
Studia Językoznawcze
synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Modyfikacje zwrotu podbijać komuś bębenka we współczesnej polszczyźnie
DOI: 10.18276/sj.2016.15-10
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1730-4180 |
| eISSN: | 2353-3161 |
| Autorzy: |
Jolanta
Ignatowicz-Skowrońska
Uniwersytet Szczeciński, Wydział Filologiczny, Szczecin |
| Słowa kluczowe: | frazeologia innowacje formalne innowacje semantyczne |
| Data wydania numeru / monografii: | 2016 |
| Liczba stron: | 21 (145-165) |
| OAI-PMH: | Metadane |
Abstrakt
Analizowany w artykule stary, pochodzący z XVI wieku zwrot podbijać komuś bębenka jestwspółcześnie często używany, ale w postaciach innowacyjnych zarówno na poziomie formalnym,jak i semantycznym. Takim aktualizacjom sprzyja mało dziś znana geneza związku i –jak z analizy wynika – jego słabe utrwalenie formalno-znaczeniowe w pamięci mówiących.Ponieważ z jakichś powodów zwrot dla użytkowników języka jest wciąż atrakcyjny, jest używanyw formach zmodyfikowanych. Pod względem formalnym pojawiają się wszelkie możliwetransformacje jego struktury: leksykalne, gramatyczne i łączliwościowe. Pod względem semantycznymnajbardziej czytelne okazują się aktualizacje tradycyjnej treści ‘pochlebiać komuś’.Pozostałe użycia są mniej wyraziste. Można wskazać konteksty, zdecydowanie mniej liczne,w których realizowane jest znaczenie ‘zachęcać do czegoś’, przy czym – jak przekonują badania– aktualizowany jest zarówno pozytywny odcień zachęcania: ‘zachęcać do czegoś dobrego’, jaki negatywny ‘judzić, podburzać, zachęcać do złego’. Obok nich występują liczne cytaty, w którychinnowacyjnie pod względem formalnym użyty zwrot staje się nośnikiem nowych treści:‘podbijać stawkę, potęgować coś’, ‘grać na jakichś nastrojach, emocjach, wykorzystywać je dlaosiągnięcia jakichś interesów’ i ‘podgrzewać atmosferę, podsycać emocje’. Obecność takichtreści jest efektem nawiązywania przez stary zwrot o genezie nieprzejrzystej dla współczesnychużytkowników języka wtórych relacji znaczeniowych z innymi wyrazami i związkami orazwiązania go ze zjawiskami pozajęzykowymi, którym towarzyszy bicie, walenie w bębny.
Podgląd PDF
Bibliografia (16)
- Opracowania
- Bąba S., Innowacje frazeologiczne współczesnej polszczyzny, Poznań 1989.
- Bąba S., Komentarze frazeograficzne, Poznań 2012.
- Bąba S., Podbijać komuś bębenka, „Język Polski” 1994, LXXIV, z. 2, s. 142–144.
- Buttler D., Kurkowska H., Satkiewicz H., Kultura języka polskiego. Zagadnienia poprawności gramatycznej, Warszawa 1986.
- Cienkowski W., Teoria etymologii ludowej, Warszawa 1972.Dynak W., Łowy, łowcy i zwierzyna łowna w przysłowiach polskich, Wrocław 1993.
- Kopaliński W., Słownik symboli, Warszawa 2015, s. 15–16.
- Lewicki A.M., Pajdzińska A., Rejakowa B., Z zagadnień frazeologii. Problemy leksykograficzne, Warszawa 1987.
- Liberek J., Innowacje frazeologiczne w powojennej fraszce polskiej, Poznań 1998.
- Słowniki
- Bąba S., Liberek J., Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny, Warszawa 2001.
- Głowińska K., Popularny słownik frazeologiczny, red. naukowa T. Piotrowski, Warszawa 2000.
- Müldner-Nieckowski P., Wielki słownik frazeologiczny języka polskiego, Warszawa 2003.
- Skorupka S., Słownik frazeologiczny języka polskiego, Warszawa 1989, t. I–II.
- Słownik języka polskiego, pod red. W. Doroszewskiego (pierwodruk 1958–1969). Przedruk elektroniczny 1997, Warszawa 1997, s.v. ‘podbić’.
- Wielki słownik frazeologiczny PWN z przysłowiami. Oprac. A. Kłosińska, E. Sobol, A. Stankiewicz, Warszawa 2005.


