Przejdź do treści
Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
nr 30 2023
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
152
Publikacje
393
H-index
4
I10-index
1
Średnia cytowań (2 lata)
0,11
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 9 2018: 6 2019: 9 2020: 9 2021: 14 2022: 11 2023: 26 2024: 24 2025: 15 2026: 4 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017269
2018226
2019229
2020459
20212914
20221811
20231526
20242124
20251815
2026144

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Likwidacja Kościoła katolickiego obrządku wschodniego w południowo-zachodnich guberniach Cesarstwa Rosyjskiego za panowania cesarza Mikołaja I (lata 30. XІX wieku)

DOI: 10.18276/skk.2023.30-11
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W artykule przedstawiono politykę władz rosyjskich zmierzającą do ograniczenia pola działania Kościoła katolickiego obrządku wschodniego (dawniej greckounickiego czy unickiego) i jego stopniowej likwidacji w latach 30. XIX wieku, a także pokazuje przygotowanie „aktu ponownego zjednoczenia” w 1839 roku. W latach 1794–1796 trwał intensywny proces „przyłączania” unitów do Cerkwi prawosławnej. Okres od 1797 roku do połowy lat 20. XIX wieku charakteryzuje się osłabieniem presji władz na Kościół katolickiego obrządku wschodniego. W drugiej połowie lat 20. XIX wieku władze rosyjskie zaostrzyły swoją politykę wobec Kościoła katolickiego obrządku wschodniego i zaczęły przygotowywać grunt pod jego ostateczne zjednoczenie z Cerkwią prawosławną. W proces likwidacji Kościoła katolickiego obrządku wschodniego zaangażowani byli także hierarchowie unici. Szczególną rolę odegrał biskup litewski Józef Siemaszko. Z pomocą biskupa białoruskiego Wasilija Łużyńskiego i biskupa brzeskiego, wikariusza diecezji litewskiej Antoniego Zubko zwołał on w 1839 roku w Połocku synod biskupów i kleru unickiego, na którym podjęto decyzję „ponownie zjednoczyć” Kościół katolickiego obrządku wschodniego z Cerkwią prawosławną.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (24)
  1. Kołbuk, Witold. Kościoły wschodnie na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej 1772–1914. Lublin: RW KUL, 1992.
  2. Likowski, Edward. Dzieje Kościoła unickiego na Litwie i Rusi w XVIII i XIX wieku ze względu na przyczyny jego upadku. Cz. 2. Warszawa: Skład główny w Księgarni Gebethnera i Wolffa Druk. Piotra Laskawera, 1906.
  3. Radwan, Marian. „Bazylianie w zaborze rosyjskim w latach 1795–1839”. Nasza Przeszłość 93 (2000). 153–225.
  4. Zięba, Andrzej A. „Józef Siemaszko (1798-12-25–1869-11-27), arcybiskup prawosławny, biskup unicki, archimandryta klasztoru św. Ducha w Wilnie”. W: Internetowy Polski Słownik Biograficzny. Dostęp 1.02.2023. https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/jozef-siemaszko.
  5. Zięba, Andrzej A. „Siemaszko Józef (1798–1869)”. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 36 z. 4 [og. zb.] 151: Sidor Kazimierz – Siemiatycki Chaim, red. Henryk Markiewicz, 606–611. Warszawa–Kraków: Polska Akademia Nauk, Polska Akademia Umiejętności, 1995–1996.
  6. Великий, Атанасій. З Літопису християнської України: церковно-історичні радіолекції з Ватикану. Т. 7: XVIII–ХIX ст. Рим: Вид-во ОО Василіян, 1979.
  7. Гаюк, Семен. Полоцький „Акт возз’єднання” уніатів з православною церквою. Збірник на пошану проф. Доктора Ол. Оглоблина. Нью-Йорк, 1977.
  8. Державний архів Житомирської області (Państwowe Archiwum Obwodu Żytomierskiego). ф. 1, оп. 8, д. 1616.
  9. Державний архів Хмельницької області. ф. 315, оп. 1, спр. 1214.
  10. Жилюк, Сергій. Російська православна церква на Волині (1793–1917 рр.). Житомир: Журфонд, 1996.
  11. Киприанович, Григорий. Жизнь Иосифа Семашки: митрополита Литовского и Виленского и воссоединение западнорусских униатов с православной церковью в 1839 г. Вильно, 1893.
  12. Коялович, Михаил. История воссоединения западно-русских униатов старых времен. СПб: Синодальная тип., 1873.
  13. Мельгунов, Сергей. Из истории воссоединения униатов в России. Голос минувшего. 1925. № 10.
  14. Полное собрание законов Росийской империи. Собрание Второе.12 декабря 1825 – 28 февраля 1881 г. (в 55 т.). T. 3: 1828 г., nr 2086. Z0СПб: Типография ІІ Отделения Собственной Его Императорского Величества Канцелярии, 1830.
  15. Российский государственный исторический архив (Rosyjskie Państwowe Archiwum Historyczne). ф. 797, оп. 6, ч. 2, д. 22 708, 22 953, 22 984, 22 985.
  16. Российский государственный исторический архив. ф. 797, оп. 7, д. 23 438.
  17. Стоколос, Надія. Конфесійно-етнічні трансформації в Україні (ХІХ – перша половина ХХ ст.). Рівне: РІС КСУ – ППФ „Ліста-М”, 2003.
  18. Стрельбицкий, Иван. Униатские церковные соборы с конца XVI века до воссоединения униатовъ съ православной церковью. Вильно, 1888.
  19. Толстой, Дмитрий. Римский католицизм в России. СПб.: Тип. Демакова, 1876.
  20. Уния в документах. Сб. Сост. В.А.Теплова, З. И.Зуева. Минск: Лучи Софии, 1997.
  21. Филатова, Елена. Конфессиональная политика царского правительства в Беларуси. 1772–1860 гг. Минск: Белорусская наука, 2006.
  22. Центральний державний історичний архів України (Centralne Państwowe Archiwum Historyczne Ukrainy). м. Київ, ф. 442, оп. 141, спр. 468.
  23. Центральний державний історичний архів України. м. Київ, ф. 442, оп. 413, спр. 1, 19, 118.
  24. Чистович, Илларион. Пятидесятилетие (1839–1889) возсоединения с православною церковью западно-русских униатов. Обзор событий возсоединения в царствование императора Николая I. СПб: Синодальная тип., 1889.