Zum Inhalt springen
Analiza i Egzystencja
72 (2025)
OpenAlex

Für die gesamte Zeitschrift, laut OpenAlex.

Zitate
215
Publikationen
300
H-index
6
I10-index
2
Mittlere Zitierhäufigkeit (2 Jahre)
0,14
Erhaltene Zitate nach Jahr
Diagramm der Zeitschriftenzitate. Die genauen Werte stehen in der Tabelle darunter. 2017: 1 2018: 12 2019: 6 2020: 14 2021: 25 2022: 23 2023: 19 2024: 39 2025: 40 2026: 34 2017 2026
Datentabelle anzeigen
Erhaltene Zitate nach Jahr
JahrPublikationenZitate
2017251
20182312
2019236
20202014
20212125
20222623
20232519
20242639
20252540
20262034

Daten abgerufen:

Was bedeuten diese Zahlen?

Publikationen und Zitate umfassen die dieser Zeitschrift zugeordneten OpenAlex-Datensätze. Der H-Index ist die größte Anzahl h von Publikationen mit jeweils mindestens h Zitaten. Der I10-Index zählt Publikationen mit mindestens 10 Zitaten. Das Diagramm zeigt die in einem Jahr erhaltenen Zitate; das laufende Jahr ist unvollständig. Die Abdeckung kann von WNUS und anderen Diensten abweichen.

Der Zweijahresdurchschnitt ist eine OpenAlex-Kennzahl und nicht der Journal Impact Factor von Clarivate.

In OpenAlex ansehen (neuer Tab)
Google Scholar
In Google Scholar suchen (neuer Tab)

Dramatyczna struktura podmiotu

DOI: 10.18276/aie.2025.72-04
Zitieren

Der Volltext ist verfügbar

ISSN:1734-9923
eISSN:2300-7621
Autoren: Łukasz Kołoczek ORCID
Instytut Socjologii, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
Redaktion: Marek Drwięga
Uniwersytet Jagielloński
Schlüsselbegriffe: Józef Tischner; filozofia dramatu; egzystencja; podmiot
Erscheinungsdatum der Ausgabe / Monografie:2025
Seitenanzahl:18 (95-112)
OAI-PMH:Metadaten
CC BY-SA Open Access DOAJ ERIH PLUS Scopus Diamond Discovery Hub
QR-Code

Abstract

Punktem wyjścia mojego artykułu jest pewien zasadniczy problem, który tkwi w sercu filozofii dramatu Józefa Tischnera. Problem ten polega na fundamentalnej niejasności, kim jest podmiot filozofii dramatu. Tischner wprawdzie mówi o „podmiocie” dość dużo, zapożyczając się przy tym w różnych tradycjach filozofii XX wieku. Te zapożyczenia nie zostają jednak uspójnione, wytwarzają napięcia, a nawet aporie. W artykule przedstawiam taką interpretację filozofii dramatu, która nie tylko nie unika owej heterogeniczności podmiotu filozofii dramatu, ale nawet traktuje ją jako konieczny element tej koncepcji.

PDF

PDF herunterladen
PDF-Vorschau

PDF öffnen

Bibliographie (27)
  1. Deleuze, G. (2012). Nietzsche i filozofia. B. Banasiak (przeł.). Łódź: Wydawnictwo Officyna.
  2. Deleuze G. (1997). Różnica i powtórzenie, B. Banasiak (przeł.). Warszawa: Wydawnictwo KR.
  3. Filek, J. (2005). Człowiek wobec wartości czy wobec człowieka [plus dyskusja opublikowana po artykule]. Znak, 9 (604), 93–119.
  4. Galarowicz, J. (2021). Józef Tischner. W: J. Galarowicz, Antropodramatyka. Krakowska szkoła antropologiczna (s. 337–467). Kraków: Wydawnictwo Petrus.
  5. Heidegger, M., Bycie i czas, B. Baran (przeł.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  6. Husserl, E. (1982). Medytacje kartezjańskie. A. Wajs (przeł.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  7. Karoń-Ostrowska, A. (2008). Spotkanie. Z ks. Józefem Tischnerem rozmawia Anna Karoń-Ostrowska. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  8. Kołoczek, Ł. (2018). Tischner: Czy zło jest demoniczne?. W: M. Drwięga, R. Strzelecki (red.), Filozofia wobec zła. Od spekulacji do transgresji / Philosophy and Evil. From Speculation to Trangression (s. 79–99). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  9. Kołoczek, Ł. (2020), Filozofia dramatu Tischnera jako onto-teo-logia, W: P. Korobczak (red.), Kryzys wartości — wartość kryzysu (s. 23–50). Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  10. Kołoczek, Ł. (2024a). O wolności egotycznej. Przyczynek do genealogii podmiotu filozofii dramatu. W: Z. Stawrowski, M. Karolczak (red.), Oblicza wolności. W dialogu z Tischnerem (s. 87–107). Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.
  11. Kołoczek, Ł. (2024b). Gra w ducha. Błądzenie po filozofii dramatu. Kraków: Wydawnictwo Naukowe UKEN.
  12. Sartre, J.P. (2006). Transcendencja Ego. Próba opisu fenomenologicznego. U. Idziak (przeł.). Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii.
  13. Sokolski, J. (2000). Słownik barokowej symboliki natury. Tom wstępny: Barokowa księga natury, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  14. Stawrowski, Z. (2004). [Wypowiedź bez tytułu]. Znak, 5 (588), 19–44.
  15. Szwed, A. (2004). Tischner jako filozof egzystencji. Znak, 5 (588), 15–18.
  16. Tischner, J. (1964). Czym jest „ja” transcendentalne?. W: I. Dąmbska, D. Gierulanka, M. Gołaszewska, I. Krońska, A. Półtawski, M. Turowicz, J. Woleński, Z. Żarnecka (red.), Szkice filozoficzne. Romanowi Ingardenowi w darze. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  17. Tischner, J. (1978). Fenomenologia spotkania. Analecta Cracoviensia, 10.
  18. Tischner, J. (1991). Zarys filozofii człowieka dla duszpasterzy i artystów. Kraków: Wydawnictwo Naukowe PAT.
  19. Tischner, J. (1993). Spowiedź rewolucjonisty. Czytając „Fenomenologię ducha” Hegla. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  20. Tischner, J. (2000). Impresje aksjologiczne. W: J. Tischner, Świat ludzkiej nadziei (s. 148–166). Kraków: Wydawnictwo Znak.
  21. Tischner, J. (2004). Myślenie w żywiole piękna. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  22. Tischner, J. (2006b), Fenomenologia świadomości egotycznej. W: J. Tischner, Studia z filozofii świadomości (s. 129–422). Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.
  23. Tischner, J. (2008). Etyka a historia. Wykłady. Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.
  24. Tischner, J. (2011), Myślenie według wartości. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  25. Tischner, J. (2012a), Filozofia dramatu. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  26. Tischner, J. (2012b), Współczesna filozofia ludzkiego dramatu. Wykłady. Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.
  27. Tischner, J. (2019). Filozofia człowieka. Wykłady. Kraków: Instytut Myśli Józefa Tischnera.