Przejdź do treści
Analiza i Egzystencja
72 (2025)
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
196
Publikacje
300
H-index
6
I10-index
2
Średnia cytowań (2 lata)
0,14
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 0 2018: 12 2019: 6 2020: 13 2021: 25 2022: 23 2023: 16 2024: 33 2025: 36 2026: 30 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017250
20182312
2019236
20202013
20212125
20222623
20232516
20242633
20252536
20262030

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar

Dramatyczna struktura podmiotu

DOI: 10.18276/aie.2025.72-04
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Punktem wyjścia mojego artykułu jest pewien zasadniczy problem, który tkwi w sercu filozofii dramatu Józefa Tischnera. Problem ten polega na fundamentalnej niejasności, kim jest podmiot filozofii dramatu. Tischner wprawdzie mówi o „podmiocie” dość dużo, zapożyczając się przy tym w różnych tradycjach filozofii XX wieku. Te zapożyczenia nie zostają jednak uspójnione, wytwarzają napięcia, a nawet aporie. W artykule przedstawiam taką interpretację filozofii dramatu, która nie tylko nie unika owej heterogeniczności podmiotu filozofii dramatu, ale nawet traktuje ją jako konieczny element tej koncepcji.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (27)
  1. Deleuze, G. (2012). Nietzsche i filozofia. B. Banasiak (przeł.). Łódź: Wydawnictwo Officyna.
  2. Deleuze G. (1997). Różnica i powtórzenie, B. Banasiak (przeł.). Warszawa: Wydawnictwo KR.
  3. Filek, J. (2005). Człowiek wobec wartości czy wobec człowieka [plus dyskusja opublikowana po artykule]. Znak, 9 (604), 93–119.
  4. Galarowicz, J. (2021). Józef Tischner. W: J. Galarowicz, Antropodramatyka. Krakowska szkoła antropologiczna (s. 337–467). Kraków: Wydawnictwo Petrus.
  5. Heidegger, M., Bycie i czas, B. Baran (przeł.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  6. Husserl, E. (1982). Medytacje kartezjańskie. A. Wajs (przeł.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  7. Karoń-Ostrowska, A. (2008). Spotkanie. Z ks. Józefem Tischnerem rozmawia Anna Karoń-Ostrowska. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  8. Kołoczek, Ł. (2018). Tischner: Czy zło jest demoniczne?. W: M. Drwięga, R. Strzelecki (red.), Filozofia wobec zła. Od spekulacji do transgresji / Philosophy and Evil. From Speculation to Trangression (s. 79–99). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  9. Kołoczek, Ł. (2020), Filozofia dramatu Tischnera jako onto-teo-logia, W: P. Korobczak (red.), Kryzys wartości — wartość kryzysu (s. 23–50). Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  10. Kołoczek, Ł. (2024a). O wolności egotycznej. Przyczynek do genealogii podmiotu filozofii dramatu. W: Z. Stawrowski, M. Karolczak (red.), Oblicza wolności. W dialogu z Tischnerem (s. 87–107). Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.
  11. Kołoczek, Ł. (2024b). Gra w ducha. Błądzenie po filozofii dramatu. Kraków: Wydawnictwo Naukowe UKEN.
  12. Sartre, J.P. (2006). Transcendencja Ego. Próba opisu fenomenologicznego. U. Idziak (przeł.). Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii.
  13. Sokolski, J. (2000). Słownik barokowej symboliki natury. Tom wstępny: Barokowa księga natury, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  14. Stawrowski, Z. (2004). [Wypowiedź bez tytułu]. Znak, 5 (588), 19–44.
  15. Szwed, A. (2004). Tischner jako filozof egzystencji. Znak, 5 (588), 15–18.
  16. Tischner, J. (1964). Czym jest „ja” transcendentalne?. W: I. Dąmbska, D. Gierulanka, M. Gołaszewska, I. Krońska, A. Półtawski, M. Turowicz, J. Woleński, Z. Żarnecka (red.), Szkice filozoficzne. Romanowi Ingardenowi w darze. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  17. Tischner, J. (1978). Fenomenologia spotkania. Analecta Cracoviensia, 10.
  18. Tischner, J. (1991). Zarys filozofii człowieka dla duszpasterzy i artystów. Kraków: Wydawnictwo Naukowe PAT.
  19. Tischner, J. (1993). Spowiedź rewolucjonisty. Czytając „Fenomenologię ducha” Hegla. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  20. Tischner, J. (2000). Impresje aksjologiczne. W: J. Tischner, Świat ludzkiej nadziei (s. 148–166). Kraków: Wydawnictwo Znak.
  21. Tischner, J. (2004). Myślenie w żywiole piękna. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  22. Tischner, J. (2006b), Fenomenologia świadomości egotycznej. W: J. Tischner, Studia z filozofii świadomości (s. 129–422). Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.
  23. Tischner, J. (2008). Etyka a historia. Wykłady. Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.
  24. Tischner, J. (2011), Myślenie według wartości. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  25. Tischner, J. (2012a), Filozofia dramatu. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  26. Tischner, J. (2012b), Współczesna filozofia ludzkiego dramatu. Wykłady. Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.
  27. Tischner, J. (2019). Filozofia człowieka. Wykłady. Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.