Перейти к содержимому

Studia Językoznawcze

Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

Ранее: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

t. 17, 2018
Статистика OpenAlex

Для всего журнала по данным OpenAlex.

Цитирования
205
Публикации
247
H-index
5
I10-index
3
Средняя цитируемость (2 года)
0,03
Полученные цитирования по годам
График цитирований журнала. Точные значения доступны в таблице ниже. 2017: 2 2018: 4 2019: 8 2020: 11 2021: 9 2022: 17 2023: 30 2024: 85 2025: 20 2026: 8 2017 2026
Показать таблицу данных
Полученные цитирования по годам
ГодПубликацииЦитирования
2017192
2018254
2019188
20202311
2021199
20221117
2023830
20241485
20252520
2026268

Данные загружены:

Что означают эти числа?

Публикации и цитирования охватывают записи, связанные с этим журналом в OpenAlex. H-индекс равен наибольшему числу h публикаций, каждая из которых цитируется не менее h раз. I10-индекс считает публикации с 10 и более цитированиями. График показывает цитирования, полученные в каждом году; текущий год неполный. Охват может отличаться от WNUS и других сервисов.

Средняя цитируемость за 2 года является показателем OpenAlex, а не Journal Impact Factor компании Clarivate.

Открыть в OpenAlex (новая вкладка)

Badacz języka wobec triady: pisarz – tworzywo językowe – tekst (studium warsztatowe)

DOI: 10.18276/sj.2018.17-01
Цитировать

Полный текст доступен

Абстракт

Koncepcja badania tworzywa językowego tekstów literatury przy utrzymywaniu w procesie badawczym stałej relacji w obrębie triady: pisarz – tworzywo językowe – tekst oraz pisarz – tekst – badacz. Dominantą jest postrzeganie pisarza nie tylko jako autora i kreatora tekstu, nadawcę komunikatu, twórcę oryginalnego warsztatu pisarskiego, ale również jako jednostkę ludzką, egzystującą w określonym czasie i miejscu/miejscach, osobowość o konkretnej tożsamości, obdarzoną swoistymi właściwościami, posiadającą sobie właściwe: wiedzę, doświadczenia, upodobania, poglądy, preferencje i emocje. Pisarz jest twórcą tekstu a badacz powinien uszanować jego prawa autorskie, ale jednocześnie jak najlepiej ukazać wszystko to, co pisarz zawał w swoim tekście.
Просмотр PDF

Открыть PDF

Библиография (27)
  1. Bartnicka, Barbara. Świat dźwięków. T. 4 serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków: Universitas 2002.
  2. Czachorowska, Magdalena. Wyobraźnia pisarska Bolesława Prusa i Stefana Żeromskiego na przykładzie słownictwa topograficznego i nazw barw. Bydgoszcz: Wydawnictwo UKW w Bydgoszczy, 2006.
  3. Cygan, Stanisław. Świat roślin. T. 9 serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków: Universitas, 2007.
  4. Dąbrowska, Maria. Dzienniki. T. 1–2. Warszawa: Czytelnik, 1988.
  5. Doroszewski, Witold, red. Słownik języka polskiego. T. I–XI. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1958–1969.
  6. Drewnowski, Tadeusz. Rzecz russowska. O pisarstwie Marii Dąbrowskiej. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1981.
  7. Encyklopedia wiedzy o języku polskim. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1978.
  8. Głowiński, Michał i in. Słownik terminów literackich. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1976.
  9. Handke, Kwiryna. „Henryk Sienkiewicz i Stefan Żeromski jako koloryści”. W: Henryk Sienkiewicz w kulturze polskiej, red. Krzysztof Stępnik, Tadeusz Bujnicki. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2007, 319–336.
  10. Handke, Kwiryna. O języku dobrze i źle. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 2004.
  11. Handke, Kwiryna. „O regionalizmach w listach Adama Mickiewicza”. Cz. 1. W: Studia nad językiem Adama Mickiewicza, red. Mirosława Białoskórska, Leonarda Mariak. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 1998, 98–109.
  12. Handke, Kwiryna. Polszczyzna Stefana Żeromskiego. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 2012.
  13. Handke, Kwiryna. Prywatny język Elizy Orzeszkowej. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 2013.
  14. Handke, Kwiryna. „Regionalność polszczyzny Wspomnień Wołynia, Polesia i Litwy Józefa Ignacego Kraszewskiego”. Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej 39 (1993): 35–47.
  15. Handke, Kwiryna. „Skrzydła – wyraz i nośnik symboli w tekstach Stefana Żeromskiego”. Studia Językoznawcze. Synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny 16 (2017): 5–27.
  16. Handke, Kwiryna. Świat barw. T. 5 serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków: Universitas, 2002.
  17. Handke, Kwiryna. „Warszawa Bolesława Prusa i Stefana Żeromskiego”. W: Bolesław Prus. Pisarz – Publicysta – Myśliciel, red. Maria Woźniakiewicz-Dziadosz, Stanisław Fita, seria: Obrazy kultury polskiej. Lublin: Wyd. UMCS, 2003, 307–317.
  18. Handke, Kwiryna. „Warszawskie kalendarium według Kronik Bolesława Prusa i prasy codziennej z lat 1874–1910”. W: taż, Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Wydawnictwo Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, 2011, 473– 517.
  19. Handke, Ryszard. Walka, wojna, wojskowość. T. 6 serii S łownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków 2002.
  20. Karłowicz, Jan. Słownik gwar polskich. T. I–VI. Kraków: Nakładem Akademii Umiejętności, 1901–1911.
  21. Linde, Samuel Bogumił. Słownik języka polskiego. T. I–VI, wyd. 2. Lwów: Drukarnia XX. Pijarów, 1854–1869.
  22. Olszewska, Maria Jolanta. W kręgu meteorologii i astronomii. T.10 serii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. Kraków: Universitas 2007.
  23. Prus, Bolesław. Kroniki. T. I–XX, oprac. Zygmunt Szweykowski. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1956–1970.
  24. Słownictwo pism Stefana Żeromskiego. T. 1–14. Kraków: Universitas, 2002–2007. T. 15. Kraków: Universitas 2010. T. 16. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2014.
  25. Tokarski, Ryszard. Semantyka barw we współczesnej polszczyźnie. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 1995.
  26. Zawadowski, Leon. Lingwistyczna teoria języka. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1966.
  27. Żeromski, Stefan. Dzienniki. T. I–III (Warszawa: Czytelnik, 1953–1956).