Studia Informatica Pomerania
Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia Informatica
Budowanie zespołu wirtualnego – zasady i wyzwania
DOI: 10.18276/si.2016.40-09
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2451-0424 |
| eISSN: | 2300-410X |
| Autorzy: |
Beata
Krawczyk-Bryłka
Politechnika Gdańska Wydział Zarządzania i Ekonomii |
| Słowa kluczowe: | zespół wirtualny praca zespołowa zarządzanie zespołem wirtualnym zaufanie w zespole |
| Data wydania numeru / monografii: | 2016 |
| Liczba stron: | 13 (99-111) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| |
Abstrakt
Artykuł powstał w ramach projektu: Centrum Doskonałości Naukowej Infrastruktury Wytwarzania Aplikacji CD NIWA, realizowanego na Politechnice Gdańskiej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (nr POIG.02.03.00-22-059/13). Dotyczy tworzenia i współpracy w zespole wirtualnym, który jest zaangażowany w realizację konkretnego celu, najczęściej projektu, wymagającego współdziałania osób rozproszonych geograficznie i/lub organizacyjnie, komunikujących się głównie za pomocą technologii IT. Zaprezentowano charakterystykę wirtualnej współpracy z uwzględnieniem zalet i zagrożeń wynikających z ograniczenia komunikacji bezpośredniej. Na podstawie modelu procesu pracy zespołowej przeanalizowano zasady istotne dla każdego z jej etapów: określania celu, doboru osób, ustalania reguł grupowych, generowania pomysłów i podejmowania decyzji. Zaproponowano rekomendacje dla osób podejmujących się budowania zespołów wirtualnych, dotyczące każdej z wymienionych faz, które mogą służyć efektywności i innowacyjności pracy zespołu wirtualnego. Jako jedno z wyzwań wirtualnej przedstawiono również, na podstawie wyników badań własnych, postawy studentów wobec tej formy realizacji projektów.
Podgląd PDF
Bibliografia (19)
- Belbin, R.M. (2009). Zespoły zarządzające. Kraków: Oficyna Wolters Kluwer business.
- Brahm, T., Kunze, F. (2012). The role of trust climate in virtual teams. Journal of Managerial Psychology, 27 (6), 595–614.
- Chang, H.H., Chuang, S.S, Chao, S.H. (2011). Determinants of cultural adaptation, communication quality, and trust in virtual teams’ performance. Total Quality Management, 22, 3, 305–329.
- Chemiakiotis, P., Dekonick, E.A., Panteli, N. (2013). Factors Influencing Creativity in Virtual Design Teams. Creativity and Innovation Management, 22, 3, 275.
- Chhay, R., Kleiner, B.H. (2013). Effective communication in virtual teams. Industrial Management, 7/6, 28–30.
- DuFrene, D., Lehman, C.M. (2012). Communication Strategies for Virtual Teams. New York: Business Expert Press, LLC.
- Figl, K., Saunders, C. (2011). Team Climate and Media Choice in Virtual Teams. AIS Transactions on Human-Computer Interaction (3)4, 189–213, http://nm.wu-wien.ac.at/research/publications/b908.pdf (15.11.2015).
- Gellert, M., Nowak, C. (2008). Zespół. Gdańsk: GWP.
- Gressgård, L.J. (2011) Virtual team collaboration and innovation in organizations. Team Performance Management, 17, 1/2, 102–119.
- Hunsaker, P.L., Hunsaker, J.S. (2008). Virtual teams: a leader’s guide. Team Performance Management, 14, 1/2. Kossowska, M., Sołtysińska, I. (2006). Budowanie zespołów. Materiały szkoleniowe – ćwiczenia, formularze, wskazówki dla prowadzącego. Kraków: Oficyna Ekonomiczna.
- Krajewska-Nieckarz, M., Białas, K.B. (2013). Proces doboru personelu do wirtualnego zespołu projektowego. Przedsiębiorczość i Zarządzanie, XIV, 11, I, 89–103. Łódź, Wydawnictwo SAN.
- Krawczyk-Bryłka, B. (2004). Technologie informacyjne a grupowe podejmowanie decyzji. W: B. Garbacik, Edukacja menedżerska a świadomość przemian cywilizacyjnych. Gdańsk: Wydział Zarządzania i Ekonomii, Politechnika Gdańska.
- Krawczyk-Bryłka, B. (2015). Budowanie zespołu wirtualnego (poradnik). Pobrane z: https://repository.os.niwa.gda.pl/ handle/niwa_item/72 (20.06.2015).
- Lee, M.R. (2014). Leading Virtual Project Team. Adapting Leadership Theories and Communication Techniques to 21th Century Organizations. CRC Press, Taylor & Francis Group, US.
- Markowska, E. (2012). Budowa zespołu. W: R. Rutka, P. Wróbel (red.), Organizacja zachowań zespołowych. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.
- Miroński, J. (2014). Wyzwania zarządzania wiedzą w zespołach wirtualnych. E-mentor, 5 (57). Pobrane z: http:// www.e-mentor.edu.pl/artykul/index/numer/57/id/1142,data (15.11.2015).
- Puszcz, H., Dąbrowski, Ł., Zaborek, M. (2011). Zespoły po polsku. Jak firmy działające na polskim rynku podnoszą swoją efektywność dzięki pracy zespołowej. Gliwice: Wydawnictwo Helion.
- Sivunen, A. (2006). Strengthening Identification with the Team in Virtual Teams: The Leaders Perspective. Group Decision and Negotiation, 15, 345–366. Stefaniuk, T. (2010). Specyfika zespołów wirtualnych. Zeszyty Naukowe Akademii Podlaskiej w Siedlcach, 84, Administracja i Zarządzanie.
- Stefaniuk, T. (2014). Komunikacja w zespole wirtualnym. Warszawa: Difin.