
Studia Językoznawcze
synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Uwodzenie okiem pragmalingwisty
DOI: 10.18276/sj.2019.18-07
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1730-4180 |
| eISSN: | 2353-3161 |
| Autorzy: |
Katarzyna
Kondzioła-Pich
Uniwersytet Szczeciński, Szczecin |
| Słowa kluczowe: | strategie językowe teoria aktów mowy warunki skuteczności |
| Data wydania numeru / monografii: | 2019 |
| Liczba stron: | 17 (91-107) |
| OAI-PMH: | Metadane |
Abstrakt
Artykuł jest próbą pragmalingwistycznej analizy uwodzenia traktowanego jako celowe działanie komunikacyjne. Materiał pochodzi z internetowych poradników dla mężczyzn. Jego analiza pokazuje, że istnieje kilka pragmatycznych warunków skuteczności niezbędnych do tego, aby mówić o uwodzeniu. Należą do nich: warunek stosowności kontekstowej, adekwatność wypowiedzi do sytuacji, wiarygodność nadawcy i warunek szczerości. Ważne jest także świadome posługiwanie się komunikacją niewerbalną, polegające na umiejętnym stosowaniu mimiki oraz ruchów i postawy ciała. Proces uwodzenia został w artykule podzielony na dwie fazy, z których każda charakteryzuje się występowaniem w niej innych aktów mowy. W fazie pierwszej mamy do czynienia z aktem pytania, którego celem nie jest jednak otrzymanie odpowiedzi, ale skuteczne nawiązanie kontaktu. Faza druga polega natomiast na prawieniu komplementów, w których najważniejsze jest to, aby były przekonujące. W tym celu stosuje się szereg strategii komunikacyjnych, podnoszących wiarygodność. W dalszym stadium kontaktu nadawca posługuje się aktem propozycji, który umożliwia mu kontrolowanie przebiegu interakcji.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Awdiejew, Aleksy. Gramatyka interakcji werbalnej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007.
- Awdiejew, Aleksy. Pragmatyczne podstawy interpretacji wypowiedzeń. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1987.
- Bartnik, Adriana Sylwia, Anna Krajewska. „Strategie uwodzenia. Analiza socjologiczna wybranych forów internetowych”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Sociologica, 34 (2009): 89–105.
- Beck, Gloria. Komplement. Sztuka uwodzenia słowem. Gliwice: Helion, 2010.
- Drabik, Beata. Komplement i komplementowanie jako akt mowy i komunikacyjna strategia. Kraków: Universitas, 2004.
- Komorowska, Ewa. Pragmatyka dyrektywnych aktów mowy w języku polskim. Szczecin–Rostock: PRINT GROUP Sp. z o.o., 2008.
- Prokop, Izabela. Aspekty analizy pragmalingwistycznej. Poznań: Wydawnictwo UAM, 2010.
- Uncle Uwo. Uwodzenie słowem. Jak mówić i rozmawiać, żeby uwodzić? Dostęp 3.10.2018. uwodzic-uwodzicielki.pl.
- Wacewicz, Sławomir. „«Gra» w uwodzenie. Seduction community jako nowe zjawisko społeczne”. Homo Ludens, 1 (2009): 279–287.
- Wylężek, Jacek. Jak uwieść kobietę. Poradnik krok po kroku. Kraków: Wydawnictwo Dobry eBook, 2010.
- Young, Peter. Zrozumieć NLP: reguły i praktyka. Gliwice: Helion, 2008.
- Żydek-Bednarczuk, Urszula. Wprowadzenie do lingwistycznej analizy tekstu. Kraków: Universitas, 2005.



