Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

nr 52/2 2018
Google Scholar
Znajdź w Google Scholar (nowa karta)

Innowacyjność polskiej gospodarki a fundusze unijne: czy POIG coś pomógł?

DOI: 10.18276/sip.2018.52/2-17
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2450-7733
eISSN:2300-4096
Autorzy: Andrzej H. Jasiński
Uniwersytet Warszawski
Słowa kluczowe: innowacje innowacyjność fundusze strukturalne środki unijne
Data wydania numeru / monografii:2018
Liczba stron:16 (225-240)
OAI-PMH:Metadane
Klasyfikacja JEL: O30
CC BY-SA Open Access
Kod QR

Abstrakt

Artykuł stanowi próbę ustalenia zależności między dopływem środków unijnych a innowacyjnością Polski, w szczególności przemysłu, w latach 2006–2015. W tym celu wykorzystano metodę określaną jako analiza głównych składowych. W toku przeprowadzonego badania nie stwierdzono niestety zależności między napływem do Polski środków z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej a kształtowaniem się poziomu innowacyjności polskiego przemysłu w analizowanym okresie. Zamiast spodziewanych „żniw” pojawił się zastój innowacyjny, który spowodował pogorszenie pozycji Polski na światowej scenie innowacji.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (36)
  1. Belka, M. (2015). Wywiad dla Gazeta Wyborcza, 25–26 lipca.
  2. EC (2010). Innovation Union. Brussels.
  3. EC (2017). European Innovation Scoreboard. Brussels.
  4. Firszt, D. (2012). Uwarunkowania dyfuzji innowacji w polskiej gospodarce. Warszawa: CeDeWu.
  5. Gorzelak, G. (2014). Wykorzystanie środków Unii Europejskiej dla rozwoju kraju – wstępne analizy. Studia Regionalne i Lokalne, 3, 5–25.
  6. Gorzelak, G. (2015). Wywiad dla Sprawy Nauki, 6–7.
  7. GUS (2010). Działalność innowacyjna przedsiębiorstw przemysłowych w latach 2006–2009. Warszawa.
  8. GUS (2012). Nauka i technika w roku 2011. Warszawa.
  9. GUS (2014a). Działalność innowacyjna przedsiębiorstw przemysłowych w latach 2011–2013. Warszawa.
  10. GUS (2014b). Nauka i technika w roku 2013. Warszawa.
  11. GUS (2016a). Działalność innowacyjna przedsiębiorstw przemysłowych w latach 2013–2015. Warszawa.
  12. GUS (2016b). Nauka i technika w roku 2015. Warszawa.
  13. Hausner, J. (red.) (2013). Kurs na innowacje. Kraków: Fundacja Gospodarki i Administracji.
  14. Jasiński, A.H. (2003). Postęp techniczny w okresie transformacji. Warszawa: Komitet Prognoz PAN.
  15. Jasiński, A.H. (2006). Innowacje i transfer techniki w procesie transformacji. Warszawa: Difin.
  16. Jasinski, A.H. (2014). Innowacyjność w gospodarce Polski: modele, bariery, instrumenty wsparcia. Warszawa: Wyd. Naukowe Wydziału Zarządzania UW.
  17. Jasiński, A.H. (2015). European Funds and Industrial Innovation in Poland, 2007–2013. Paper for The CAMOT Conference, La Rochelle, 6–8 July.
  18. Juszczak-Szumacher, G. (2000). Pomiar wielkości nie obserwowalnych przez analizę regresji. Postęp techniczny i efektywność procesu produkcyjnego. W: A. Welfe (red.), Gospodarka Polski w okresie transformacji (s. 141–159). Warszawa: PWE.
  19. Klincewicz, K. (2008). Polska innowacyjność: Analiza bibliometryczna. Warszawa: Wyd. Naukowe Wydziału Zarządzania UW.
  20. Kotowicz-Jawor, J. (2015). Wpływ Funduszy Strukturalnych na innowacyjność przedsiębiorstw. W: J. Kotowicz-Jawor, S. Krajewski, E. Okoń-Horodyńska (red.), Determinanty rozwoju Polski. Polityka innowacyjna (s. 153–162). Warszawa: PWE.
  21. Kozak, M.W. (2015). Wywiad dla Gazeta Wyborcza, 30–31 maja.
  22. Krajewski, S. (2015). Diagnoza stanu innowacyjności polskiej gospodarki. W: . Kotowicz-Jawor, S. Krajewski, E. Okoń-Horodyńska (red.), Determinanty rozwoju Polski. Polityka innowacyjna (s. 47–66). Warszawa: PWE.
  23. Kubielas, S. (2009). Innowacje i luka technologiczna w gospodarce globalnej opartej na wiedzy. Warszawa: Wydawnictwa UW.
  24. Kwaśnicki, W. (2015). Wywiad dla Teraz Polska, 2.
  25. Lewandowska, M., Weresa, M. (2016). Efekty wsparcia finansowego z budżetu Unii Europejskiej działalności innowacyjnej. W: M. Weresa (red.), Raport o stanie konkurencyjności 2016 (s. 213–230). Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.
  26. Lubos, B. (2015). Polityka innowacyjna Polski do 2020 roku. W: M. Weresa (red.), Raport o stanie konkurencyjności 2015 (s. 357–371). Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.
  27. Marody, M. (2016). Wywiad dla Polityka, 18.
  28. Morrison, D.F. (1976). Multivariate Statistical Methods. New York: McGraw-Hill.
  29. NBP (2016). Potencjał innowacyjny gospodarki: uwarunkowania, determinanty, perspektywy. Warszawa.
  30. Pokorski, J. (2015). Budowanie potencjału innowacyjnego firm w Polsce – wyniki POIG. W: P. Zadura-Lichota (red.), Innowacyjna przedsiębiorczość w Polsce (s. 73–88). Warszawa: PARP.
  31. Rosegger, G. (1986). The Economics of Production and Innovation. Oxford: Pergamon Press.
  32. Szajt, M. (2016). Znaczenie innowacji w zwiększaniu konkurencyjności sektora przedsiębiorstw w Polsce w latach 2004–2013. W: E. Wszendybył-Skulska (red.), Innowacyjność współczesnych organizacji (s. 311–323). Toruń: TNOiK.
  33. Tajani, A. (2010). Wywiad dla Enterprise & Industry, December.
  34. Tidd, J., Bessant, J. (2011). Zarządzanie innowacjami. Warszawa: Wolters Kluwer.
  35. Weresa, M. (2015). Narodowy system innowacji w Polsce i jego zmiany w latach 2007–2014. W: M. Weresa (red.), Raport o stanie konkurencyjności 2015 (s. 225–236). Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.
  36. www.poig.2007-2013.gov.pl (27.09.2017).