Przejdź do treści

Rocznik Komparatystyczny

Rocznik Komparatystyczny
14 (2023)
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
172
Publikacje
249
H-index
5
I10-index
3
Średnia cytowań (2 lata)
0,15
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 3 2018: 4 2019: 24 2020: 44 2021: 20 2022: 15 2023: 14 2024: 17 2025: 12 2026: 5 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017203
201804
20192624
20203244
20211420
20221615
20231614
20241317
2025012
202605

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Tożsamość literacka Chateaubrianda: od tłumaczenia „Raju utraconego” Miltona do świadomej roli memorialisty i jego monumentalnej kreacji w „Pamiętnikach zza grobu”

DOI: 10.18276/rk.2023.14-05
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

The aim of this article is to examine how Chateaubriand's translation of Milton's Paradise Lost influenced his monumental portrayal of the memorialist in Memoirs from Beyond the Grave. The writer is aware that his work marks the culmination of his literary creation: hence the reference to Milton drawing on the beauty and universalism of the Bible. In this context, the works of both writers show convergence in terms of thematic and stylistic threads. The most important common features are a preference for contrasts and the belief that man must come to terms with the decrees of providence. Chateaubriand emphasizes these elements even more strongly, referring to irony of fate and prolepsis.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (19)
  1. Balcerzan, Edward. Tłumaczenie jako wojna światów. Poznań: Wydawnictwo Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 2009.
  2. Bougeard-Vetö. Marie-Élisabeth. Chateaubriand traducteur. De l’exil au Paradis perdu. Paris: Honoré Champion, 2005.
  3. Boy-Żeleński, Tadeusz. Pisma: Antologia literatury francuskiej. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1956.
  4. Chateaubriand, François-René (de). Œuvres complètes de M. le Vicomte de Chateaubriand. Paris: Lefèvre, 1836.
  5. Chateaubriand, François-René (de). Essai sur la literature angloise. Paris: Garnier, 1873.
  6. Chateaubriand. Pamiętniki zza grobu. Wybór, przekład i komentarz Joanna Guze. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1991.
  7. Chateaubriand, François-René (de). Mémoires d’outre-tombe. Paris: La Pochothèque, 2004.
  8. Dąmbska-Prokop, Urszula. “O chronicznej nieokreśloności tłumaczenia. Uwagi o przekładach Paradise Lost Johna Miltona na język francuski i polski”. Półrocznik Językoznawczy Tertium 4/2 (2019): 88-121.
  9. Eco, Umberto. Dire quasi la stessa cosa, esperienze di traduzione. Milano: Bompiani, 2003.
  10. Himy, Armand. „Traduire Paradise Lost après Chateaubriand”. Palimpsestes. Revue de traduction 15 (2004): 25-38.
  11. Larousse, Pierre, Claude Augé. Petit Larousse illustré : nouveau dictionnaire encyclopédique. Paris: Librairie Larousse, 1908.
  12. Lefevre, André. “Ogórki matki Courage. Tekst, system i refrakcja w teorii literatury”. Współczesne teorie przekładu. Antologia. Kraków: Znak, 2009, 223-246.
  13. Milton, John. Raj utracony. Przełożył Władysław Bartkiewicz. Warszawa: Druk Piotra Łaskauera i S-ki, 1902.
  14. Milton, John. Raj utracony. Przełożył Maciej Słomczyński. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974.
  15. Milton, John. Le paradis perdu.Traduction de Chateaubriand. Édition bilingue. Paris: Belin, 1990.
  16. Nisard. „Du dernier ouvrage de M. de Chateaubriand”. Revue de Paris (34). 1836: 153-178.
  17. Racine, Louis. Œuvres de Louis Racine. Paradis perdu. Paris: Lenormant, 1808.
  18. Schœntjes, Pierre. Poétique de l’ironie. Paris: Editions du Seuil, 2001.
  19. Sekrecka, Mieczysława. Chateaubriand jako teoretyk i krytyk literacki. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1958.