Przejdź do treści
Studia Informatica Pomerania

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia Informatica

Korzyści i zagrożenia wynikające z funkcjonowania wirtualnych zespołów projektowych

DOI: 10.18276/si.2017.43-01
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Celem artykułu jest identyfikacja kluczowych problemów, zagrożeń oraz korzyści związanych z tworzeniem i funkcjonowaniem wirtualnych zespołów projektowych. Wyniki zaprezentowanych badań uzyskano na podstawie krytycznej analizy literatury, skategoryzowanego wywiadu, oraz analizy dokumentacji przykładowego projektu realizowanego przez wirtualny zespół projektowy, powołany celem zbadania obciążenia pracą i opracowania standardów pracy dla wybranych grup zawodowych w organizacjach administracji publicznej. Ponadto, w artykule zaproponowano zestaw dobrych praktyk, które warto implementować, realizując projekty z wykorzystaniem wirtualnych zespołów projektowych.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (22)
  1. Chłopek, P. (2012). Zarządzanie projektami biznesowymi w offshoringu, zespołach wirtualnych. Zarządzanie operacyjne: Zarządzanie projektami i jakością w organizacjach biznesowych, publicznych i pozarządowych, Prace Naukowe WWSZ, 20/4.
  2. West, M.A. (2000). Rozwijanie kreatywności wewnątrz organizacji. Warszawa: PWN.
  3. Curseu, P., Schalk, R., Wessel, I. (2008). How do virtual teams process information? A literature review and implications for management. Journal of Managerial Psychology, 23/6.
  4. Diallo, A., Thuiller, D. (2005). The success of international developments projects, trust and communication: an African perspective. International Journal of Project Management, 23.
  5. Ehsan, N., Mirza, E., Ahmad, M. (2008). Impact of Computer-Mediated Communicationon Virtual Teams’ Performance: An Empirical Study. World Academy of Science, Engineering and Technology, 42.
  6. Goodbody, J. (2005). Critical success factors for global virtual teams, Pobrano z: https://pl.scribd.com/document/40079703/Critical-Success-Factors-for-Global-Virtual-Teams (dnia 03.01.2017).
  7. Grajewski, P. (2007). Organizacja procesowa. Projektowanie i struktura. Warszawa: PWE.
  8. Griffin, R.W. (1988). Podstawy zarządzania organizacjami. Warszawa: PWN.
  9. Haffer, J. (2013). Model skutecznego zarządzania projektami w świetle badań empirycznych. Zarządzanie i Finanse, 11/4/2.
  10. Krawiec, F. (2005). Model kariery w nowej koncepcji przedsiębiorstwa. Współczesne Zarządzanie, 1.
  11. Lipnack, J., Stamps, J. (2000). Virtual Teams: Reaching Across Space, Time, and Organizations with Technology. New York: John Wiley & Sons.
  12. Malcolm, W., Morgen, W. (2005). Zarządzanie organizacją wirtualną. Kraków: Oficyna Ekonomiczna.
  13. Mello, J. A. (2007). Managing Telework Programs Effectively. Employee Responsibilities & Rights Journal, 4/19.
  14. Michalczyk, L. (2013). Zespoły wirtualne – analiza przypadku. Zarządzanie Przedsiębiorstwem, 3.
  15. Mikuła, B., Stefaniuk, T. (2013). Zarządzanie wiedzą w zespole wirtualnym jako istotny czynnik jego skutecznej pracy. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, 97.
  16. Pawlak, M. (2005). Ocena ryzyka projektu. Ekonomika i Organizacja Przedsiębiorstwa, 2.
  17. Robbins, S. (2004). Zachowania w organizacji. Warszawa: PWE.
  18. Rosiński, J. (red.), (2003). Zarządzanie Projektem. Model najlepszych praktyk. Kraków: IFC PRESS.
  19. Stefaniuk, T. (2010). Specyfika zespołów wirtualnych. Zeszyty Naukowe Akademii Podlaskiej w Siedlcach, 84.
  20. Wąsowicz, M. (2008). Wpływ technologii informacyjno-telekomunikacyjnych na zarządzanie projektami w przedsiębiorstwie. Studia i Prace Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, 1/2.
  21. Westerveld, E. (2003). The project excellence model: linking success criteria and critical success factors. International Journal of Project Management, 21.
  22. Young, T.L. (2006). Skuteczne zarządzanie projektami. Gliwice: Helion.