Studia Językoznawcze
synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Perswazyjność komunikatu medialnego z elementem intertekstualnym
DOI: 10.18276/sj.2024.23-03
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1730-4180 |
| eISSN: | 2353-3161 |
| Autorzy: |
Jolanta
Jóźwiak
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy |
| Słowa kluczowe: | onomastyczna analiza dyskursu perswazja w mediach imiona biblijne Dawid i Goliat |
| Data wydania numeru / monografii: | 2024 |
| Liczba stron: | 14 (37-50) |
| OAI-PMH: | Metadane |
 
| |
Abstrakt
Celem artykułu jest zaprezentowanie potencjału perswazyjnego nazw własnych w komunikowaniu medialnym. Jakościowa analiza dyskursu w perspektywie onomastycznej została zaprezentowana na przykładzie biblijnych imion Dawid i Goliat, które zastąpiły nazwy państw uwikłanych w konflikt zbrojny – Ukrainy i Rosji. Obecność biblijnych antroponimów przyczynia się do kształtowania odbioru wiadomości, wartościowania działań obu stron.
Mechanizm oddziaływania metafory konceptualnej zaprezentowano na przykładzie rosyjskiej narracji odwróconych ról z wykorzystaniem analizowanych antroponimów. Potencjał perswazyjny i manipulacyjny biblijnej metafory potwierdzono również w tłumaczeniach fragmentów wypowiedzi zawierających biblijne imiona w polskich serwisach informacyjnych.
Poddane analizie antroponimy pełnią istotną rolę w przekazach medialnych ze względu na odonimiczne konotacje i fakt, ze odbiorca komunikatu samodzielnie odtwarza i jednocześnie tworzy w nowym otoczeniu kontekstowym pewne schematy, wynikające z aktywizowanej na bazie słów kluczy ramy mentalnej.
Podgląd PDF
Bibliografia (14)
- Bralczyk Jerzy. O języku polskiej polityki lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Warszawa: Wydawnictwo „Trio”, 2003.
- Czelakowska Anna. Kilka uwag o aktach językowego znieważania”. Język polski, 1 (2006), 20–26. Dostęp 19.07.2024 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/plain-content?id=34645.
- Habrajska Grażyna. Perswazja i manipulacja w komunikacji. Wybrane zagadnienia. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2020.
- Karaulov Ûrij. Russkij âzyk i âzykovaâ ličnostʹ.Moskva: Izdatelʹstvo LKI, 1987, 216.
- Kiklewicz Aleksander. „Język w komunikacji interkulturowej”. Acta Neophilologica, XVI (1) (2012), 89–103.
- Kiklewicz Aleksander. „Znaczenie jednostki leksykalnej a tekst precedensowy”. Język polski, Rocznik C, z. 2. (2020), 20–32. Dostęp 05.05.2023 https://jezyk-polski.pl/index.php/jp/article/view/272.
- Kleiber Georges. Semantyka prototypu. Kategorie i znaczenie leksykalne. przeł. B. Ligara, Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 2003.
- Lakoff George, Johnson Mark. Metafory w naszym życiu. przeł. T. P. Krzeszowski, Warszawa: Wydawnictwo Aletheia, 2010.
- Majewska Małgorzata. Akty deprecjonujące siebie i innych. Studium pragmalingwistyczne. Kraków: Wydawnictwo UNIVERSITAS, 2005.
- Nycz Ryszard. Intertekstualność i jej zakresy: teksty, gatunki, światy. „Pamiętnik Literacki” LXXXI (1990), 95–116.
- Pstyga Alicja. Konfrontacyjna lektura dwutekstów medialnych (perspektywa dydaktyka). W: Między oryginałem a przekładem, nr 1(63), cz. 2, red. A. Szczęsny, K. Dębska. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2024, 53–71. Dostęp 03.05.2024 file:///C:/Users/Jola/Downloads/04-Pstryga-Tekstowy-swiat-oryginalu-i-przekladu-konfrontacyjna-lektura-dwutekstow-medialnych.pdf.
- Rutkowski Mariusz. Nazwy własne w strukturze metafory i metonimii. Proces deonimizacji. Olsztyn: Wydawnictwo UWM, 2007.
- Rutkowski Mariusz. „Nazwy własne w strukturze metafor pojęciowych”. Onomastica, LXI/2 (2017), 103.
- Rutkowski Mariusz, Skowronek Katarzyna. Onomastyczna analiza dyskursu. Kraków: Wydawnictwa AGH, 2020.