Перейти к содержимому
Studia i Prace WNEiZ US

Ранее: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

nr 43/1 2016
OpenAlex

Данные относятся к этой статье или главе.

Запись найдена в базе

Цитирования
3
Библиографические ссылки
3
Цитирования по годам
ГодЦитирования
20211
20242

Данные получены:

Показаны последние доступные данные. Обновление ожидается или не удалось.

Открыть источник (новая вкладка)
Crossref

Данные относятся к этой статье или главе.

Запись найдена в базе

Цитирования
3

Данные получены:

Открыть источник (новая вкладка)
OpenCitations

Данные относятся к этой статье или главе.

Цитирования
3

Данные получены:

Показаны последние доступные данные. Обновление ожидается или не удалось.

Цитирующие публикации
  1. 10.18778/8331-633-8 (2024)
  2. 10.13166/awsge/196502 (2024)
  3. 10.18778/0208-600x.77.03 (2021)
Открыть источник (новая вкладка)
Google Scholar

RAPORT SPOŁECZNY JAKO NARZĘDZIE ZARZĄDZANIA CSR

DOI: 10.18276/sip.2016.43/1-07
Цитировать
Библиографическая ссылка (APA 7)
Misztal, A. (2016). RAPORT SPOŁECZNY JAKO NARZĘDZIE ZARZĄDZANIA CSR. Studia i Prace WNEiZ US, (43/1), 75–88. https://doi.org/10.18276/sip.2016.43/1-07

Полный текст доступен

Абстракт

W artykule przedstawiono problematykę związaną z raportowaniem społecznym w kontekście wizji i zarządzania obszarem CSR w przedsiębiorstwach. Przedsiębiorstwa w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu są zobligowane do tworzenia zasad ewaluacji działań przez nie podejmowanych a wpływających na zrównoważony rozwój. Konieczne jest dokonanie wyboru wskaźników, określenie okresów sprawozdawczych, opracowanie tematów prezentowanych w raporcie. Punktem wyjścia dla omówienia raportowania społecznego jest przedstawienie istoty społecznej odpowiedzialności biznesu. Dalsze rozważania poświęcono przedstawieniu raportu społecznego jako elementu budowania wiarygodności wobec zewnętrznych interesariuszy w kontekście realizacji strategii CSR.
Просмотр PDF

Открыть PDF

Библиография (19)
  1. Bieńkiewicz, M. (2012). Społeczna odpowiedzialność biznesu – podejście strategiczne i operacyjne. Pobrane z: www.pi.gov.pl/parpfiles/file/innowacyjna_firma/kip/prezentacje/maciej_bienkiewicz_2012.pdf, 7.
  2. Drews, A. (2015). Corporate social responsibility w sektorze MŚP. Acta Universitas Nicolai Copernici, Zarządzanie, 1 (XLII), 39.
  3. Greszta, M. (2010). Raport społeczny: integralny element strategii CSR. Gazeta Prawna, 5 (grudzień), 8.
  4. Kołakowski, T., Pakuła, M. Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw w kontekście wybranych koncepcji zarządzania. Pobrano z: www.q-mam.ae.wroc.pl/materialy/I%20Ogolnopolska%20Konferencja%20Kol%20Naukowych%20-%20Swiebodzice/referaty/Spoleczna%20odpowiedzialnosc%20przedsiebiorstw%20-%20Kolakowski%20i%20Pakula.pdf, 2.
  5. Kreikebaum, H. (1996). Strategiczne planowanie w przedsiębiorstwie. Warszawa: PWN, 209.
  6. Panek-Owsiańska, M. (2014). CSR w Pl2014. W: Forum Odpowiedzialnego Biznesu, Raport odpowiedzialny biznes w Polsce. Dobre Praktyki (8–9). Warszawa.
  7. Rok, B. (2004). Odpowiedzialny biznes w nieodpowiedzialnym świecie. Warszawa: Akademia Rozwoju Filantropii w Polsce i Forum Odpowiedzialnego Biznesu.
  8. Sroka, R. (2013). Raportowanie społeczne na świecie. W: N. Ćwik (red.), Wspólna odpowiedzialność. Rola raportowania społecznego, Forum Odpowiedzialnego Biznesu (7–9). Rzeszów: Wyd. Naukowe Politechniki Rzeszowskiej.
  9. Stawicka, E. (2013). Pomiar efektywności społecznej odpowiedzialności w biznesie. Pobrano z: http://zif.wzr.pl/pim/2013_1_4_32.pdf, 489–490.
  10. Stecko, J. (2012). CSR 1.0 a CSR 2.0 porównanie i analiza pojęć. Zeszyty Naukowe Politechniki Rzeszowskiej, 285. Zarządzanie i Marketing, 19 (3), 119.
  11. Stecko, J. (2012). Zaufanie a społeczna odpowiedzialność biznesu. Zeszyty Naukowe Politechniki Rzeszowskiej, Zarządzanie i Marketing, 2.
  12. Swaen, V. (2002). Corporate social responsibility: do managers and consumers have the same conception of ‘doing good’? Pobrane z: https://gin.confex.com/gin/archives/2002/papers/010140Swaen.pdf.
  13. Sznajder, M. (2013). Korzyści z wdrożenia koncepcji społecznej odpowiedzialności biznesu (z uwzględnieniem koncepcji interesariuszy). Economics and Management, 2, 204.
  14. Walkowiak, R., Krukowski, K. (2009). Społeczna odpowiedzialność organizacji od odpowiedzialności do elastycznych form pracy. Olsztyn: Wyd. Fundacja „Wspieranie i Promocja Przedsiębiorczości na Warmii i Mazurach”, 10–11.
  15. Wronka, M. (2011). Metody pomiaru CSR. W: M. Bonikowska, M. Grewiński (red.), Usługi społeczne odpowiedzialnego biznesu (262). Warszawa: Wyd. WSP.
  16. Komunikat Komisji Europejskiej „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” (COM (2011) 681.
  17. http://www.odpowiedzialnafirma.pl/o-csr/iso-26000.
  18. Global Reporting Initiative; Strona w języku polskim.
  19. Publikacja GRI and ISO 26000: How to use the GRI Guidelines in conjunction with ISO 26000 dostępna na stronie GRI: https://www.globalreporting.org/resourcelibrary/How-To-Use-the-GRI-Guidelines-In-Conjunction-With-ISO26000.pdf; dostęp: 03.02.2016.