Przejdź do treści

Studia Językoznawcze

Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

t. 20, 2021
OpenAlex

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
0
Pozycje bibliografii
0

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
381
Publikacje
220
H-index
7
I10-index
4
Średnia cytowań (2 lata)
0,23
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 10 2018: 10 2019: 23 2020: 25 2021: 28 2022: 28 2023: 59 2024: 113 2025: 44 2026: 24 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20171910
20182510
20191823
20202325
20211928
20221128
2023859
202414113
20252544
2026124

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
OpenCitations

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Cytowania
0

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
Google Scholar

Imiesłowy bierne w staropolskich apokryfach. Prolegomena do dalszych badań

DOI: 10.18276/sj.2021.20-17
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Artykuł ma na celu rozpoznanie literatury przedmiotu, wstępne odniesienie wiedzy ogólnej do materiału apokryficznego i wskazanie dalszych kierunków badań sposobów funkcjonowania imiesłowów biernych w tekstach staropolskich apokryfów Nowego Testamentu. Przedstawiono budowę imiesłowów biernych oraz zwrócono szczególną uwagę na zanik opozycji między imiesłowami biernymi czasu teraźniejszego i przeszłego, niemal całkowity zanik formacji na -m- oraz zmianę wartości kategorii strony (znaczenie bierne imiesłowów czynnych oraz czynne biernych) i aspektu (znaczenie dokonane imiesłowów zbudowanych na tematach czasowników niedokonanych i odwrotnie). Wstępne rozpoznanie materiału apokryficznego pod kątem funkcji składniowych imiesłowów biernych pokazało, że w odmianie prostej (rzeczownikowej) pełnią one w pierwszej kolejności funkcję ośrodków predykacji – bądź to samodzielnie, bądź jako orzeczniki w orzeczeniu imiennym, natomiast w odmianie złożonej prymarnie pełnią funkcję atrybutu, wtórnie zaś – podmiotu lub dopełnienia. Poruszono także temat prawdopodobnej genezy form bezosobowych (tzw. bezosobników) jako kontynuantów mianownika liczby pojedynczej rodzaju nijakiego imiesłowów biernych w odmianie prostej. Zapowiedziano szczegółowe badania ilościowo-jakościowe także z uwzględnieniem metody statystycznej, gdy zrealizowany zostanie kolejny etap grantu – anotacja gramatyczna.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (14)
  1. Bartnicka, Barbara. „Adiektywizacja imiesłowów przymiotnikowych w języku polskim”. BPTJ 25 (1967): 233–242.
  2. Bartnicka, Barbara. Adiektywizacja imiesłowów w języku polskim. Warszawa: PWN, 1970.
  3. Grybosiowa, Antonina. Rozwój funkcji składniowej imiesłowów nieodmiennych w języku polskim. Związki z nomen. Wrocław–Warszawa–Kraków: Ossolineum, 1975.
  4. Klemensiewicz, Zenon, Tadeusz Lehr-Spławiński, Stanisław Urbańczyk. Gramatyka historyczna języka polskiego. Warszawa: PWN, 1965.
  5. Krążyńska, Zdzisława, Tomasz Mika, Agnieszka Słoboda. Składnia średniowiecznej polszczyzny. Część I: Konteksty – metody – tendencje. Poznań: Wydawnictwo „Rys”, 2015.
  6. Łoś, Jan. Gramatyka polska. Cz. III: Odmiennia (fleksja) historyczna. Lwów: Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, 1927.
  7. Oesterreicher, Henryk. Imiesłów bierny w języku polskim. Kraków: Nakładem Polskiej Akademii Umiejętności, 1926.
  8. Petrov, Ivan, Wacław Twardzik. „O staropolskich imiesłowach dociekliwie i odkrywczo”. Slavia – časopis pro slovanskou filologii 4 (2014): 423–431.
  9. Pisarkowa, Krystyna. Historia składni języka polskiego. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–Łódź: Ossolineum, 1984.
  10. Stieber, Zdzisław. Zarys gramatyki porównawczej języków słowiańskich. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne PWN, 1989.
  11. Taszycki, Wacław. Imiesłowy czynne, teraźniejszy i przeszły I. w języku polskim. Kraków: Nakładem Polskiej Akademii Umiejętności, 1924.
  12. Topolińska Zuzanna. „Kartki z historii słowiańskiego participium praeteriti passivi (PPP)”. Rocznik Slawistyczny 15 (2011): 135.
  13. Twardzik, Wacław, Antonina Grybosiowa. „Nieznana funkcja nieodmiennego imiesłowu czynnego czasu teraźniejszego w Rozmyślaniu przemyskim”. Polonica 1 (1975): 225–229.
  14. Ziółkowska, Olga. „O funkcji składniowej staropolskich imiesłowów czynnych na podstawie średniowiecznych apokryfów nowotestamentalnych. Konsekwencje edytorskie interpretacji składniowej”. Sztuka Edycji 1 (2020): 25–34.