Studia Maritima

Żydowska Szkoła Morska powstała w 1934 r., za zgodą Benito Mussoliniego, na bazie włoskiej Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej w Civitavecchia. Była inicjatywą Bejtaru, syjonistyczno-rewizjonistycznej organizacji, kierowanej przez Włodziemierza Żabotyńskie- go. W III kursach, zorganizowanych przez głównego wykładowcę kpt. Nicolę Fusco i szefa Wydziału Morskiego Komendy Światowej Bejtaru, kpt. Jeremjahu Halperina, wzięli udział kadeci (w wieku 17–23 lat) pochodzący z Europy (głównie Polski, Czechosłowacji, Łotwy i Niemiec) oraz Palestyny oraz Afryki (Egiptu, Somalii i Rodezji). Mimo sugestii ze strony liderów Bejtaru, by nie mieszać się do lokalnej polityki faszystowskiej, kadeci wyrażali publiczne poparcie dla reżimu Benito Mussoliniego, maszerując u boku włoskich żołnierzy i wspierając wojnę włosko-abisyńską oraz zbierając złom metalowy dla włoskiego przemysłu zbrojeniowego. Włoski nacjonalizm był przez nich postrzegany jako doskonały, współczesny przykład wspaniałej dawniej kultury, która stopniowo odzyskiwała swoją rolę w świecie poprzez afirmację władzy i dumy narodowej. W styczniu 1938 r. statek szkolny “Sarah I-o,” czteromasztowy żaglowiec, zakupiony ze środków funduszy “Keren Tel Chaj” i prywatnej donacji małżeństwa Kirschnerów z Paryża, zawinął do portu w Hajfie a jego załoga odwiedziła następnie Tel Awiw, witana uroczyście przez burmistrza Ji’sraela Rokacha. W drodze powrotnej, u wybrzeży Korsyki, statek zatonął, przyczyniając się w sporej mierze do za- mknięcia szkoły tuż przed rozpoczęciem IV kursu. W sumie w latach 1934–1938 placówkę ukończyło niespełna 150 absolwentów (marynarzy, mechaników i rybaków). Oprócz szkoły w Civitavecchia, Bejtar zorganizował również mniejszą placówkę w Rydze, gdzie szkolili się miejscowi syjoniści-rewizjoniści, mając do dyspozycji statek szkolny “Theodor Herzl,” który pływał po Morzu Bałtyckim, odwiedzając m.in. porty w Wismarze i Gdyni.