Jan Skácel and Adam Zagajewski: The Czech and the Polish Poet on the Civilization and the Barbarians

Niniejszy artykuł prezentuje uderzającą rozbieżność pomiędzy zachodnim wyobrażeniem cywilizacji Europy Wschodniej a sposobem, w jaki skłonni są postrzegać siebie poeci wschodnioeuropejscy. Analizując poszczególne wiersze Adama Zagajewskiego (urodzonego w 1945 r.) i Jana Skácela (1922-1989), można zauważyć, iż jednym z głównych elementów twórczości tych autorów jest ich identyfikacja z klasyczną kulturą i cywilizacją Zachodu. Do podstawowych czynników budujących więź twórców z Zachodem należy – jak się zdaje – starożytna kultura klasyczna. Przeprowadzone w pracy badania skupiają się przede wszystkim na twórczości obu poetów z lat 80., czyli ostatnich lat życia Skácela, a także ostatnich lat istnienia totalitarnego reżimu w Europie Zachodniej (kiedy podział Wschód-Zachód był jeszcze wymiernym elementem codziennej rzeczywistości) oraz, jeśli uwzględnić także teksty Zagajewskiego z lat 90., wizjach trafnie odzwierciedlających postkomunistyczną transformację wschodniej części Europy oraz przyniesione przez nią nowe wyzwania.