
Studia Językoznawcze
synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
O znaczeniu i formie zwrotu wycierać sobie gębę kimś, czymś we współczesnej polszczyźnie
DOI: 10.18276/sj.2019.18-12
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1730-4180 |
| eISSN: | 2353-3161 |
| Autorzy: |
Jolanta
Ignatowicz-Skowrońska
Uniwersytet Szczeciński, Szczecin |
| Słowa kluczowe: | frazeologia wariant frazeologiczny semantyka |
| Data publikacji całości: | 2019 |
| Liczba stron: | 12 (179-190) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
Abstrakt
Przedmiotem analizy jest pochodzący z XVI wieku wariantywny zwrot wycierać sobie gębę kimś, czymś, który we współczesnych słownikach normatywnych rejestrowany jest jako wycierać sobie gębę, buzię, mordę kimś, czymś ‘mówić o kimś, o czymś źle, niepochlebnie, bez należytego szacunku, ze zbytnią poufałością; obmawiać, oczerniać kogoś’. Badania prowadzone ma materiałach Narodowego Korpusu Języka Polskiego IPI PAN pokazały, że wariancja związku dotyczy nie trzech, a siedmiu komponentów nominalnych: gęba, buzia, usta, twarz, pysk, morda i ryj. Zmniejszyła się natomiast liczba schematów walencyjnych, które w tekstach współczesnej polszczyzny związek realizuje, a mianowicie ktoś + wyciera sobie gębę + kim i ktoś + wyciera sobie gębę + czym. Analizowany zwrot zyskał również we współczesnej polszczyźnie nowe znaczenie, czego słowniki normatywne nie zauważyły, a co odnotował jedynie nienormatywny internetowy Wielki słownik języka polskiego pod red. Piotra Żmigrodzkiego. Jest nim treść ‘mówić dużo o kimś lub o czymś, m.in. dla osiągnięcia jakichś korzyści’. Znaczenie nowe – jak pokazały badania – jest dominujące, znaczenie stare, choć rzadsze, wciąż jest w tekstach współczesnej polszczyzny aktualizowane. Jest ono typowe dla kontekstów, w których zwrot jest realizowany w postaci ktoś + wyciera sobie gębę + kim.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Bąba, Stanisław. Frazeologia polska. Studia i szkice. Poznań: Wydawnictwo „Poznańskie Studia Polonistyczne”, 2009.
- Bąba, Stanisław, Innowacje frazeologiczne współczesnej polszczyzny. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 1989.
- Bąba, Stanisław. „Warianty zwrotu gębę sobie kimś (czymś) wycierać”. Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”. Sectio FF Philologiae, 6 (1988).
- Chlebda, Wojciech. „Frazeologia”. W: Najnowsze dzieje języków słowiańskich. Język polski, red. nauk. Stanisław Gajda. Opole: Uniwersytet Opolski, Instytut Filologii Polskiej, 2001, 178–206.
- Lewicki, Andrzej Maria, Anna Pajdzińska, Bożena Rejakowa. Z zagadnień frazeologii. Problemy leksykograficzne. Warszawa: PWN, 1987.



