Перейти к содержимому
Studia i Prace WNEiZ US

Ранее: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

nr 45/2 2016
OpenAlex

Данные относятся к этой статье или главе.

Запись найдена в базе

Цитирования
5
Библиографические ссылки
4
Цитирования по годам
ГодЦитирования
20221
20232
20241
20261

Данные получены:

Показаны последние доступные данные. Обновление ожидается или не удалось.

Открыть источник (новая вкладка)
Crossref

Данные относятся к этой статье или главе.

Запись найдена в базе

Цитирования
4

Данные получены:

Открыть источник (новая вкладка)
OpenCitations

Данные относятся к этой статье или главе.

Цитирования
3

Данные получены:

Показаны последние доступные данные. Обновление ожидается или не удалось.

Цитирующие публикации
  1. 10.15290/oes.2024.03.117.01 (2024)
  2. 10.22367/uekat.9788378758808 (2023)
  3. 10.3390/en16135034 (2023)
Открыть источник (новая вкладка)
Google Scholar

DEKARBONIZACJA EUROPEjSKICH GOSPODAREK W UJĘCIU PRZESTRZENNYM

DOI: 10.18276/sip.2016.45/2-21
Цитировать
Библиографическая ссылка (APA 7)
Jankowska, E. (2016). DEKARBONIZACJA EUROPEjSKICH GOSPODAREK W UJĘCIU PRZESTRZENNYM. Studia i Prace WNEiZ US, (45/2), 265–278. https://doi.org/10.18276/sip.2016.45/2-21

Полный текст доступен

Абстракт

Dekarbonizacja w świetle polityki ochrony środowiska oznacza proces polegający na ograniczeniu, a docelowo zaprzestaniu emisji CO2 do atmosfery. Unia Europejska dąży do zmniejszenia emisji szkodliwych gazów cieplarnianych o 40% w 2030 roku, a w 2050 roku o 80–95% w porównaniu z rokiem 1990. Dla państw członkowskich, w których produkcja energii oparta jest w głównej mierze na węglu, może to oznaczać wyznaczenie całkowicie nowego modelu funkcjonowania rynku energii. Celem artykułu jest zidentyfikowanie doświadczeń i wyzwań w obszarze dekarbonizacji gospodarek, w szczególności wykorzystywania energii ze źródeł odnawialnych. Podstawą do prowadzenia naukowych analiz i interpretacji stały się wyniki badań empirycznych przeprowadzonych na podstawie zestawu danych panelowych w latach 2005–2012. Badanie oparto na wybranych wskaźnikach środowiskowych, PKB na osobę wyrażonym w parytecie siły nabywczej oraz udziale odnawialnych źródeł energii w strukturze energetycznej. W opracowaniu zwrócono również uwagę na zróżnicowanie przestrzenne produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.
Просмотр PDF

Открыть PDF

Библиография

  1. Agras, J., Chapman, D. (1999). A Dynamic Approach to the Environmental Kuznets Curve Hypothesis. Ecological Economics, 28, 267–277.
  2. Dańska-Borsiak, B. (2011). Dynamiczne modele panelowe w badaniach ekonomicznych. Łódź: Wyd. UŁ.
  3. Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1386/2013/UE z 20.11.2013 w sprawie ogólnego unijnego programu działań w zakresie środowiska do 2020 r. „Dobra jakość życia z uwzględnieniem ograniczeń naszej planety”. Dz.U. L 354 z 28.12.2013.
  4. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z 23.04.2009 w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych.
  5. Dinda, S. (2004). Environmental Kuznets Curve Hypothesis: A Survey. Ecological Economics, 49 (4), 431–455.
  6. Europejski Urząd Statystyczny. Pobrane z: http://ec.europa.eu/eurostat, kod: tsdcc310,ten00076, ten00081 (11.08.2015).
  7. Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego i Komitetu Regionów. Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r. Bruksela, dnia 8 marca 2011. KOM(2011)112.
  8. Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego. Mapa drogowa na rzecz energii odnawialnej – Energie odnawialne w XXI wieku: budowa bardziej zrównoważonej przyszłości. Bruksela, dnia 10 stycznia 2007. KOM(2007). Komisja Wspólnot Europejskich.
  9. Kopczewska, K. (2007). Ekonometria i statystyka przestrzenna z wykorzystaniem programu R-CRAN. Warszawa: CeDeWu.
  10. Kopczewska, K., Kopczewski, T., Wójcik, P. (2009). Metody ilościowe w R. Aplikacje ekonomiczne i finansowe. Warszawa: CeDeWu.
  11. Kotyński, J. (2007). Energetyczna przyszłość Europy, za: A. Karpiński, Europa w perspektywie roku 2050. Warszawa: Komitet Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium PAN.
  12. Suchecki, B. (2012). Ekonometria przestrzenna II. Modele zaawansowane. Warszawa: C.H. Beck.