DYNAMIKA POZYSKIWANIA ENERGII ODNAWIALNEJ W POLSCE W LATACH 2010-2014

Celem artykułu jest analiza dynamiki wybranych nośników energii odnawialnej w latach 2010–2014. W toku realizacji tego celu przedstawiono zmiany struktury omawianych nośników, wskazując kierunki jej zmian. Z uwagi na to, że pozyskiwanie energii odnawialnej traktuje się obecnie jako jeden z ważnych czynników proekologicznych, porównano ze sobą dwa rankingi krajów należących do pierwszej dziesiątki w Unii Europejskiej ze względu na: emisję gazów cieplarnianych oraz pozyskiwanie energii odnawialnej. Porównanie zrealizowano w 2014 roku, zaś odnotowane w obu rankingach pozycje dotyczące Polski należy ocenić jako niekorzystne. Kolejnym etapem jest szacowanie liniowych trendów opisujących zmiany nośników energii odnawialnej. Otrzymane wyniki estymacji modeli tendencji rozwojowej pozwalają porównywać średnioroczne przyrosty nośników energii. Dla uzupełnienia porównań dynamiki kształtowania się poszczególnych nośników zaproponowano miarę k. Miara ta eliminuje skalę (rząd wielkości) badanego zjawiska. W obu porównaniach dynamiki najlepiej wypada energia wiatrowa. Zwrócono uwagę na nośniki spełniające dotychczas marginalną rolę w ich strukturze. Są to: odpady komunalne, pompy ciepła, energia słoneczna i biogaz rolniczy. Nośniki te mogą w przyszłości odegrać bardziej znaczącą rolę niż obecnie.