Przejdź do treści
Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
nr 32 2025
OpenAlex

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
0
Pozycje bibliografii
0

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
408
Publikacje
373
H-index
6
I10-index
3
Średnia cytowań (2 lata)
0,06
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 11 2018: 13 2019: 17 2020: 28 2021: 90 2022: 29 2023: 58 2024: 59 2025: 39 2026: 21 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20172311
20182213
20192217
20203828
20212990
20221829
20231558
20242159
20251839
20261421

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Semantic Scholar

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
0
Pozycje bibliografii
0
Cytowania wyróżnione przez Semantic Scholar
0

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
OpenCitations

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Cytowania
0

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
DOAJ

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
Google Scholar

Ojciec i Syn, czyli bycie w relacji. Konsekwencje w stworzeniu

DOI: 10.18276/skk.2025.32-05
Cytuj
Opis bibliograficzny (APA 7)
Kijas, Z. J. (2025). Ojciec i Syn, czyli bycie w relacji. Konsekwencje w stworzeniu. Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie, (32), 87–97. https://doi.org/10.18276/skk.2025.32-05

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W artykule skupiono się na tym, co w obradach soboru nicejskiego (325) było najważniejsze, czyli na relacji. Pojęciem podstawowym, terminem fundamentalnym, który wyrażał zasadę współistnienia Ojca i Syna, ich równość i jednoczesną odmienność w tożsamości, stała się „relacja”. Wyrażenie to urosło do rangi kategorii metafizycznej. Z ustaleń soborowych wynikało, że Ojciec i Syn posiadają naturę Bożą nierozdzielnie–współistotnie, a jedyna różnica, jaka zachodzi między nimi, sprowadzała się do odmiennych do siebie „relacji”: Ojciec stawał się Zasadą–Źródłem Syna, nie odwrotnie. Rozróżnienie, jakie wprowadzał sobór, nie było czysto logiczne, ale nad wyraz realne. Według nauki soborowej Ojciec i Syn stanowią jedną nierozerwalną Bożą rzeczywistość, będąc zarazem różni od siebie, każdy – Ojciec i Syn – różny w swojej tożsamości. Między nimi zachodzi całkowite wzajemne przenikanie się, co język łaciński i grecki oddał za pomocą terminu circumincessio-perichoresis. To wzajemne przenikanie się nie jest zlaniem, utożsamieniem, ujednoliceniem. W konsekwencji relacje, jakie dokonują się w Bogu trójjedynym są wzorem, modelem, źródłem wszystkich innych relacji, także tych, które dokonują się w świecie. Świat żyje, rozwija się, pięknieje – lub zwija się duchowo i społecznie – w zależności od charakteru relacji, jakie nawiązuje. Dzieje się tak, ponieważ „zasada” życia Trójcy Świętej stała się jednocześnie zasadą życia i rozwoju świata.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (17)
  1. Albano, Emmanuel. „Restaurare la relazione: la decisione interiore”. O Odigos – La guida. Rivista trimestrale del Centro Ecumenico „P. Salvatore Manna” – Bari 40, 4 (2022): 10–15.
  2. Augustinus. Enarrationes in Psalmo, 95, nr 15 (PL 37, 1236).
  3. Augustinus. Enarrationes in Psalmos, 68 1, 5, CCh 39, 903 (PL 36, 845).
  4. Augustyn. De Trinitate (PL 42, 913).
  5. Augustyn. O Trójcy Świętej V, 5,6, 211.
  6. Augustyn. O Trójcy Świętej. Przeł. Maria Stokowska, oprac. Jan Maria Szymusiak. Poznań: Księgarnia Świętego Wojciecha, 1962.
  7. Barth, Karl. „L’Église et les églises”. Oecumenica 3, 2 (1936): 99–154.
  8. Barth, Karl. Dogmatyka w zarysie. Tłum. Ivonna Nowicka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Semper, 1994.
  9. Bartnik, Czesław S. Dogmatyka katolicka. Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL, 2000.
  10. Breviarium fidei. Wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła, oprac. Stanisław Głowa, Ignacy Bieda. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1989.
  11. Cyryl Aleksandryjski. Commentarius in Joannem, VII (PG 74, 69).
  12. Dąbrowski, Wiesław. Trójca Święta w świetle komentarza św. Tomasza z Akwinu do Corpus Paulinum. Warszawa: Wydawnictwo Stampa, 2010.
  13. „Kard. Cantalamessa: u źródeł kryzysu brak wiary w Chrystusa”. Dostęp 26.06.2024. https://www.vaticannews.va/pl/watykan/news/2021-03/kard-cantalamessa-u-zrodel-kryzysu-brak-wiary-w-chrystusa.html.
  14. Karski, Karol. „I w jednego Pana naszego Jezusa Chrystusa…”. W: Wacław Hryniewicz, Karol Karski, Henryk Paprocki. Credo. Symbol naszej wiary, 100–101. Kraków: Znak, 2009.
  15. Lubac, Henri de. Katolicyzm. Kraków: Znak, 1998.
  16. Orygenes. Homilie o Księgach Izajasza i Ezechiela. Przeł. z łac. i przypisami opatrzył Stanisław Kalinkowski. Źródła Myśli Teologicznej t. 16. Kraków: Wydawnictwo WAM, Księża Jezuici, 2000.
  17. Ratzinger, Joseph. Wprowadzenie w chrześcijaństwo. Przekł. Zofia Włodkowa, wstęp ks. Andrzej Zuberbier. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1994.