Przejdź do treści

Studia Językoznawcze

Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

t. 18, 2019
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
205
Publikacje
247
H-index
5
I10-index
3
Średnia cytowań (2 lata)
0,03
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 2 2018: 4 2019: 8 2020: 11 2021: 9 2022: 17 2023: 30 2024: 85 2025: 20 2026: 8 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017192
2018254
2019188
20202311
2021199
20221117
2023830
20241485
20252520
2026268

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Językowe wykładniki kreacji świata przedstawionego w słuchowisku Krzysztofa Bizia pt. Fotoplastykon

DOI: 10.18276/sj.2019.18-10
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Celem badań jest analiza językowych wykładników kreacji świata przedstawionego w słuchowisku Krzysztofa Bizia pt. Fotoplastykon. Punkt wyjścia do prowadzonych badań stanowią założenia teoretyczne dotyczące specyfiki radia jako środka masowego przekazu. Po określeniu specyfiki słuchowisk radiowych jako przedmiotu badań językoznawczych, w szczególności zaś analiz leksykalno-semantycznych, zostanie przeprowadzona analiza wybranego słuchowiska. Omawiane dzieło radiowe obejmuje cykl pięciu historii opowiadających o losach mieszkańców szczecińskiej kamienicy na przestrzeni lat (od 1926 do 1999 r.). Przedmiotem zainteresowania autorki są językowe środki służące określonej kreacji przestrzeni, czasu, postaci i sekwencji zdarzeń. Ze względu na specyfikę materiału badawczego w opisie uwzględniono również rolę elementów dźwiękowych w kreacji świata przedstawionego. Przeprowadzone badania dowodzą, że autorzy słuchowisk radiowych tworzą plastyczne opisy oddziałujące na wyobraźnię słuchaczy, wykorzystując liczne elementy naddane, które rekompensują brak warstwy wizualnej przekazu.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (21)
  1. Albińska, Karolina. „«Teatr do słuchania», «literatura do grania», «kino dla ucha»: o rodowodzie gatunkowym słuchowiska radiowego”. Kultura i Historia, 21 (2012). Dostęp 8.10.2018. http://kulturaihistoria.umcs.lublin.pl/archives/3400.
  2. Bachura, Joanna. „O sytuacji komunikacyjnej współczesnego słuchowiska – wybrane zagadnienia”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica 14 (2011), 1: 88–95.
  3. Bachura, Joanna. Odsłony wyobraźni. Współczesne słuchowisko radiowe. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2012.
  4. Bardijewska, Sława. Nagie słowo. Rzecz o słuchowisku. Warszawa: Dom Wydawniczy i Handlowy Elipsa 2001.
  5. Blaustein, Leopold. Wybór pism estetycznych. Kraków: Universitas, 2005.
  6. Crisell, Andrew. Understanding Radio. London–New York: Routledge, 1994.
  7. Hopfinger, Maryla. Doświadczenie audiowizualne. O mediach w kulturze współczesnej. Warszawa: Wydawnictwo „Sic!”, 2003.
  8. Janiak, Agnieszka, Wanda Krzemińska, Anna Wojtasik-Tokarz, red. Przestrzenie wizualne i akustyczne człowieka. Antropologia audiowizualna jako przedmiot i metoda badań. Wrocław: Dolnośląska Szkoła Wyższa, 2007.
  9. Jarzębowski, Zbigniew. Szczecińskie słuchowiska radiowe: studia z pogranicza literatury i sztuki radiowej. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2009.
  10. Kaziów, Michał. O dziele radiowym. Z zagadnień estetyki oryginalnego słuchowiska. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1973.
  11. Łastowiecki, Janusz. „Jak opisywać słuchowisko radiowe? Od refleksji międzywojennej do najnowszych ujęć badawczych”. Media – Kultura – Komunikacja Społeczna 12 (2016), 1: 11–24.
  12. Mayen, Józef. Radio a literatura. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1965.
  13. McLeish, Robert. Produkcja radiowa. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007.
  14. Michalczyk, Stanisław. Społeczeństwo medialne. Katowice: Wydawnictwo „Śląsk”, 2008.
  15. Miller, Bonnie M. „The Pictures Are Better on Radio: A Visual Analysis of American Radio Drama from the 1920s to the 1950s”. Historical Journal of Film, Radio and Television 2017. Dostęp 8.10.2018. 2017.13321.
  16. Mucha, Aleksandra. „Glosy do ontologii spektaklu radiowego”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica, 13 (2010): 489–503.
  17. Pleszkun-Olejniczakowa, Elżbieta, Joanna Bachura, Aleksandra Pawlik. Dwa teatry. Studia z zakresu teorii i interpretacji sztuki słuchowiskowej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2011.
  18. Szlachta, Agnieszka. „Językowe sposoby wyrażania emocji w audycjach radiowych (na przykładzie wybranych audycji Radia Szczecin)”. W: Emocje w językach i kulturach świata, red. Ewa Komorowska, Agnieszka Szlachta. Szczecin: Wydawnictwo Volumina.pl Daniel Krzanowski, 2016, 391–405.
  19. Szlachta, Agnieszka. Leksykalno-pragmatyczne aspekty komunikowania się w mediach (na przykładzie wybranych audycji Radia Szczecin). Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2017.
  20. Wójciszyn-Wasil, Aneta. „Obrazy – nie tylko w wyobraźni. Wizualna ewolucja radia”. Zeszyty Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego 60 (2018), 1: 373–385.
  21. Wójciszyn-Wasil, Aneta. „Radio: w stronę oryginalnego języka przekazu”. W: Radio i społeczeństwo, red. Grażyna Stachyra, Elżbieta Pawlak-Hejno. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2011, 243–251.