Przejdź do treści
Studia Paradyskie
34/2024
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
10
Publikacje
58
H-index
1
I10-index
0
Średnia cytowań (2 lata)
0,03
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2022: 0 2023: 3 2024: 2 2025: 4 2026: 1 2022 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2022100
2023143
2024202
2025144
202601

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar

Prawo karne jako narzędzie przeciwko wulgaryzacji języka

DOI: 10.18276/sp.2024.34-04
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Wulgaryzmy towarzyszą człowiekowi od dawna, zmienia się natomiast sposób ich traktowania w przestrzeni publicznej. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu użycie takiego słowa publicznie powodowało wstyd, zażenowanie, poczucie winy. Dzisiaj część społeczeństwa przyjmuje to z uśmiechem, zrozumieniem, a nawet uznaniem. Czy kultura języka wymaga ochrony, czy powinno ją zapewniać prawo karne? Odpowiedzi na postawione wyżej pytania mogą być różne. Zwolennicy totalnej wolności słowa nie widzą potrzeby ochrony języka, a już na pewno nie za pomocą norm prawnokarnych. Miłośnicy piękna, doceniający estetykę i bogactwo języka opowiedzą się za jego ochroną, nawet przy wykorzystaniu prawa karnego. Skoro prawo jest tym, co dobre i słuszne, powinno ono promować piękny język piętnując posługiwanie się słowami nieprzyzwoitymi w miejscach publicznych. Wszystkim powinno zależeć na tym, aby stosować się do maksymy jednego z najwybitniejszych rzymskich oratorów – Marcusa Fabiusa Quintilianusa: dobrze mówić to dobrze żyć, być dobrym człowiekiem.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (13)
  1. Derlatka M., Prawo karne wobec kryzysu tradycyjnych wartości, Prokuratura i Prawo 2016, nr 5
  2. Draguła A., Bluźnierstwo. Między grzechem a przestępstwem, Warszawa 2013
  3. Kulesza J., Glosa do wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt IV Ka 1173/18, Prokuratura i Prawo 2020, nr 1
  4. Kulesza W., w: System prawa karnego. Tom X. Przestępstwa przeciwko dobrom indywidualnym, red. J. Warylewski, Warszawa 2012
  5. Kwintylian, Palestra 2016, nr 1-2
  6. Makarewicz J., Kodeks karny z komentarzem, Lwów 1938
  7. Maroń G., Sędziowie jako „arbitrzy moralni” i „moraliści” na przykładzie wybranych orzeczeń sądów karnych, Prokuratura i Prawo 2020, nr 10-11
  8. Mrozek J. J., Odpowiedzialność karna za przekroczenie granic wolności wypowiedzi, Civitas et lex 2017, nr 1 (13)
  9. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Poznań – Warszawa 1995
  10. Piórkowska – Flieger J., Komentarz do Rozdziału XXVII Kodeksu karnego – Przestępstwa przeciwko czci i nietykalności cielesnej (art. 212-217a k. k.), w: Kodeks karny. Komentarz, red. T. Bojarski, Warszawa 2009
  11. Słownik łacińsko – polski, Warszawa 1990
  12. Zoll A., Karalność i karygodność czynu jako odrębne elementy struktury przestępstwa. Materiały polsko – niemieckiego sympozjum prawa karnego, Karpacz 1990
  13. Zoll A. w: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-116 K.K., red. A. Zoll, Warszawa 2007