conservative”, 2023, https://theimaginativeconservative.org/2020/02/charles-peguy-hubris-modernism-kathleen-curran-sweeney.html (21.02.2024).
367.Vallery-Radot C., Catalogue collectif de France, https://ccfr.bnf.fr/portailccfr/jsp/index_view_direct_anonymous.jsp?record=rnbcd_fonds:FONDS:2570 (23.01.2023).
368.Zawadzki A., Ślad, https://cbh.pan.pl/pl/ślad.