Przejdź do treści

Rocznik Komparatystyczny

Rocznik Komparatystyczny
9 (2018)
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
174
Publikacje
237
H-index
5
I10-index
3
Średnia cytowań (2 lata)
0,15
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 2 2018: 4 2019: 24 2020: 43 2021: 18 2022: 12 2023: 13 2024: 18 2025: 13 2026: 14 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017202
201804
20191724
20203243
20211418
20221612
20231613
20241318
2025013
2026014

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar

Wędrowni lirnicy i ich czułe pieśni: Legenda o Matce Bożej i zbóju oraz Niesamowite zdarzenie. Panna żywcem pochowana [...]

DOI: 10.18276/rk.2018.9-13
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

The article aims at describing the phenomenon of wandering beggars (“dziady”) and their songs in the context of sentimentalism. It presents various ways of understanding the concept of “dziady” as used in the Polish romantic literature. Authors of beggar songs found their sources of inspiration in the Bible, Apocrypha, Boccaccio’s novels, and texts of Polish anonymous authors as much as used the sentimental tradition. In consequence, the moral considerations of these songs have been subordinated to their aesthetics. Two of them, namely, the song entitled Legenda o Matce Bożej i Zbóju and the song Panna Żywcem Pochowana…, have been comprehensively analyzed in order to prove the thesis in question.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (43)
  1. Aleksandrowicz, Jerzy i in. Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana. T. 17–18. Warszawa: S. Sikorski, 1896.
  2. Apokryfy Nowego Testamentu. Ewangelie apokryficzne. Opowiadania o Jezusie, Maryi, Józefie i Janie Chrzcicielu. Red. ks. Marek Starowieyski. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2003.
  3. Badecki, Karol. Polska komedya rybałtowska: pierwsze zbiorowe i krytyczne wydanie. Lwów: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1931.
  4. Boccaccio, G. Dekameron. Tłum. Edward Boye. Warszawa: Drukarnia Współczesna, 1930.
  5. Bystroń, Jan. Historia w pieśni ludu polskiego. Nakład Gebethnera i Wolffa, 1925.
  6. Dmochowski, Franciszek Ksawery. Sztuka rymotwórcza. Wrocław: Zakład im. Ossolińskich, 1956.
  7. Dopart, Bogusław. „Wieszcz Ukrainy w czasach Józefa Bohdana Zaleskiego, Juliusza Słowackiego i Tarasa Szewczenki”. Kultura Słowian. Rocznik Komisji Kultury Słowian PAU 12 (2016): 179–194.
  8. Dramaty staropolskie. Antologia. T. 1. Oprac. Julian Lewański. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1957.
  9. Gloger Zygmunt, Encyklopedja staropolska ilustrowana. T. 2. Warszawa: Druk P. Laskauera i W. Babickiego, 1901.
  10. Góralska czytanka. Wypisy. Red. Anna Mlekodaj. Rabka Zdrój: Wydawnictwo Zachylina, 2013.
  11. Grochowski, Piotr. Dziady. Rzecz o wędrownych żebrakach i ich pieśniach. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2009.
  12. Hernas, Czesław. „Z epiki dziadowskiej: 1. polskie i czeskie pieśni o obronie Wiednia”. Pamiętnik Literacki 49.4 (1958): 475–494.
  13. Jaworska, Elżbieta. Polska ballada ludowa. Antologia. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1991.
  14. Karpiński, Franciszek. Pisma wierszem i prozą. Warszawa: S. Lewental, 1896.
  15. Kasjan, Jan Mirosław. Siostrzane muzy: studia o literaturze ustnej i pisanej. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1986.
  16. Kleiner, Juliusz. Sentymentalizm i preromantyzm. Wydawnictwo Literackie, Kraków 1974.
  17. Kolberg, Oskar. Dzieła wszystkie. T. 19. Wrocław–Kraków: Polskie Towarzystwo Muzyczne, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza.
  18. Kostkiewiczowa, Teresa. Horyzonty wyobraźni: o języku poezji czasów Oświecenia. Warszawa: PWN, 1984.
  19. ------. Model liryki sentymentalnej w twórczości Franciszka Karpińskiego. T. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im Ossolińskich, 1964.
  20. ------. Słownik literatury polskiego oświecenia. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991.
  21. Kowalski Piotr., „Ballada dziadowska”. Słownik literatury popularnej. Red. T. Żabski. Wrocław: Wrocławskie Towarzystwo Przyjaciół Polonistyki, 1997. 18.
  22. Kraszewski, Józef Ignacy. Mistrz Twardowski: powieść z podań gminnych. Lwów: Księgarnia Gubrynowicza i Schmidta, 1874.
  23. Krzyżanowski, Julian. Paralele: studia porównawcze z pogranicza literatury i folkloru. T. 3. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1961.
  24. ------. „Polskie motywy baśniowe w twórczości Juliusza Słowackiego”. Pamiętnik Literacki 41.1 (1950): 90–111.
  25. ------. „Wstęp”. Stanisław Nyrkowski. Karnawał dziadowski.” Pieśni wędrownych śpiewaków (XIX–XX w.). Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1977.
  26. Laskowski, Julian. Białoruski bandurzysta. Zbiorek wędrowny. Wilno: A.H. Kirkor, 1861.
  27. Linde, Samuel Bogumił. Słownik języka polskiego. T. 2. Warszawa: Drukarnia Xsięży Pijarów, 1809.
  28. ------. Słownik języka polskiego. T. 5. Warszawa: Drukarnia Xsięży Pijarów, 1812.
  29. Mickiewicz, Adam. Dziady kowieńsko-wileńskie:(część II–IV). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2012.
  30. Norwid, Cyprian Kamil. Dzieła. Warszawa: Parnas Polski, 1934.
  31. Nyrkowski, Stanisław. Karnawał dziadowski. Pieśni wędrownych śpiewaków (XIX–XX w.). Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1977.
  32. Pieśni Dudarza z ballady A. Mickiewicza z muzyką Władysława Żeleńskiego. 2: Komu ślubny splatasz Wieniec. Kraków: S.A. Krzyżanowski, 1900. https://polona.pl/item/piesni-dudarza-z-ballady-a-mickiewicza-2-komu-slubny-splatasz-wieniec,NzI0NjYwMjE/#info:metadata.
  33. Plutarch. Moralia (wybór). T. 1. Tłum. Zofia Abramowiczówna. PWN: Warszawa 1977.
  34. Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa: z rękopisu grecko-katol. kapituły przemyskiej. Wyd.Aleksander Brückner. Kraków: Akademia Umiejętności, 1907.
  35. Salwa, Piotr. „Miłość tragiczna (Dekameron, IV.1): od argumentacji do sentymentalizmu”. Odrodzenie i Reformacja w Polsce 35 (1990): 5–21.
  36. Skwarczyńska, Stefania. Rozwój wątków i obrazów w twórczości Mickiewicza. Lwów: Nakł. Przeglądu Humanistycznego, 1934.
  37. Słowacki, Juliusz. Sen srebrny Salomei. Kraków: Universitas, 2003.
  38. Sokolski, Jacek. „Dziadowska pieśń o Sądzie Ostatecznym z wieku XVII”. Acta Universitatis Wratislaviensis. Prace Literackie 34 (1995): 5–10.
  39. Starowolski Szymon. Votum o naprawie Rzeczypospolitej. B.m. 1625
  40. Szymanowski, Józef. „Jozefa Szymanowskiego, wierszem i prozą pisma różne”. Wybór pisarzów polskich. T. 1. Warszawa: Drukarnia przy Nowolipiu, 1803.
  41. Wójcicki, Kazimierz Władysław. Klechdy: starożytne podania i powieści ludu polskiego i Rusi. T. 1. Warszawa: Drukarnia P. Babryckiego, 1837.
  42. ------. „Lirnicy”. Tygodnik Ilustrowany, 4 marca 1861.
  43. Żuchowska, Gabriela. „Kicz-przegląd koncepcji teoretycznych i propozycja definicji do celów badawczych”. Kultura i Społeczeństwo 1 (2013): 131–151.