Studia i Prace WNEiZ US
Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ
Polskie realia jakości życia
DOI: 10.18276/sip.2018.51/2-19
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2450-7733 |
| Autorzy: |
Ewa
Mazur-Wierzbicka
Uniwersytet Szczeciński |
| Słowa kluczowe: | jakość życia polskie społeczeństwo |
| Data wydania numeru / monografii: | 2018 |
| Liczba stron: | 14 (221-234) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Klasyfikacja JEL: | D19 I39 |
Abstrakt
Celem artykułu jest ocena jakości życia polskiego społeczeństwa. Realizacji celu pracy podporządkowano jej układ. W części pierwszej przedstawiono teoretyczne aspekty jakości życia na podstawie krytycznej analizy literatury przedmiotu, w części drugiej dokonano oceny jakości życia Polaków, wykorzystując w tym celu dostępny zasób danych Głównego Urzędu Statystycznego.
Podgląd PDF
Bibliografia (27)
- Borys, T. (2002). Jakość, jakość życia oraz pojęcia i relacje pochodne. W: W. Ostasiewicz (red.), Metodologia pomiaru jakości życia (s. 58–63). Wrocław: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu.
- Borys, T. (2015). Typologia jakości życia i pomiar statystyczny. Wiadomości Statystyczne, 7, 1–18.
- Borys, T. Knippschild, R. (red.) (2014). Jakość życia w obszarze przygranicznym – wzmocnienie ponadgranicznych przepływów dla wspólnego zrównoważonego rozwoju i planowania regionalnego. Jelenia Góra: Wydawnictwo AD REM.
- Czapiński, J., Panek, T. (red.) (2011). Diagnoza społeczna 2011. Warunki i jakość życia Polaków. Warszawa: Rada Monitoringu Społecznego.
- Czapiński, J., Panek, T. (red.) (2013). Diagnoza społeczna 2013. Warunki i jakość życia Polaków. Warszawa: Rada Monitoringu Społecznego.
- Czapiński, J., Panek, T. (red.) (2015). Diagnoza społeczna 2015. Warunki i jakość życia Polaków. Warszawa: Rada Monitoringu Społecznego.
- Dziurowicz-Kozłowska, A. (2002).Wokół pojęcia jakości życia. Psychologia Jakości Życia 2002, 1, 77–99.
- Eurostat (2018). Eurostat. Your key to European statistics. Pobrane z: www.ec.europa.eu/ eurostat (10.02.2018).
- GUS (2012). Rocznik Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- GUS (2013). Rocznik Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- GUS (2014). Jakość życia w Polsce. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- GUS (2015). Jakość życia w Polsce. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- GUS (2016). Jakość życia w Polsce. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- GUS (2017). Jakość życia w Polsce. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- GUS (2018a). Rocznik Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- GUS (2018b). Zasięg ubóstwa ekonomicznego w Polsce w 2017 r. Informacje sygnalne. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- Helliwell, J.F., Layard R., Sachs J. (red.) (2013). World Happiness Report 2013. New York: UN Sustainable Development Solutions Network.
- Helliwell, J., Layard, R., Sachs, J. (red.) (2017). World Happiness Report 2017. New York: Sustainable Development Solutions Network.
- Kolman, R. (2000). Zespoły badawcze jakości życia. Problemy Jakości, 2, 2–5.
- Łunarski, J. (2008). Zarządzanie jakością. Standardy i zasady. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne.
- Mroczko, F. (2012). Zarządzanie jakością. Wałbrzych: Wałbrzyska Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości.
- Petelewicz, M., Drabowicz T. (2016). Jakość życia – globalnie i lokalnie. Pomiar i wizualizacja. Łódź: Katedra Socjologii Ogólnej Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny Uniwersytet Łódzki.
- Rutkowski, J. (1987). Jakość życia. Koncepcja i projekt badania. Z Prac Zakładu Badań Statystyczno-Ekonomicznych, 162. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
- Sęk, W. (1993). Jakość życia a zdrowie. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 2, 110–117.
- Theofilou, P. (2013). Quality of Life: Definition and Measurement. Europe’s Journal of Psychology, 1 (9), 150–162.
- Trzebiatowski, J. (2011). Jakość życia w perspektywie nauk społecznych i medycznych – systematyzacja ujęć definicyjnych. Hygeia Public Health, 1 (46), 25–31.
- Wnuk, M., Marcinkowski, J.T. (2012). Jakość życia jako pojęcie pluralistyczne o charakterze interdyscyplinarnym. Problemy Higieny i Epidemiologii, 1 (93), 21–26.

