Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

nr 47/1 2017
OpenAlex

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
2
Pozycje bibliografii
5
Cytowania według lat
RokCytowania
20201
20211

Dane pobrane:

Zobacz w źródle (nowa karta)
Crossref

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
1

Dane pobrane:

Zobacz w źródle (nowa karta)
OpenCitations

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Cytowania
2

Dane pobrane:

Publikacje cytujące
  1. 10.12775/eip.2021.044 (2021)
  2. 10.18778/0208-6018.346.04 (2020)
Zobacz w źródle (nowa karta)
Google Scholar

Instrumenty ekonomiczne w ochronie środowiska ze szczególnym uwzględnieniem ubezpieczeń ekologicznych

DOI: 10.18276/sip.2017.47/1-04
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W artykule przedstawiono instrumenty ekonomiczne w polityce gospodarczej, a następnie w ochronie środowiska. Przeanalizowano także ubezpieczenia ekologiczne i wskazano na ich znaczenie dla gospodarki. Ponadto podkreślono, że ubezpieczenia ekologiczne są szansą na zmniejszenie presji na środowisko naturalne.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (16)
  1. Bernaciak, A., Gaczek, W.M. (2002). Ekonomiczne aspekty ochrony środowiska. Poznań: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu.
  2. Górka, K., Poskrobko, B., Radecki, W. (2001). Ochrona środowiska. Problemy społeczne, ekonomiczne i prawne. Warszawa: PWE.
  3. Fiedor, B., Graczyk, A. (2015). Instrumenty ekonomiczne II Polityki ekologicznej państwa. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 409, 127–139.
  4. Kozyra, P., Rutkowska, M. (2007). Ubezpieczenia ekologiczne jako instrument finansowy w ochronie środowiska. Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu, 1190, 460–469.
  5. Kryk, B. (2001). Kierunki modyfi kacji instrumentów ekologicznych ochrony środowiska. W: J. Zalewa (red.), Ekonomiczne i prawne instrumenty ochrony środowiska naturalnego w Polsce. Lublin: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej.
  6. Kryk, B., Kłos, L., Łucka, I.A. (2011). Opłaty i podatki ekologiczne po polsku. Warszawa: CeDeWu.
  7. Lenart, T.P., Pietrewicz, A. (1999). Ubezpieczenia ekologiczne jako instrument przyspieszania proekologicznych przemian w gospodarce. Warszawa: Kancelaria Brokerska „Lenart”.
  8. Maśniak, D. (2003). Ubezpieczenia ekologiczne. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze.
  9. Miłaszewicz, D. (2012). Postępy w realizacji zrównoważonego rozwoju jako kryterium oceny polityki ekonomicznej. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu,
  10. 246, 270–279.
  11. Miłaszewicz, D. (2015). Jakość rządzenia a rozwój społeczno-gospodarczy w krajach UE. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 380, 491–500.
  12. Poskrobko, B. (1998). Zarządzanie środowiskiem. Warszawa: PWE.
  13. Rutkowska, M. (2006). Ecological Insurance in Poland as Instrument of Environmental Policy. W: P. Jedlička (red.), Hradecké Ekonomické Dny Podnikáni a rozwoj regionu (s. 399–404). Hradec Králové: Gaudeamus při Univerzitě Hradec Králové.
  14. Tucker, M. (1997). Climate change and the insurance industry: the cost of increased risk and the impetus for action. Ecological Economics, 22, 85–96.
  15. Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska – z upoważnienia ministra – na interpelację nr 7507 w sprawie sytuacji na rynku surowców wtórnych. Pobrano z: http://orka2.sejm.gov.pl/IZ6.nsf/ main/6DABA23C (1.03.2015).
  16. Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Dz.U. z 2015 r., poz. 1844.