11 lat istnienia „Rocznika Skrzatuskiego”

Jubileusze są okazją do pewnych podsumowań i nakreślenia nowych lub skorygowania obecnych działań. Trzydzieści lat ukazywania się „Studiów Koszalińsko-Kołobrzeskich” skłania nie tylko do zwrócenia uwagi na genezę, rozwój i stan obecny tego czasopisma, ale również na nowe i większe możliwości wydawnicze koszalińskiego środowiska naukowego. W przestrzeni naukowej pojawiło się drugie czasopismo naukowe o tematyce teologiczno-historycznej, zatytułowane „Rocznik Skrzatuski”. Powstanie tego periodyku związane jest ściśle z diecezjalnym sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu. W 2013 roku obchodzono 25-lecie uroczystej koronacji koronami papieskimi Piety Skrzatuskiej. Zorganizowane z tej okazji sympozjum i zobowiązanie się do przyszłej współpracy dyrektorów archiwów salezjańskiego w Pile i diecezjalnego w Koszalinie dało asumpt do utworzenia pierwszej i jak dotąd ostatniej redakcji nowo ukonstytuowanego rocznika. Tytuł nawiązuje do znaczenia skrzatuskiego sanktuarium od czasu pojawienia się tam uratowanej Piety z mielęcińskiego kościoła. Znaczenie Skrzatusza podkreśliła również decyzja bpa Ignacego Jeża, kiedy ustanowił tam w 1972 roku diecezjalne sanktuarium dla Kościoła koszalińsko-kołobrzeskiego. Wytężona praca kolejnych kustoszy, wsparcie diecezjan i kolejnych biskupów doprowadziły do tego, że jest to liczące się miejsce pielgrzymkowe nie tylko dla Polaków napływających z wielu regionów, ale i dla gości zagranicznych. Redakcja rocznika, ściśle współpracując z wydawcami „Studiów Koszalińsko-Kołobrzeskich”, ciągle podnosi standardy wydawnicze periodyku. Na łamach czasopisma publikowało swój dorobek naukowy 68 osób reprezentujących różne ośrodki naukowe w Polsce i za granicą. Daje również możliwość opublikowania dorobku naukowego kolejnym absolwentom akademickim.