
Studia Językoznawcze
synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Językowe wykładniki barw w międzywojennych wierszach Jana Lechonia
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1730-4180 |
| eISSN: | 2353-3161 |
| Autorzy: |
Andrzej S.
Dyszak
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy |
| Słowa kluczowe: | poezja Lechonia leksyka barw gramatyka i semantyka |
| Data publikacji całości: | 2014 |
| Liczba stron: | 24 (67-90) |
| OAI-PMH: | Metadane |
Abstrakt
This article presents linguistic exponents of colors that Jan Lechoń used in poems
of poetry volumes: Karmazynowy poemat (The Crimson Poem) and Srebrne i czarne (The
Silver and The Black). The poet has used two types of colors exponents: lexical (adjectives,
such as czarny = black, nouns, such as fi olet = violet, verbs, such as pobieleć = to
whiten, adverb srebrzyście – silvery) and non-lexical (comparative expression jak mlekiem
oblany = as bathed in milk and syntactic structure ogień żarzy = fi re glows). The lexical
exponents of colors co-creation of various syntactic relationships in which their meaning
is revealed. Most linguistic exponents of colors serve as descriptive in the analyzed
poems, for example: białe chmurki = white clouds, żółty blask = yellow glow. Sometimes
the exponents describe imaginary phenomenons, see mgła wspomnień błękitna = the blue
haze of memories. Some exponents of colors are symbolic, cf. śpiewają bielą, amarantem
= (they) sing white, amaranth (white and amaranth is the Polish national symbols). The
metonymic meanings are also interesting, as in the phrase upił się miodnym złotem = (he)
got drunk honey gold.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Ampel-Rudolf M., Kolory. Z badań leksykalnych i składniowo-semantycznych języka polskiego, Rzeszów 1994.
- Dyszak A.S., Uwagi o definicjach przymiotników wyrażających kolory w słownikach języka polskiego, w: Barwa w języku, literaturze i kulturze III, pod red. E. Komorowskiej i D. Stanulewicz, Szczecin 2012, s. 11-24.
- Jodłowski S., Podstawy polskiej składni, Warszawa 1977.
- Klemensiewicz Z., Składnia pisarskiego języka Marii Dąbrowskiej, w: Pięćdziesiąt lat twórczości Marii Dąbrowskiej. Referaty i materiały sesji naukowej, pod red. E. Korzeniewskiej, Warszawa 1963, s. 222-224.
- Lechoń J., Poezje, oprac. Roman Loth, BN s. I, nr 256, Wrocław 1995.
- Podlawska D., Wilczyńska G., Stylistyczna funkcja nazw barw w „Karmazynowym poemacie” oraz w „Srebrnym i czarnym” Jana Lechonia, „Słupskie Prace Humanistyczne” 1994 nr 12a, s. 189-216.
- Russocki S., Kuczyński S.K., Willaume J., Godło, barwy i hymn Rzeczypospolitej, Warszawa 1978.
- Skubalanka T., Wprowadzenie do gramatyki stylistycznej języka polskiego, Lublin 2000.
- Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Przedruk elektroniczny: Wydawnictwo Naukowe PWN 1997.
- Słownik języka polskiego pod red. J. Karłowicza, A. Kryńskiego, W. Niedźwiedzkiego, http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=234&from=publication.
- Uniwersalny słownik języka polskiego pod red. S. Dubisza, wersja 3.0 CD ROM, Warszawa 2008.
- Wielki słownik języka polskiego pod red. P. Żmigrodzkiego, www.wsjp.pl.


