W poszukiwaniu prawdy o Ziemiach Odzyskanych – wokół nazw własnych w Odrzanii Zbigniewa Rokity

W artykule analizie poddano nazwy własne w Odrzanii Zbigniewa Rokity pod kątem odpowiedzi na pytanie o ich rolę w dyskursie tożsamościowym. Autorka, pozostając w nurcie onomastyki kulturowej, przygląda się propriom ze względu na ich uwikłania historyczne, społeczne i mentalne. Uwagę poświęcono przede wszystkim toponimom: ich kontekstualnemu usytuowaniu i metaforycznemu użyciu. Poczynione obserwacje prowadzą do kilku spostrzeżeń: toponimy w reportażu Zbigniewa Rokity pełnią funkcję kulturową – z jednej strony magazynują i dokumentują wiedzę o rzeczywistości, z drugiej – odpowiednio usytuowane w kontekście – są nośnikami ważnych problemów społecznych. Stają się ponadto wyrazem światopoglądu podmiotu tekstowego, a niejednokrotnie urastają do symbolu bądź mitu. Ważne wydaje się również ukazanie dychotomii między Odrzanią a Wiślanią, ponieważ świadomość różnic kulturowych między nimi w znaczący sposób wpływa na ukształtowanie tożsamości – tożsamości hybrydycznej, wyrażającej się poprzez nieustanne niedookreślenia, łączenie i przenikanie się kultur.