KREACJA I TRANSFER WIEDZY W SIECIACH ORGANIZACJI USŁUG PROFESJONALNYCH

Celem opracowania jest identyfikacja i charakterystyka procesu tworzenia, a następnie dyfuzji wiedzy w jednostkach usług profesjonalnych działających w ramach sieci. Opracowanie składa się z części teoretycznej, metodycznej i empirycznej. Badaniami bezpośrednimi objęto 6 jednostek usług profesjonalnych, po 2 (lidera i pretendenta rynkowego) reprezentujące 3 subsektory – usługi medyczne, doradztwa finansowego oraz badawcze. W badaniach wykorzystano metodę wielorakiego studium przypadku. Przeprowadzone analizy pokazują, że liderzy w bardzo dużym stopniu pozyskują wiedzę z otoczenia, w szczególności otoczenia zagranicznego. Dbają jednocześnie o dokładne zabezpieczenie zdobytej wiedzy. Chętnie pozyskują także wiedzę z sieci, lecz w znacznie mniejszym zakresie chcą się nią dzielić z innymi partnerami. Z kolei pretendenci pozyskują wiedzę głównie z rynku lokalnego, a zabezpieczenia posiadanej wiedzy są raczej ograniczone. Pretendenci chętnie się dzielą zdobytą wiedzą i inwestują w doświadczonych partnerów w sieci, podczas gdy liderzy wolą koncentrować się na pozyskiwaniu nowych partnerów.