Studium relacji między opactwem macierzystym a klasztorem córką w wiekach średnich na przykładzie brandenburskiego opactwa cysterskiego Lehnin i jego pierwszej filiacji w Paradyżu na terenie Wielkopolski w oparciu o wzmianki w Statuta Capitulorum Generalium Ordinis Cisterciensis (1116-1786).

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie opactwa w Lehnin jako centralnego punktu religijnego średniowiecznej Brandenburgii oraz analiza jego znaczenia dla ekspansji zakonu cystersów, szczególnie w kontekście fundacji opactwa w Paradyżu, na terenie Wielkopolski. Zbadanie wzajemnych relacji między opactwem Lehnin a Paradyżem pozwoli ustalić, czy od momentu fundacji nowego opactwa powiązania między opactwem macierzystym a nowoutworzonym klasztorem były trwałe i kluczowe dla sukcesu nowej wspólnoty zakonnej, czy też uległy osłabieniu wraz z upływem czasu. Analizie poddane zostaną także występujące konflikty wewnątrzzakonne oraz ewentualne napięcia między opactwami, które mogły wpłynąć na ich współpracę i rozwój. Podstawowe źródło badawcze cytowane w niniejszym artykule stanowią Statuta Capitulorum Generalium Ordinis Cisterciensis (1116-1786).