Studia Językoznawcze
synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Statystyki OpenAlex
Dla całego czasopisma, według OpenAlex.
- Cytowania
- 205
- Publikacje
- 247
- H-index
- 5
- I10-index
- 3
- Średnia cytowań (2 lata)
- 0,03
Pokaż dane w tabeli
| Rok | Publikacje | Cytowania |
|---|---|---|
| 2017 | 19 | 2 |
| 2018 | 25 | 4 |
| 2019 | 18 | 8 |
| 2020 | 23 | 11 |
| 2021 | 19 | 9 |
| 2022 | 11 | 17 |
| 2023 | 8 | 30 |
| 2024 | 14 | 85 |
| 2025 | 25 | 20 |
| 2026 | 26 | 8 |
Dane pobrane:
Co oznaczają te liczby?
Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.
Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.
Autotautogram, czyli raz jeszcze w sprawie zabaw Juliana Tuwima brzmieniową warstwą leksyki
DOI: 10.18276/sj.2019.18-16
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1730-4180 |
| eISSN: | 2353-3161 |
| Autorzy: |
Urszula
Sokólska
Uniwersytet w Białymstoku, Białystok |
| Słowa kluczowe: | Julian Tuwim gra językowa eufonologia |
| Data publikacji całości: | 2019 |
| Liczba stron: | 11 (229-239) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
 
| |
Abstrakt
W artykule podjęto próbę opisu fonologicznych gier w poezji Juliana Tuwima. Zwrócono uwagę na sposoby budowania instrumentacji głoskowej za pomocą odpowiedniego doboru spółgłosek i samogłosek oraz wyrazów dźwiękonaśladowczych. Wskazano też zależność emotywno-wizualnej wizji świata przedstawionego od uwikłań leksykalnych towarzyszących zjawiskom stricte fonetycznym.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Tuwim, Julian. „Książki, Chopin i Inowłódz”. W: tenże. Pisma prozą. Warszawa: Czytelnik, 1964. Pierwodruk: Wiadomości Literackie, 11 (1936).
- Tuwim, Julian, Nowy wybór poezji. Wybrał, ułożył, posłowiem i notą edytorską opatrzył Juliusz Wiktor Gomulicki. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2002.
- Tuwim, Julian. Pegaz dęba. Kraków: Aidcas. Agencja Reklamowo-Wydawnicza, 2006.
- Tuwim, Julian, Pisma prozą. Warszawa: Czytelnik, 1964. Pierwodruk: Wiadomości Literackie, 11 (1936).
- Tuwim, Julian. Wiersz nieznanego poety. Gawęda literacko-obyczajowa. Wstęp, rekonstrukcję zakończenia oraz posłowie oprac. Juliusz Wiktor Gomulicki. Warszawa: Czytelnik, 1955.
- Brückner, Aleksander. Słownik etymologiczny języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974 (skrót: SEBr).
- Orgelbrand, Maurycy. Słownik języka polskiego. Wilno 1861. Reprint – Warszawa: Prasa – Książka – Ruch, 1986 (skrót: SWil).
- Sawicka, Jadwiga. Julian Tuwim. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1998.
- Sokólska, Urszula. „Etymologiczne zabawy Juliana Tuwima”. Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Językoznawcza 22 (42) (2015), 1: 235–252.
- Sokólska, Urszula. „O, mowo polska, ty ziele rodzime”. Wokół refleksji nad kształtem polszczyzny. Białystok: Wydawnictwo Prymat, 2017.
- Wróblewski, Piotr. „Stylistyczne wykorzystanie brzmieniowej warstwy leksyki (na przykładzie prozy Brunona Schulza)”. Prace Filologiczne, 38 (1986): 433–440.