Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

Gospodarowanie kapitałem ludzkim w kontekście zarządzania ryzykiem w administracji publicznej

DOI: 10.18276/sip.2018.52/3-01
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Efektywne gospodarowanie kapitałem ludzkim w kontekście zarządzania ryzykiem w administracji publicznej jest bardzo ważne. Ścisłe relacje kadry zarządzającej z urzędnikami powinny współgrać z założeniami i strategią organizacji publicznej. Często jednak zauważa się różne rodzaje ryzyka związane z zarządzaniem personelem, chodzi m.in. o ryzyko rekrutacyjne i selekcyjne, ewaluacyjne, motywacyjne czy derekrutacyjne. Rola władz organizacji polega na minimalizowaniu tego niekorzystnego zjawiska. Celem artykułu jest omówienie gospodarowania kapitałem ludzkim w kontekście zarządzania ryzykiem w administracji publicznej z uwzględnieniem istoty ryzyka w zarządzaniu organizacją, zarządzania zasobami ludzkimi w obszarze ryzyka oraz przedstawienie wyników badań pilotażowych z tym związanych.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (17)
  1. Chluska, J., Czuba-Kulisińska, B. (2016). Rola audytu wewnętrznego w procesach zarządzania ryzykiem w strukturze finansów publicznych. W: D. Adamek-Hyska, E. Maćkowiak
  2. (red.), Standardy rachunkowości jednostek sektora finansów publicznych (s. 153–160). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach.
  3. Encyklopedia PWN (2018). Zarządzanie zasobami ludzkimi. Hasło. Pobrano z: https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/zarzadzanie-zasobami-ludzkimi (12.01.2018).
  4. Jelonek, D. (2006). Identyfikacja ryzyka w handlu elektronicznym. Przegląd Organizacji, 7–8 68–72.
  5. Krawczyk-Sokołowska, I. (2008). Zasoby kadrowe jako podstawa innowacyjności przedsiębiorstwa. Część 4. W: A. Herman, K. Poznańska (red.), Przedsiębiorstwo wobec wyzwań globalnych (s. 237–276). Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.
  6. Lipka, A. (2008). Efektywność strategicznego zarządzania zasobami ludzkimi. Zarządzanie Zasobami Ludzkimi, 3–4, 57–167.
  7. Lipka, A. (2012a). Ryzyko personalne. Warszawa: Wydawnictwo Poltext.
  8. Lipka, A. (2012b). Ryzyko związane z aktywnością twórczą – typologia, diagnoza percepcji oraz ewaluacja. Kształtowanie kreatywnego kapitału ludzkiego (wybrane zagadnienia). Studia Ekonomiczne. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, 87, 19–29.
  9. Łukomska-Szarek, J. (2016). Ewaluacja ryzyka w systemie kontroli zarządczej oświatowej jednostki budżetowej. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia, 6 (84), 243–253.
  10. Łupina-Wegener, A. (2005). Negatywny wpływ fuzji i przejęć na pracowników. Zarządzanie Zasobami Ludzkimi, 3–4, 53–61.
  11. Małysz-Bujak, E. (2009). Lider systemowego zarządzania zasobami ludzkimi (Ankol). Zarządzanie Zasobami Ludzkimi, 5, 89–94.
  12. Ostroff, F. (2012). Zarządzanie zmianą w administracji państwowej. Harvard Business Review, grudzień–styczeń, 23–38.
  13. Parzych, M.J. (2009). Dysfunkcje w zarządzaniu kapitałem ludzkim w małych i średnich przedsiębiorstwach. Studia i Materiały. Wydział Zarządzania UW, 1–2, 26–35.
  14. Shelest, O. (2013). Ocena czynników ryzyka personalnego w administracji publicznej. Konteksty Społeczne, 1, 73–85.
  15. Stemplewska, L. (2015). Zarządzanie ryzykiem w obszarze rozwoju kapitału ludzkiego. Kwartalnik Naukowy Uczelni Vistula, 1, 42–53.
  16. Szandurski, J. (2007). Toksyczne zarządzanie kadrami w urzędzie. Samorząd Terytorialny, 7–8, 36–46.
  17. Wysłocka, E. (2011). Kryzys – nieodłączny element funkcjonowania współczesnych organizacji. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, 199, 138–147.