
Studia Maritima
System wersalski i jego rozkład.
DOI: 10.18276/sm.2016.29-06
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 0137-3587 |
| eISSN: | 2353-303X |
| Autorzy: |
Tomasz
Schramm
Instytut Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu |
| Słowa kluczowe: | paryska konferencja pokojowa stosunki międzynarodowe 1919–1939 |
| Data publikacji całości: | 2016 |
| Liczba stron: | 11 (115-125) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
Abstrakt
Układ stosunków międzynarodowych w Europie znany jako „system wersalski”
powstał w wyniku decyzji podjętych na paryskiej konferencji pokojowej w 1919 roku.
Według założeń wypracowanych na konferencji, miał służyć ograniczeniu potęgi Niemiec
i ich dążeń odwetowych po przegranej wojnie. Tym samym zasadniczą wytyczną
polityki Niemiec stała się likwidacja tego systemu, a co najmniej jego głęboka modyfikacja.
Pierwsze z tych założeń realizowane było przede wszystkim od powstania III Rzeszy,
łącząc się z szerszym programem jej twórcy. Działania Niemiec doprowadziły do
ostatecznego krachu systemu wersalskiego, jakim był wybuch drugiej wojny światowej.
Odpowiedzialność za to, chociaż w mniejszym stopniu, spada obok Niemiec na Związek
Sowiecki oraz na samych twórców systemu wersalskiego.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Bainville J., Les Conséquences politiques de la paix, Nouvelle librairie nationale, Paris 1920.
- Kennedy P., Mocarstwa świata. Narodziny, rozkwit upadek, Książka i Wiedza, Warszawa 1994.
- Kershaw I., Qu’est-ce que le nazisme ? Problèmes et perspectives d’interprétation, Éditions Gallimard, Paris 1997.
- Soutou G.-H., L’Europe de 1815 à nos jours, Presses Universitaires de France, Paris 2007.



