Przejdź do treści

Studia Językoznawcze

Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

t. 18, 2019
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
204
Publikacje
247
H-index
5
I10-index
3
Średnia cytowań (2 lata)
0,03
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 2 2018: 4 2019: 8 2020: 11 2021: 8 2022: 17 2023: 30 2024: 85 2025: 20 2026: 8 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017192
2018254
2019188
20202311
2021198
20221117
2023830
20241485
20252520
2026268

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar

Uwodzenie okiem pragmalingwisty

DOI: 10.18276/sj.2019.18-07
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Artykuł jest próbą pragmalingwistycznej analizy uwodzenia traktowanego jako celowe działanie komunikacyjne. Materiał pochodzi z internetowych poradników dla mężczyzn. Jego analiza pokazuje, że istnieje kilka pragmatycznych warunków skuteczności niezbędnych do tego, aby mówić o uwodzeniu. Należą do nich: warunek stosowności kontekstowej, adekwatność wypowiedzi do sytuacji, wiarygodność nadawcy i warunek szczerości. Ważne jest także świadome posługiwanie się komunikacją niewerbalną, polegające na umiejętnym stosowaniu mimiki oraz ruchów i postawy ciała. Proces uwodzenia został w artykule podzielony na dwie fazy, z których każda charakteryzuje się występowaniem w niej innych aktów mowy. W fazie pierwszej mamy do czynienia z aktem pytania, którego celem nie jest jednak otrzymanie odpowiedzi, ale skuteczne nawiązanie kontaktu. Faza druga polega natomiast na prawieniu komplementów, w których najważniejsze jest to, aby były przekonujące. W tym celu stosuje się szereg strategii komunikacyjnych, podnoszących wiarygodność. W dalszym stadium kontaktu nadawca posługuje się aktem propozycji, który umożliwia mu kontrolowanie przebiegu interakcji.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia

  1. Awdiejew, Aleksy. Gramatyka interakcji werbalnej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007.
  2. Awdiejew, Aleksy. Pragmatyczne podstawy interpretacji wypowiedzeń. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1987.
  3. Bartnik, Adriana Sylwia, Anna Krajewska. „Strategie uwodzenia. Analiza socjologiczna wybranych forów internetowych”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Sociologica, 34 (2009): 89–105.
  4. Beck, Gloria. Komplement. Sztuka uwodzenia słowem. Gliwice: Helion, 2010.
  5. Drabik, Beata. Komplement i komplementowanie jako akt mowy i komunikacyjna strategia. Kraków: Universitas, 2004.
  6. Komorowska, Ewa. Pragmatyka dyrektywnych aktów mowy w języku polskim. Szczecin–Rostock: PRINT GROUP Sp. z o.o., 2008.
  7. Prokop, Izabela. Aspekty analizy pragmalingwistycznej. Poznań: Wydawnictwo UAM, 2010.
  8. Uncle Uwo. Uwodzenie słowem. Jak mówić i rozmawiać, żeby uwodzić? Dostęp 3.10.2018. uwodzic-uwodzicielki.pl.
  9. Wacewicz, Sławomir. „«Gra» w uwodzenie. Seduction community jako nowe zjawisko społeczne”. Homo Ludens, 1 (2009): 279–287.
  10. Wylężek, Jacek. Jak uwieść kobietę. Poradnik krok po kroku. Kraków: Wydawnictwo Dobry eBook, 2010.
  11. Young, Peter. Zrozumieć NLP: reguły i praktyka. Gliwice: Helion, 2008.
  12. Żydek-Bednarczuk, Urszula. Wprowadzenie do lingwistycznej analizy tekstu. Kraków: Universitas, 2005.