Studia i Prace WNEiZ US
Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ
STAROŚĆ DEMOGRAFICZNA W POLSCE. UJĘCIE PRZESTRZENNE
DOI: 10.18276/sip.2016.45/2-32
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2450-7733 |
| eISSN: | 2300-4096 |
| Autorzy: |
Małgorzata
Podogrodzka
Szkoła Główna Handlowa w Warszawie |
| Słowa kluczowe: | struktura wieku ludności starość starzenie się |
| Data wydania numeru / monografii: | 2016 |
| Liczba stron: | 14 (409-422) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Klasyfikacja JEL: | H40 |
 
| |
Abstrakt
W ocenie stopnia zaawansowania starości demograficznej wykorzystuje się wiele miar, ale czy ich przestrzenna analiza prowadzi do podobnych wniosków? Analiza prowadzona jest dla lat 1991–2013 według płci i województw. Określono konwergencję typu beta, gamma i sigma oraz wpływ urodzeń i zgonów na stopień zaawansowania starości demograficznej.
Podgląd PDF
Bibliografia (26)
- Cieślak, M. (2004). Pomiar procesu starzenia się ludności. Studia Demograficzne, 2, 3–16.
- d’Albis, H., Collard, F. (2013). Age Groups and the Measure of Population Aging. Demographic Research, 29, 617–640.
- Długosz, Z. (1997). Stan i dynamika starzenia się ludności Polski. Czasopismo Geograficzne, 68, 227–232.
- Długosz, Z. (1998). Próba określenia zmian starości demograficznej Polski w ujęciu przestrzennym. Wiadomości Statystyczne, 3, 15–25.
- Frątczak, E. (2002). Proces starzenia się ludności Polski. Studia Demograficzne, 2, 3–28.
- Grabiński, T. (1992). Metody taksonometrii. Kraków: Wyd. AE w Krakowie.
- Grabiński, T., Wydymus, S., Zeliaś, A. (1989). Metody taksonomii numerycznej w modelowaniu zjawisk społeczno-gospodarczych. Warszawa: PWN.
- http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/population/data/database (12.03.2014).
- Kot, S.M., Kurkiewicz, J. (2004). The New Measures of the Population Ageing. Studia Demograficzne, 2, 17–29.
- Kondrat, W. (1972). Zmiany w strukturze ludności według płci i wieku w latach 1950, 1960, 1970. Studia i Prace Statystyczne, 40, 62–72.
- Kosiński, L. (1967). Geografia ludności. Warszaw: PWN.
- Kowaleski, J.T. (2013). Przestrzenne zróżnicowanie starzenia się ludności Polski. Przyczyny, etapy, następstwa. Łódź: Wyd. UŁ.
- Kowaleski, J.T., Szukalski, P. (red.). (2004). Nasze starzejące się społeczeństwo. Nadzieje i zagrożeni. Łódź: Wyd. UŁ.
- Kowaleski, J.T., Szukalski, P. (red.). (2006). Starość i starzenie się jako doświadczenie jednostek i zbiorowości ludzkich. Łódź: Wyd. UŁ.
- Kurek, S. (2004). The Spatial Distribution of Population Ageing in Poland in the Years 1988–2002. Bulletin of Geography, 2, 65–76.
- Kurek, S. (2008). Typologia starzenia się ludności Polski w ujęciu przestrzennym. Kraków: AP w Krakowie.
- Młodak, A. (2006). Analiza taksonomiczna w statystyce regionalnej. Warszawa: Difin.
- Nowak, E. (1990). Metody taksonomiczne w klasyfikacji obiektów społeczno-gospodarczych. Warszawa: PWE.
- Pociecha, J., Podolec, B., Sokołowski, A., Zając, K. (1988). Metody taksonomiczne w badaniach społeczno-ekonomicznych. Warszawa: PWN.
- Podogrodzka, M. (2014). Przestrzenne zróżnicowanie ludności według wieku w Polsce w 1991–2010. Studia Ekonomiczne Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, 167, 62–76.
- Podogrodzka, M. (2015). O przestrzennym zróżnicowaniu struktur wieku ludności w Polsce, 1991–2011. Kwartalnik KES Studia i Prace, SGH, 1, 35–58.
- Potrykowska, A. (2003). Przestrzenne zróżnicowanie procesu starzenia się ludności i migracji osób w starszym wieku w Polsce. Przegląd Geograficzny, 1, 41–59.
- Rowland, D.T. (1996). Population Momentum as a Measure of Aging. European Journal of Population, 12, 41–61.
- Sanderson, W., Scherbov, S. (2005). Average Remaining Lifetimes Can Increase as Human Populations Age. Nature, 435, 811–813.
- Sanderson, W., Scherbov, S. (2007). A New Perspective on Population Ageing. Demographic Research, 16, 27–58.
- Wieniecki, I.G. (1981). Starzenie się ludności i metody statystyczne jego pomiaru. W: Metody statystyczne w demografii (s. 76–90). Warszawa: PWN.