Studia Językoznawcze
synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Badacz języka wobec triady: pisarz – tworzywo językowe – tekst (studium warsztatowe)
DOI: 10.18276/sj.2018.17-01
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1730-4180 |
| eISSN: | 2353-3161 |
| Autorzy: | Kwiryna Handke |
| Słowa kluczowe: | pisarz język tekst badacz |
| Data wydania numeru / monografii: | 2018 |
| Liczba stron: | 15 (7-21) |
| OAI-PMH: | Metadane |
 
| |
Abstrakt
Koncepcja badania tworzywa językowego tekstów literatury przy utrzymywaniu w procesie
badawczym stałej relacji w obrębie triady: pisarz – tworzywo językowe – tekst oraz pisarz –
tekst – badacz. Dominantą jest postrzeganie pisarza nie tylko jako autora i kreatora tekstu,
nadawcę komunikatu, twórcę oryginalnego warsztatu pisarskiego, ale również jako jednostkę
ludzką, egzystującą w określonym czasie i miejscu/miejscach, osobowość o konkretnej tożsamości,
obdarzoną swoistymi właściwościami, posiadającą sobie właściwe: wiedzę, doświadczenia,
upodobania, poglądy, preferencje i emocje. Pisarz jest twórcą tekstu a badacz powinien
uszanować jego prawa autorskie, ale jednocześnie jak najlepiej ukazać wszystko to, co pisarz
zawał w swoim tekście.
Podgląd PDF
Bibliografia (27)
- Bartnicka, Barbara. Świat dźwięków. T. 4 serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków: Universitas 2002.
- Czachorowska, Magdalena. Wyobraźnia pisarska Bolesława Prusa i Stefana Żeromskiego na przykładzie słownictwa topograficznego i nazw barw. Bydgoszcz: Wydawnictwo UKW w Bydgoszczy, 2006.
- Cygan, Stanisław. Świat roślin. T. 9 serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków: Universitas, 2007.
- Dąbrowska, Maria. Dzienniki. T. 1–2. Warszawa: Czytelnik, 1988.
- Doroszewski, Witold, red. Słownik języka polskiego. T. I–XI. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1958–1969.
- Drewnowski, Tadeusz. Rzecz russowska. O pisarstwie Marii Dąbrowskiej. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1981.
- Encyklopedia wiedzy o języku polskim. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1978.
- Głowiński, Michał i in. Słownik terminów literackich. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1976.
- Handke, Kwiryna. „Henryk Sienkiewicz i Stefan Żeromski jako koloryści”. W: Henryk Sienkiewicz w kulturze polskiej, red. Krzysztof Stępnik, Tadeusz Bujnicki. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2007, 319–336.
- Handke, Kwiryna. O języku dobrze i źle. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 2004.
- Handke, Kwiryna. „O regionalizmach w listach Adama Mickiewicza”. Cz. 1. W: Studia nad językiem Adama Mickiewicza, red. Mirosława Białoskórska, Leonarda Mariak. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 1998, 98–109.
- Handke, Kwiryna. Polszczyzna Stefana Żeromskiego. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 2012.
- Handke, Kwiryna. Prywatny język Elizy Orzeszkowej. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 2013.
- Handke, Kwiryna. „Regionalność polszczyzny Wspomnień Wołynia, Polesia i Litwy Józefa Ignacego Kraszewskiego”. Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej 39 (1993): 35–47.
- Handke, Kwiryna. „Skrzydła – wyraz i nośnik symboli w tekstach Stefana Żeromskiego”. Studia Językoznawcze. Synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny 16 (2017): 5–27.
- Handke, Kwiryna. Świat barw. T. 5 serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków: Universitas, 2002.
- Handke, Kwiryna. „Warszawa Bolesława Prusa i Stefana Żeromskiego”. W: Bolesław Prus. Pisarz – Publicysta – Myśliciel, red. Maria Woźniakiewicz-Dziadosz, Stanisław Fita, seria: Obrazy kultury polskiej. Lublin: Wyd. UMCS, 2003, 307–317.
- Handke, Kwiryna. „Warszawskie kalendarium według Kronik Bolesława Prusa i prasy codziennej z lat 1874–1910”. W: taż, Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Wydawnictwo Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, 2011, 473– 517.
- Handke, Ryszard. Walka, wojna, wojskowość. T. 6 serii S łownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków 2002.
- Karłowicz, Jan. Słownik gwar polskich. T. I–VI. Kraków: Nakładem Akademii Umiejętności, 1901–1911.
- Linde, Samuel Bogumił. Słownik języka polskiego. T. I–VI, wyd. 2. Lwów: Drukarnia XX. Pijarów, 1854–1869.
- Olszewska, Maria Jolanta. W kręgu meteorologii i astronomii. T.10 serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków: Universitas 2007.
- Prus, Bolesław. Kroniki. T. I–XX, oprac. Zygmunt Szweykowski. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1956–1970.
- Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. T. 1–14. Kraków: Universitas, 2002–2007. T. 15. Kraków: Universitas 2010. T. 16. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2014.
- Tokarski, Ryszard. Semantyka barw we współczesnej polszczyźnie. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 1995.
- Zawadowski, Leon. Lingwistyczna teoria języka. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1966.
- Żeromski, Stefan. Dzienniki. T. I–III (Warszawa: Czytelnik, 1953–1956).