Перейти к содержимому

Studia Językoznawcze

Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

Ранее: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

t. 19, 2020
OpenAlex

Данные относятся к этой статье или главе.

Запись найдена в базе

Цитирования
0
Библиографические ссылки
0

Данные получены:

Показаны последние доступные данные. Обновление ожидается или не удалось.

Открыть источник (новая вкладка)

Для всего журнала по данным OpenAlex.

Цитирования
383
Публикации
220
H-index
7
I10-index
4
Средняя цитируемость (2 года)
0,23
Полученные цитирования по годам
График цитирований журнала. Точные значения доступны в таблице ниже. 2017: 10 2018: 10 2019: 23 2020: 25 2021: 28 2022: 28 2023: 59 2024: 114 2025: 44 2026: 25 2017 2026
Показать таблицу данных
Полученные цитирования по годам
ГодПубликацииЦитирования
20171910
20182510
20191823
20202325
20211928
20221128
2023859
202414114
20252544
2026125

Данные загружены:

Что означают эти числа?

Публикации и цитирования охватывают записи, связанные с этим журналом в OpenAlex. H-индекс равен наибольшему числу h публикаций, каждая из которых цитируется не менее h раз. I10-индекс считает публикации с 10 и более цитированиями. График показывает цитирования, полученные в каждом году; текущий год неполный. Охват может отличаться от WNUS и других сервисов.

Средняя цитируемость за 2 года является показателем OpenAlex, а не Journal Impact Factor компании Clarivate.

Открыть в OpenAlex (новая вкладка)
OpenCitations

Данные относятся к этой статье или главе.

Цитирования
0

Данные получены:

Показаны последние доступные данные. Обновление ожидается или не удалось.

Открыть источник (новая вкладка)
Google Scholar

Niech wygram, niech usiądzie − formy fleksyjne czasownika czy konstrukcje składniowe?

DOI: 10.18276/sj.2020.19-05
Цитировать
Библиографическая ссылка (APA 7)
Bojałkowska, K. (2020). Niech wygram, niech usiądzie − formy fleksyjne czasownika czy konstrukcje składniowe? Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny, 19, 67–82. https://doi.org/10.18276/sj.2020.19-05

Полный текст доступен

Абстракт

Artykuł dotyczy interpretacji gramatycznej ciągów tworzonych przez połączenie partykuły niech i form czasu teraźniejszego lub przyszłego czasowników, np. niech usiądę, niech usiądziemy, niech (Pan/i) usiądzie, niech (Państwo) usiądą. W opisach gramatycznych współczesnej polszczyzny charakteryzuje się je bądź jako formy fleksyjne trybu rozkazującego czasownika, bądź jako konstrukcje składniowe (i tym samym włącza się je do paradygmatu czasownika bądź je z niego wyklucza). Autorka poddaje analizie kryteria, którymi posługują się badacze opowiadający się za obiema interpretacjami, oraz konfrontuje je z różnymi typami użyć analizowanych ciągów oraz z użyciami form trybu rozkazującego tworzonymi w sposób syntetyczny. Przedstawione w tekście rozważania prowadzą do wniosku, że żadna z wymienionych dwóch interpretacji ciągów z niech nie jest wolna od wad, a w celu adekwatnego opisu analizowanych zjawisk językowych konieczne są dalsze wnikliwe badania.
Просмотр PDF

Открыть PDF

Библиография (31)
  1. Bańko, Mirosław. Wykłady z polskiej fleksji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002.
  2. Bąk, Piotr. Gramatyka języka polskiego. Zarys popularny. Warszawa: Wiedza Powszechna, wyd. 4 popr., 1984.
  3. Bogusławski, Andrzej. „Myślenie życzeniowe i działanie życzeniowe. Jeszcze o rozkaźniku i narzędziach pokrewnych”. W: Język narzędziem myślenia i działania, red. Włodzimierz Gruszczyński, 86–95. Warszawa: Elipsa, 2002.
  4. Bogusławski, Andrzej. „O rozkaźniku”. Prace Filologiczne 25 (1974): 192–197.
  5. Bogusławski, Andrzej. „Polski rozkaźnik w ujęciu operacyjnym”. Poradnik Językowy 1 (2009): 3–12.
  6. Bojałkowska, Krystyna. „Formy trybu rozkazującego we współczesnym polskim języku religijnym”. W: System, tekst, człowiek: studia nad dawnymi i współczesnymi językami słowiańskimi, red.
  7. Małgorzata Gębka-Wolak, Joanna Kamper-Warejko, Iwona Kaproń-Charzyńska, 181–197. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2016.
  8. Garncarek, Piotr. Czas na czasownik. Ćwiczenia gramatyczne z języka polskiego. Kraków: Universitas, wyd. 2, 2002.
  9. GOJP: Doroszewski, Witold, Bronisław Wieczorkiewicz, red. Gramatyka opisowa języka polskiego z ćwiczeniami. T. 2: Fleksja. Składnia. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, wyd. 5, 1972.
  10. Grochowski, Maciej. Polskie partykuły. Składnia, semantyka, leksykografia. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo PAN, 1986.
  11. GWJP: Grzegorczykowa, Renata, Roman Laskowski, Henryk Wróbel, red. Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 2 zmien., 1998.
  12. Huszcza, Romuald. Honoryfikatywność: gramatyka, pragmatyka, typologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 2 popr. i uzup., 2006.
  13. Kita, Małgorzata. Wybieram gramatykę. Dla cudzoziemców zaawansowanych na poziomie C i dla studentów kierunków filologicznych. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, wyd. 3 popr., 2017.
  14. Klemensiewicz, Zenon. Podstawowe wiadomości z gramatyki języka polskiego. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, wyd. 11, 1983.
  15. Laskowski, Roman. „Peryferyjne funkcje polskiego imperatiwu”. W: Anabasis. Prace ofiarowane Profesor Krystynie Pisarkowej, red. Ireneusz Bobrowski, 153–158. Kraków: Lexis, 2003.
  16. Laskowski, Roman. „Semantyka trybu rozkazującego”. Polonica 19 (1998): 5–29.
  17. Linde-Usiekniewicz, Jadwiga. „Formy złożone polskiego imperatiwu”. Poradnik Językowy 6 (1990): 463–467.
  18. Mędak, Stanisław. Słownik form koniugacyjnych czasowników polskich. Kraków: Universitas, 2004.
  19. Saloni, Zygmunt. Cechy składniowe polskiego czasownika. Warszawa: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976.
  20. Saloni, Zygmunt. Czasownik polski. Odmiana. Słownik. Warszawa: Wiedza Powszechna, wyd. 3. zmien., 2007.
  21. Saloni, Zygmunt. Słownik gramatyczny języka polskiego. Podstawy teoretyczne. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2007.
  22. Saloni, Zygmunt. Wstęp do koniugacji polskiej. Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, 2000.
  23. Szober, Stanisław. Gramatyka języka polskiego, oprac. Witold Doroszewski. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, wyd. 4, 1957.
  24. Tokarski, Jan. Czasowniki polskie. Formy, typy, wyjątki, słownik. Warszawa: Wydawnictwo S. Arcta, 1951.
  25. Tokarski, Jan. Fleksja polska. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973.
  26. Topolińska, Zuzanna. „O kategoriach gramatycznych polskiego imperatiwu”. Język Polski 3 (1966): 167–173.
  27. USJP: Dubisz, Stanisław, red. Uniwersalny słownik języka polskiego, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, wersja elektroniczna (USB Flash Drive).
  28. Wróbel, Henryk. Gramatyka języka polskiego: podręcznik akademicki. Kraków: Od Nowa, 2001.
  29. Wróbel, Henryk. „Granice paradygmatu fleksyjnego czasowników”. Prace Językoznawcze 25: Studia historycznojęzykowe (1998): 255–265.
  30. WSJP: Żmigrodzki, Piotr, red. Wielki słownik języka polskiego. Dostęp 15.10.2019. http://www.wsjp.pl.
  31. Żabowska, Magdalena. „Oby vs. niech. Od chcenia do działania”. W: Wyrażenia funkcyjne w perspektywie diachronicznej, synchronicznej i porównawczej, red. Krystyna Kleszczowa, Anna Szczepanek, 207–219. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2014.